เจอกันในรอบ7ปี
1228 Words
" แพต ไอ้กรมันยังมาไม่ถึงอีกเหรอ ทำไมมันมาช้าจัง"
เสียงของรวิศยาหรือสตางค์ถามแพตตี้
"ไม่รู้สิ ฉันก็บอกมันนะว่าให้มาเร็วๆหน่อย สงสัยมันแวะไปรับยายมุกอยู่แน่ๆเลย"
เสียงของแพตตี้บ่นเพื่อนชายอีกคน ส่วนมาร์คง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารอยู่ในครัว
แก็งเพื่อนๆนัดเจอกันในวันเกิดของยายแพตตี้ ตั้งแต่พวกเขาจบจากมหาลัย ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงานที่ตัวเองชอบ
รวิศยาเธอเป็นนักเขียน เธอจึงไม่ค่อยได้ออกไปไหนบ่อยนัก ส่วนแพตตี้กับมาร์คก็เปิดบริษัทเล็กๆเป็นของตัวเอง
ส่วนนิกร ก็ไปดูแลบริษัทของครอบครัว พวกเขามักจะนัดเจอกันทุกๆสิ้นเดือนนัดทานอาหารด้วยกัน ถ้าพวกเขาจะดื่มก็มักจะนัดกันมาดื่ม
ที่ห้องของแพตตี้หรือไม่ก็ห้องของวริศรา
"นี่มันเกือบทุ่มแล้วนะไอ้กรมันยังไม่มาอีก เดี๋ยวมันโพล่มานะฉันจะจัดการมัน"
วริศราบ่นเป็นหมีกินผึ้ง เพราะมันเลยเวลานัดมาเกือบชั่วโมงแต่ก็ยังไม่มีวี่แววของนิกรสักที
หญิงสาวหยิบโทรศัพท์โทรหานิกรทันที
"ว่าไงไอ้ตังค์ มีอะไรจะให้ซื้อเพิ่มไหม"
เสียงปลายสายพอจะรู้ละเพื่อนรอนานและรีบเบี่ยงเบนความสนใจ
"ไม่มี!แกรีบมาเลยนะไอ้กร นี่มันจะทุ่มแล้วนะ"
เสียงของอีกฝ่ายวีนเขามายังโทรศัพท์ นิกรถึงกับรีบเอาโทรศัพท์
ออกห่างจากหูของเขา ไข่มุกแฟนสาวของเขาถึงกับหัวเราะ
เพราะนิกรมัวแต่อืดอาดไม่ยอมแต่งตัวสักที
แล้วทั้งคู่ต้องนั่งแท็กซี่ไปเจอเพื่อนที่เขานัดเอาไว้
กะจะพาไปเซอร์ไพรส์ แก็งเพื่อนๆของเขา
"เฮ้ย!เขื่อนแกรอฉันนานป่าววะ!"
นิกรเดินตรงมายังชายหนุ่มหล่อหน้าตาดีที่ยืนพิงรถรอเขาอยู่
"ก็ไม่นานเท่าไหร่นะปกติแกจะช้ากว่านี้นะ"
"ไข่มุก..นี่ไอ้เขื่อนเพื่อนพี่เอง"
นิกรแนะนำไข่มุกให้ได้รู้จักกับขุนเขื่อน หญิงสาวยกมือไหว้เพื่อนของแฟนหนุ่ม
"สวัสดีค่ะ พี่เขื่อน"
"สวัสดีดีครับน้องไข่มุก"
"เฮ้ยรีบไปกันเถอะ! เดี๋ยวไอ้ตังมันวีนฉันอีก"
นิกรรีบตัดบท "สตางค์" ชื่อนี้ทำให้ขุนเขื่อนถึงกับยิ้มที่มุมปาก
ตั้งแต่พวกเขาจบม.ปลาย ขุนเขื่อนเองไปเรียนหมอตามความฝันของตัวเขาเองเขาจึงทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับการเป็นนักเรียนแพทย์
ส่วนเพื่อนๆทั้งสี่คนไปเรียมหาลัยเดี๋ยวกัน หลังจากที่พวกเขาเข้ามหาลัยขุนเขื่อนก็ไม่ได้เจอเพื่อนๆอีกเลย
จนกระทั้งเขาไปเจอกับนิกรโดยบังเอิญ นิกรเองก็จำขุนเขื่อนเกือบไม่ได้เหมือนกัน พวกเขาไม่ได้เจอกันเกือบ7ปี
"แล้วเราต้องซื้ออะไรไปเพิ่มอีกไหมกร"
ขุนเขื่อนหันมาถามเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆเขา
ส่วนตัวเขาเองเตรียมของขวัญวันเกิดให้กับแพตตี้เรียบร้อยแล้ว
"ไม่ต้องหรอกเรามีหน้าที่เป็นแขกก็พอ"
นิกรตั้งใจชวนขุนเขื่อนมาเซอร์ไพรส์เพื่อนๆ ตัวขุนเขื่อนเองก็อยากเจอกลุ่มเพื่อนเก่าเหมือนกันโดยเฉพาะ
"สตางค์"
คนที่เขาอยากเจอมากที่สุด ตั้งแต่วันปัจฉิมพวกเขาก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย
สักพักรถของขุนเขื่อนเลี้ยวเข้ามายังบริเวณ
ที่จอดรถของคอนโด
"เดี๋ยวเราต้องให้ไอ้มาร์คมารับเราถึงจะขึ้นไปได้ว่ะ"
นิกรหันมาบอกกับขุนเขื่อน
"ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวฉันพาขึ้นไปเอง"
"ว่าแต่ห้องแพตตี้อยู่ชั้นไหน"
ขุนเขื่อนถามนิกรเพราะตัวเขาเองก็พักอยู่ที่นี่เหมือนกัน แต่ก็ไม่เคยเจอแพตตี้เลยสักครั้งเดียว
"ห้องแพตตี้อยู่ชั้น16 แล้วห้องแกอยู่ชั้นไหนวะเขื่อน"
กรถามถึงห้องของขุนเขื่อน คนที่มาซื้อคอนโดที่นี่ ต้องเป็นคนที่มีตังพอสมควร เพราะราคาแพงเอาเรื่อง
"ห้องฉันอยู่ชั้น18" ขุนเขื่อนตอบคำถามของนิกร
"เขื่อนแกมีแฟนยังวะ"
นิกรถามขึ้นมีซะดื้อๆทำเอาขุนเขื่อนยิ้มที่มุมปาก นิกรเองก็อยากรู้ว่าเขามีแฟนหรือยัง
ถ้าขุนเขื่อนยังโสด เขามีแผนที่จะให้ขุนเขื่อนกับสตางค์กลับมาคบกันอีกครั้ง
ตั้งแต่เลิกกับขุนเขื่อน วริศราก็ไม่ยอมคบกับใครอีกเลย แม้จะมีหนุ่มๆเวียนเข้ามาขายขนมจีบอยู่ตลอดเวลาก็เถอะ
"ยัง..ฉันยังไม่มีแฟน ยังไม่มีเวลาหาเลยว่ะกร"
ชายหนุ่มตอบเพื่อนแล้วก็ยิ้ม ทั้งสามคนเดินมาถึงลิฟต์ ขุนเขื่อนกดลิฟต์ขึ้นมายังชั้น16
สักพักพวกเขาก็เดินมาหยุดที่หน้าห้องของแพตตี้
นิกรกดออดหน้าห้อง
"ใครมาน่ะ"
แพตตี้สงสัยที่จู่ๆก็มีคนมากดออดหน้าประตู
ถ้าเป็นนิกรก็ต้องให้เธอหรือมาร์คลงไปรับ ชายหนุ่มถึงจะขึ้นมาได้
แพตตี้เดินไปหน้าประตู เธอเปิดประตูห้องดูว่ามีใครมาเคาะประตูห้องของเธอ
"เฮ้ยไอ้กรแกขึ้นมาได้ไงวะเนี่ย"
เสียงของแพตตี้ตังจนมาร์คที่อยู่ในห้องครัวต้องเดินออกมาดู
"มีอะไรป่าวแพต "
เสียงของมาร์คดังขึ้น
"ไม่มีอะไรหรอกมาร์ค แพตแค่แปลกใจที่ไอ้กรมันขึ้นมาได้ไงนะสิ"
"ก็มีคนพาฉันขึ้นมานะสิ"
กรตอบเพื่อน
"ใครพาแกขึ้นมาวะ!ไอ้กร ยามเหรอ"
มาร์คถามกร
"ไอ้บ้า ฉันก็มีเพื่อนอยู่คอนโดนี้นะสิ"
"ใครวะ"
"แต่วันนี้ฉันมีเซอร์ไพรส์ พวกแกสามคนด้วยแหละ"
"ไอ้หมอ ..ออกมาได้แล้วเว้ย!
ว่าแล้วนิกรก็ดึงขุนเขื่อนที่แอบอยู่ ออกมาเซอร์ไพรส์ แพตตี้กับมาร์ค
"ใครวะ?"
มาร์คก็ยังจำขุนเขื่อนไม่ได้เหมือนกันเพราะไม่ได้เจอกันมาหลายปี
ที่สำคัญขุนเขื่อนไม่ได้ใส่แว่นสายตาเหมือนแต่ก่อนเขาเอียงคอ กรอกตาไปมาอย่างใช้ความคิดในที่สุดเขาก็จำขุนเขื่อนได้
"เฮ้ย! ..ไอ้เขื่อน"
มาร์คร้องออกมาด้วยความดีใจ แพตตี้รีบชวนเพื่อนๆเข้าห้องก่อนที่ข้างห้องจะออกมาด่า เพราะเสียงของมาร์คดังมากๆ
"ป่ะๆ เข้าไปในห้องกันก่อนเถอะ เดี๋ยวข้างห้องจะด่าเอา"
"ก็คนมันดีใจนี่นาแพต"
เสียงดังแอะอะจนวริศราที่นั่งรอเพื่อนอยู่ในห้องรับแขกต้องเดินออกมาดู ว่าเสียงดังอะไรกัน
"เสียงดังอะไรกันย่ะ"
วริศราโพล่หน้าออกมาดู แต่เธอก็แปลกใจที่เห็นชายแปลกหน้าอยู่ด้วย
หญิงสาวจ้องขุนเขื่อนอยู่สักพัก เธอรู้สึกคุ้นเคยกับบุคคลที่เข้ามาใหม่อยู่ไม่น้อยเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
เอาละชิ คนที่เคยรักกลับมาปรากฏตัวต่อหน้า อย่างไม่คาดฝัน วริศราจะทำตัวยังไงนะ
- Writer
