ขุนเขื่อนยิ้มมองวริศราอย่างไม่ละสายตา ดวงตากลมขนตายาวงอนใบหน้ารูปไข่ปากเป็นรูปกระจับ
ผิวหน้าขาวเนียนเรียบ ผิวขาวจั๊วะ รูปร่างเล็ก
"เด็กไม่ยอมยอมโต"
ขุนเขื่อนคิดอยู่ในใจพรางยิ้มให้กับวริศราแววตาที่ชายหนุ่มมองหญิงสาว
เป็นประกายอย่างเห็นได้ชัด แพตตี้รีบสะกิดมาร์คและพยักหน้า
ให้ดูขุนเขื่อนที่มองวริศราอย่างไม่ละสายตา
นิกรมองแล้วพนักหน้าให้แพตตี้กับมาร์คแล้วก็ยิ้มให้กัน
แพตตี้เดินนำเพื่อนๆไปยังโต๊ะอาหาร ที่ได้จัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
"เขื่อนพวกเราไม่เจอแกตั้งหลายปี วันนี้ต้องฉลองกันเต็มทีนะโว้ย"
มาร์ค พูดแล้วก็เดินไปเปิดตู้เย็นที่แช่เครื่องดื่มเตรียมเอาไว้
"ไม่หมดห้ามกลับ เข้าใจไหมไอ้ตังค์"
แพตตี้บอกกับเพื่อนสาวแล้วยิ้มอย่างมีพิรุธ
"ฉันกับมุกเตรียมตัวพร้อมโว้ย เมาไม่ขับกลับแท็กซี่"
นิกรพูดจบแล้วก็หัวเราะ แล้วหันมาถามวริศรา
"แล้วแกกลับยังไงวะไอ้ตังค์"
หญิงสาวยักไหล่
"ก็ให้แม่มารับไง แม่ฉันแสตนบายตลอด24ชั่วโมงย่ะ"
วริศราตอบแพตตี้รินโซจูให้กับเพื่อนสาวถี่ยิบ ตั้งใจจะมอมเพื่อนสาวอยู่แล้ว
ก็รู้ๆกันอยู่ในกลุ่มเพื่อนถ้าวริศราเมาเมื่อไหร่ชอบพูดความในใจออกมาทุกที
ครั้งนี้ถ้าวริศราเมาได้ทีคงพูดความในใจออกมามั่งสิน่ะ
"เขื่อน..แกไปส่งไอ้ตังค์มันหน่อยสิแกดื่มไม่เยอะนี่นา"
แก็งเพื่อนตั้งใจวางแผนให้หมอเขื่อนไปส่งวริศราอยู่แล้วพวกเขามองออกว่าแท้จริงแล้วขุนเขื่อนยังรักวริศราอยู่
"ไอ้ตังค์.แกไม่ต้องไปรบกวนแม่หรอกน่ะ"
นิกรหันมาดุเพื่อนสาว ที่เวลาไปไหนมาไหนดึกๆดื่นๆหญิงสาวมักจะโทรตามให้แม่มารับตลอด
"เดี๋ยวให้หมอเขื่อนไปส่งก็ได้"
แล้วนิกรก็หันไปถามเจ้าตัว ขุนเขื่อนทำหน้าเลิ่กลั่ก
"เอ่อๆคือๆว่า"
ขุนเขื่อนตอบตะกุกตะกัก
"ไอ้กรมันไม่ได้เอารถมา ส่วนฉันก็ดื่มไปเยอะแล้วว่ะ รู้สึกมึนๆเหลือแกคนเดียวที่ดื่มน้อย"
"เฮ้ย! พวกแกจะไปบังคับเขื่อนทำไมวะ"
วริศราเห็นขุนเขื่อนทางจะลำบากใจ
เธอที่กำลังเมาได้ที่จึงพูดอย่างหมั่นไส้ที่หมอเขื่อนอึกอักเหมือนจะลำบากใจที่จะไปส่งเธอ
"เดี๋ยวฉันไปส่งตังค์เองละกัน"
ขุนเขื่อนจ้องหน้าคนตัวเล็กแล้วก็ตกปากรับคำกับเพื่อนๆว่าเขาจะไปส่งเธอเอง
หลังจากที่แก็งเพื่อนๆถามไถ่ สาระทุกข์สุกดิบกันแล้วเวลาก็เริ่มดึกพอสมควร
นิกรจึงของตัวกลับก่อนเพราะเขามีนัดทานข้าวกับแม่ของไข่มุก เขากับไข่มุกจึงขอตัวกลับก่อน
"ไอ้หมอฉันฝากไอ้ตังค์มันด้วยนะเว้ย!"
นิกรตบไหล่ขุนเขื่อน
"เอ่อๆโชคดีว่ะเพื่อน"
ส่วนแพตตี้กับมาร์คก็เมา ทั้งคู่นอนคอพับอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก
ส่วนวริศราเมาหนักกว่าคนอื่นๆ เมาแล้วงอแงจะกลับคอนโดอย่างเดียว
ขุนเขื่อนประคองหญิงสาวออกจากห้องของแพตตี้ ทั้งคู่เดินไปยังลิฟต์
"ตังค์คอนโด อยู่ทีไหนเดี๋ยวผมจะขับรถไปส่ง"
เขามองดูหญิงสาวที่เมาคอพับอยู่ในอ้อมแขนของตัวเองแล้วถึงกับส่ายหน้า
"ยายขี้เมาเอ้ย..ไม่เจอกันหลายปีกลายเป็นเมรีขี้เมาไปซะแล้ว”
เขาพยายามเขย่าหญิงสาวอยู่พักใหญ่ๆ
ชายหนุ่มจึงตัดสินใจพาหญิงสาว ขึ้นไปยังชั้น18
ห้องของเขาก่อนให้หญิงสาวสร่างเมาแล้วค่อยพาไปส่งกลับคอนโดของเธอ
ก็แล้วกัน
เขาประคองวริศราเข้าไปในลิฟต์กดขึ้นไปยังชั้น18
ส่วนหญิงสาวก็หลับคอพับอยู่ในอ้อมแขนของเขา
ผมยาวสลวยไรผมกระจ่ายมาปิดใบหน้าขาวผ่องยิ่งน่าชวนมองยิ่งนัก
ผมดำสนิทกับใบหน้าที่ขาวอมชมพูปากรูปกระจับ
ขนตายาวงอนยิ่งทำให้เขาไม่อาจละสายตาจากใบหน้าของวริศราได้เลย
เสียงลิฟต์เปิดจึงทำให้เขาสดุ้ง
ขุนเขื่อนละสายตาจากใบหน้าสวยชายหนุ่มจึงอุ้มวริศราออกจากลิฟต์ตรงไปยังห้องของเขา
ขุนเขื่อนค่อยๆว่างเธอลงแต่เขาก็ยังกอดเธอไว้อยู่ในอ้อมแขนของเขา
มืออีกข้างกดรหัสประตูห้องของตัวเองอย่างทุลักทุเล
เพราะต้องคอยประคองตัวของหญิงสาวไม่ให้ล้มลงไปกองกับพื้น
พอเขาเปิดประตูได้เขาอุ้มวริศราพาดบ่า เข้าห้องของเขาไป
"เห็นตัวเล็กๆแบบนี้ก็ตัวหนักไม่เบาเลยนะ"
ชายหนุ่มบ่นพึมพำแล้วยิ้มออกมา เขาค่อยๆว่างเธอนอนลงบนโซฟา ตัวโปรดของเขา
"กินเหล้าเก่งขึ้นนะเนี่ย" ขุนเขื่อนปัดไรผมที่เต็มใบหน้าของหญิงสาวอย่างเบามือกลัวว่าเธอจะตื่น
ชายหนุ่มจัดระเบียบท่านอนให้เธอวริศราเริ่มรู้สึกตัวหญิงสาวงัวเงีย
"ฮื้อ..จะนอนอย่ากวนสิ"
พร้อมกับคว้ามือของขุนเขื่อนเอาไว้หญิงสาวดึงเขาเข้ามาหาตัว
เป็นจังหวะที่หมอหนุ่มไม่ทันตั้งตัวเขาล้มลงไปทับวริศราเข้าอย่างจัง
"โอ้ย! เจ็บ"
หญิงสาวลืมตาขึ้นมองผู้ชายตัวโตที่กำลังทับตัวเธออยู่
เธอมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
พร้อมกับเอื้อมมือทั้งสองข้างของเธอประคองใบหน้าของหมอหนุ่มเอาไว้
"หมอเขื่อนใจร้ายจัง รู้ไหมตังค์คิดถึงเขื่อนมากเลยนะ"
หญิงสาวพึมพำด้วยความเมา วริศราค่อยๆสอดมือทั้งสองของเธอไปยังท้ายทอยของขุนเขื่อน
เธอรั้งให้ใบหน้าเขาเข้ามาใกล้ๆใบหน้าของเธอมองเขาด้วยสายตาที่หยาดเยิ้ม
ขุนเขื่อนกลืนน้ำลายลงในลำคอใจเขาเต้นระรัว ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยใกล้ชิดกับผู้หญิงมาก่อน
แต่กับเธอทำให้เขาใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ แขนของหญิงสาวยังโอบรอบลำคอหนา
ของเขาเอาไว้พร้อมกับกดท้ายทอยของเขาค่อยก้มลงมาหาเธอ
ชายหนุ่มถึงกับขาดสติ ริมฝีปากของวริศราถูกบดจูบ
ลิ้นสากของชายหนุ่มสอดลึกดูดรัดลิ้นเล็กอย่างหิวกระหายตัวเขาเองก็ห่างจากเรื่องนี้มานานพอสมควร