ขอตัวกลับ

1201 Words

เรื่องระหว่างเขากับเธอเมื่อคืนมันพิสูจน์ได้ว่าเธอไม่เคยคบหากับหนุ่มคนไหนเลย เขาคือผู้ชายคนแรกของเธอ ชายหนุ่มถึงกับยิ้มออกมาอย่างมีความสุขแววตาบ่งบอกถึงความสุข จนหญิงสาวหันมาเจอเข้าพอดี หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างสงสัยที่ชายหนุ่มยิ้มคนเดียว หลังจากที่ทั้งคู่ทานข้าวเสร็จ วริศราจึงขอตัวกลับคอนโดของตัวเองนี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว กลับไปนอนต่อที่ห้องสักงีบ ก่อนที่แม่ของเธอจะมา “เขื่อน ตังค์ขอตัวกลับก่อนนะเสื้อผ้าตังอยู่ไหนเหรอ” หญิงสาวถามถึงเสื้อผ้าของเธอที่ขุนเขื่อนเอาไปซักให้เธอเมื่อเช้านี้ ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ “จะกลับแล้วเหรอครับ จะรีบกลับไปไหนล่ะครับเดี๋ยวช่วงบ่ายๆเขื่อนจะไปส่ง” ชายหนุ่มอยากให้เธออยู่กับเขานานกว่านี้อีกสักหน่อย “แม่จะมาหาที่คอนโดค่ะ..เลยรีบกลับ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ขอตัวไปเก็บของก่อนนะค่ะ” หญิงสาวขอตัวแล้วลุกจากโต๊ะอาหารตรงไปยังห้องของชายหนุ่ม วริศราเก็บกระเป๋าแล้วเดินออกมาหาขุนเขื่อนที่ยังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร “เขื่อน!เสื้อผ้าของตังค์อยู่ไหนคะ” หญิงสาวเอ่ยถามคนที่เป็นเจ้าของห้อง “ยังไม่แห้งเลย วันหลังค่อยมาเอานะครับ” ชายหนุ่มพูดทีเล่นทีจริงจนหญิงสาวยิ้ม เฝื่อนๆเพราะตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างเธอกับเขาจะสานต่อกันอีกหรือเปล่า เมื่อครั้งหนึ่งเธอกับเขาเคยตกลงเป็นแฟนกัน แล้วอยู่มาวันหนึ่งเขาเดินมาบอกเธอว่าเธอกับเขาคุยๆกันแล้วเขาไม่รู้สึกอะไรเลย เขาต้องการเป็นหมอเขาไม่อยากคิดเรื่องอื่นเขาขอยุติความสัมพันธ์แบบแฟนเอาไว้แค่นั้น จากวันนั้นเขาและเธอหายไปจากวงโคจรของกันและกัน พอหญิงสาวนึกถึงตอนที่ขุนเขื่อน มาบอกเหตุผลที่ทั้งคู่ไปต่อในฐานะแฟนไม่ได้ สายตาของเธอเปลี่ยนไปทันที “เขื่อนส่งตังค์ที่หน้าคอนโดก็พอค่ะ” หลังจากนั้นขุนเขื่อนขับรถไปส่งเธอที่หน้าคอนโดระยะทางไม่ไกล จากคอนโดของเขาสักเท่าไหร่ ระหว่างทางหญิงสาวดูเงียบ ไม่ยอมพูดจากับเขาเลยสายตามองออกไปนอกกระจกรถไม่ยอม มองมาทางเขาเลยจนขุนเขื่อนขับรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้า คอนโดของหญิงสาวขุนเขื่อนเรียกเธอเบาๆ “ตังค์ครับ..ถึงแล้วครับ” หญิงสาวสดุ้งเล็กน้อยเธอกำลัง คิดอะไรเพลินๆ “ขอบคุณนะที่มาส่ง” แล้วเธอก็เปิดประตูรถเดินจากไป ปล่อยให้หมอหนุ่มมองตามอย่างสับสน ที่จู่ๆท่าทีของเธอก็เปลี่ยนไปเธอคิดอะไรอยู่นะ ชายหนุ่มคาดเดาไม่ได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่แต่ก็แอบหวั่นใจอยู่ไม่น้อย เขาจะได้เจอเธออีกไหมนะ วริศราไม่ยอมให้เบอร์หรือช่องทางที่เขาจะติดต่อเธอได้เลย หลังจากที่เขาขับรถมาส่งหญิงสาวแล้วชายหนุ่มตัดสินใจขับรถตรงไปยัง โรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ ป่านนี้ไอ้หมอรุจคงจะออกเวรแล้วละ เขาเป็นคนให้หมอรุจเข้าเวรแทนเขาเองเมื่อเช้านี้ชายหนุ่มให้เหตุผลกับ เพื่อนว่าเขาติดธุระด่วน เขาขับรถเลี้ยวเขาลานจอดรถของโรงพยาบาล ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหา หมอรุจทันที “ไอ้หมอรุจ แกออกเวรยังวะ” “ออกแล้ว มีอะไรป่าวว่ะ” เสียงปลายสายตอบมาอย่างสงสัย “ออกแล้วก็ดีไปหาไรดื่มกันที่คอนโดแกก็ได้” ขุนเขื่อนบอกกับเพื่อน เล่นเอาหมอรุจถึงกับงง ร้อยวันพันปีไอ้หมอเขื่อนไม่เคยชวนเขาดื่มเลยสักครั้งเดียว มีแต่เขากับหมอไมค์ต่างหากที่ชอบลากเขาไปเที่ยว “นึกครึ้มอะไรขึ้นมาวะเนื่ย” หมอรุจถามเพื่อนอย่างอยากรู้ “แค่อยากดื่มไม่มีอะไรหรอกนะ” วริศราหลังจากที่เธอเดินลงจากรถของขุนเขื่อนแล้วเธอเดินกลับมายังห้องพักของเธอ หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาอย่าง อ่อนล้า สายตาเหม่อลอย เธอรู้สึกสับสนเรื่องระหว่างเธอกับขุนเขื่อนหญิงสาวย้อน คิดถึงเรื่องราวเก่าๆระหว่างเธอกับเขา เธอเป็นฝ่ายแอบรักขุนเขื่อนมา โดยตลอดจนวันหนึ่งเธอสารภาพรักกับชายหนุ่มจน ในที่สุดขุนเขื่อนตกลงที่จะลองคบกับเธอแบบแฟนแต่แค่ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ วันที่พวกเขาจบการศึกษาม.ปลายเขากลับเดินมาบอกกับเธอ ว่าลองคุยกันแล้วเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยแม้แต่น้อย เขาขอกลับมาเป็นเพื่อนกับเธอเหมือนเดิมขุนเขื่อนบอกกับเธอว่า เขามีความฝันที่อยากเป็นหมอ ตอนนี้ไม่อยากคิดเรื่องอื่น นอกจากเรื่องเรียนแล้วเรื่องระหว่างเธอกับขุนเขื่อนมันก็จบลง ความเป็นเพื่นของพวกเขามันก็จบลงด้วยเหมือนกัน แล้วดูตอนนี้สิ เธอก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อนเหมือนเดิม คำตอบของเขาจะเหมือนเดิมหรือเปล่านะ “รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่เคยคิดอะไร ยังจะไปยุ่งกับเขาอีกยัยตังค์เอ้ย” หญิงสาวเอามือขยี้ผมของตัวเองอย่างหงุดหงิด “แล้วที่นี้จะมองหน้ากันยังล่ะ เฮ้อ!” หญิงสาวถอนหายใจอย่างแรง เธอนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไปนาน เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอของเธอดังขึ้นจนเธอสดุ้งตื่นพร้อมกับควานหา โทรศัพท์ของตัวเองหญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแม่โทรมาคงใกล้จะถึงแล้วมั่งเธอ “สวัสดีค่ะแม่” “ทำอะไรอยู่คะลูกมื้อเย็นจะทานอะไรดีเอ่ย” เสียงของผู้เป็นแม่พูดมาตามสาย “แม่ทำอะไรก็อร่อยค่ะฝืมือแม่ตังค์ชอบทุกอย่างค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ “งั้นแม่จะทำราดหน้าให้ทานนะลูก ของโปรดหนูด้วย” “ค่ะแม่เดี๋ยวเจอกันค่ะ” พอวางสายกับผู้เป็นแม่แล้วหญิงสาวนอนต่อสักพัก แล้วหญิงสาวลุกจากเตียงนอนพาร่างกายอันอ่อนล้าเดินเข้าห้องน้ำไป เธอยังรู้สึกเจ็บตึงที่น้องสาวที่เมื่อคืน ขุนเขื่อนกับเธอเริงรักกันทั้งคืน หญิงสาวสบัดหัวไปมาไล่ความคิดถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ออกไปจากหัวของเธอ เธอเปิดน้ำฝักบัว หญิงสาวเงยหน้าขึ้นให้สายน้ำพรมทั่วใบหน้าหญิงสาวรู้สึกสดชื่นขึ้น เธอก้มลงดูน้องสาวที่ แดงบวมอย่างเห็นได้ชัด วริศราใช้เวลาอาบน้ำอยู่พักใหญ่ๆ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more