Asphyxia (Erotica Series 1)

Chapter 3

Nathalie’s eyes widen when he see Lord Martin in her front.  Napalunok nalang ito nang tumingin ang mga berdeng mata ng guwapong binata, “A-Alis na po a-ako—“ natigilan ito nang  lakad papalayo dahil sa paghawak ng malaking kamay nito sa kaniyang balikat. Ibang klaseng pakiramdam ang naramdaman ni Nathalie, huminto ito sa pagkakalakad at nagsalita si Lord Martin.

“Di ka pa kakain? It is noontime. Baka gusto mo sumabay saakin dit—“Di na natapos ni Lord Martin ang kaniyang sinasabi nang putulin ito ni Nathalie. “My Lord, wag na po” malamig nitong sagot.  

Lord Martin sighed heavily before uttering the next words that he will say to the young lady “I will pay, I’m sure di ka pa nakapasok para kumain” nakangiti nitong sabi kay Nathalie at nang magsasalita na sana ang dalaga ay biglang tumunog ang kaniyang nagugutom na tiyan.

Lord Martin chuckled to her, “You are lying come inside” di na niya hinawakan ang balikat ng babae at humakbang sa pintuan papasok ng fine dining, agad namang sumunod si Nathalie sa kaniya at pina upo silang dalawa sa lamesa para sa dalawang tao sa gilid ng makintab na salamin.

Nathalie see herself in the mirror and a small smile draw on her face. Lord Martin ordered fresh salad and a steak with an espresso coffee. The beautiful lady slowly eat the tender meat that slowly flavoured her whole pallet.

“That one is well-done, baka manibago ka sa lasa ng medium-rare” unti-unting hiniwa ni Lord Martin ang kaniyang steak at kumunot ang noo ni Nathalie nang makitang meron pang pulang bahagi sa gitna.

“Hilaw pa po yan Lord Martin pero—“

Di na niya natapos ang kaniyang pandidiri at tumawa ng malakas ang lalaki “HAHAHA! YOU’RE FUNNY!” parang tumiklop na dahon si Nathalie dahil sa hiya nito, agad namang natauhan si Lord Martin sa kaniyang ginawa.

He cleared his throat before saying “I’m sorry, natawa lang talaga ako sayo” nagpatuloy ang dalawa sa pagkain at muling bumalik ang ala-ala ni Nathalie nung gabing iyon. Sa bawat nguya ni Lord Martin ay natutulala siya dito. He noticed that Nathalie is looking at him at kinuha ang serviette na nasa kaniyang kandungan.

He sighed and get sip some water on his goblet. “Ayaw mo pala sa hilaw? Ako kasi gusto ko yung dumudugo” He said sarcastically before Nathalie takes time to absorb what his Lord is saying to her. Unti-unting inamoy ni Martin ang karne sa kaniyang makintab na tinidor at dinlian ng paunti-unti ang pulang parte habang nakatingin kay Nathalie.

Napahawak nalang ang babae sa kaniyang damit at niyukot ito. She sighed before looking at the other direction, a grin from the face of Lord Martin has appeared when he notice that Nathalie is shyly looking away.

He cut the crap out at nagtanong sa babaeng kaharap niya. “Bakit ka nandito sa gitna ng mainit na tanghali?”

Nilunok muna ni Nathalie ang kaniyang kinakain bago tuluyang nagsalita. “I was applying for a job” matipid nitong sagot sa lalaking umiinom ng kaniyang matapang na kape.

Lord Martin get a cigarette and light it up, he blows the smoke to the air upwards while looking at the beautiful flower on the side of the next table. He get up leaving the lady at the table. He smiled widely when touching the pink rose. The full bloom flower gives him some shivers to his spine.

“Beautiful fleur” He get the flower at lumapit ang isang waiter sa kaniya. “Sir, excuse me di po pwedeng kunin ito na naka display” pagmamaka-awa nito at di siya pinansin ni Lord Martin hanggang dumating ang manager nito at pina-alis ang lalaking waiter.

“I’m so sorry My Lord! My bad for hi—“

Lord Martin raise his hand and it halt the words of the manager. Tiningnan ng masama ni Lord Martin ito at inamoy ang bulaklak bago nagsalita, “How dare you to speak like that to me!?” isang madiin na salita mula sa kaniya at nanindig ang mga balahibo ni Nathalie. Nagalit ng husto si Martin Cail sa inasta ng waiter sa kaniya.

She looked at the face of the manager when facing Lord Martin is like a servant obeying to his master not to be scold. “I don’t want to see his face starting tomorrow.” He said coldly at parang mahihilo ang manager sa kaniyang sinasabi.

“B-But My Lord, he is the alas of the restaurant—“

“I know your boss is my close friend but do you want me to fire you right now? Choose wisely” Napalunok nalang ito at umalis papalayo. Martin Cail Carbon goes to his seat and look at Nathalie straight to the eyes.

“Do you want to work here and be like that? A person with no etiquette to his customer? Hospitality Management is a hard course especially when dealing with guest like me. I am not a mere VIP I am a royal VVIP of this restaurant, I will not considerate that s**t!” tinaga niya ang tinidor sa lamesa at laking gulat ni Nathalie nang gawin iyon ni Martin sa harap niya.

“M-My Lord, don’t stress yourself” Pagmamaka-awa ni Nathalie at bumalik na ang ngiti sa mga labi ni Lord Martin, he hold the rose well and smelled it. The aroma of the rose with its thorn less stem makes Lord Martin smile so badly.

 “Work for me” Matipid nitong sinabi at bumuga ng usok mula sa kaniyang bibig. Lord Martin squeeze the cigarette butt on the astray provided on his table. “Baka hindi ako maka-pasa sayo Lord, Marti—“

“I am not the one choosing my secretary or personal assistant but I want you” Para bang kinurot ang puso ni Nathalie at namula ang kaniyang pisnge sa sinasabi ni Lord Martin. Pansin din niya ang pagkahawak nito sa rosas.

“I want you to start tomorrow already” tumayo na ang dalawa at lumakad papalayo sa restaurant, Lord Martin used his shining Mercedes today. Nathalie sit on the front with Lord Martin.

Napaka-inosente ngg lalaking to pero bakit nakaka-kaba siya pag nagalit?

Tanong niya sa kaniyang sarili habang sinusuot ni Lord Martin ang kaniyang seatbelt. Tumingin lang si Nathalie sa binatang napaka-tangos ng ilong at napaka gandang hugis ng panga na tumitingin sa daan.

Ilang saglit lang ay tumingin sa kaniya si Lord Martin at iniwas niya agad ang kaniyang titig dito. “Idiot, wear your seatbelt” napa-mura si Lord Martin nang di ito naka suot ng seatbelt at siya nalang ang lumapit para abutin ito sa kaniyang katabi na mukhang tanga.

Unti-unting inadjust ni Lord Martin ang seatbelt at nanatiling steady lang si Nathalie na nag oobserba ng kaniyang kilos. Nang lumagatik na ang seatbelt at huminga na ito ng malalim at unti-unting tumingin ang mga berdeng mata ni Lord Martin sa kaniyang mukha.

Napa-tingin si Lord Martin sa kaniyang mga mapupulang labi at natigilan ang lalaki. Para bang may kung anong enerhiya ito na di niya matanggal ang pagkatingin dito.

Umupo na ito sa kaniyang upuan at pina-andar ang sasakyan niya, habang nasa daan ay nakita ni Lord Martin ang bar na pina tatrabahuhan ng katabi niya dati. Agad namang may katanungan na sumulpot sa kaniyang isip.

“Bakit ka umalis dun?” binasag nito ang katahimikan sa kotse habang traffic pa sa highway. Huminga ng malalim si Nathalie bago sumagot sa kaniyang panginoon. “Gusto ko po ng marangal na trabaho yung hindi katulad jan” matamlay nitong tono at ngumiti lang si Lord Martin bago pina andar ang kotse.

“I am drunk that night pero di ko maiwagli sa isipan ko ang iyong masikip na bulaklak” nanlaki ang mga mata ni Nathalie nang biglang lumabas ang mga salita na iyon sa bunganga ni Lord Martin.

Di nakasagot ang babae at nagsalita muli si Lord Martin “To all the bars that I entered here at the city, nagka-yaya an kami ng mga businessmen ko na uminom jan sa bar na pinatatrabahuhan mo dati dahil sa maliit ay napaka-sarap ng mga inumin at—“

Tumigil sa pagsalita si Lord Martin at tumingin sa kaniya si Nathalie “at ano po?”

The white teeth of Lord Martin showed on his smile while driving, he moistened his pinkish lips then confidently reply, “It feels like I found a pearl on the sands”

Deep words escaped from his thoughts and the heart of Nathalie beats so fast. “What do you mean My, Lord?” he asked while Lord Martin stopped the car on the side of the street. The tinted glass of his luxurious car was the shield of their doings inside.

He looked at the two flower inside his car. A semi-bloom rose and a full-bloom one that he take from the restaurant he compared the two on his big hands. Nathalie listened carefully to him, “When I am on the legal age, I am so excited to see some flowers. However, I always saw a full-bloom one, I search all over the city but I cannot. Until a cold rainy night I finally saw a flower like this”

Nilagay ni Lord Martin ang bulaklak sa gitna ni Nathalie at nabigla ulit ito. “I was wondering kung bakit ko nasabing sayang ang pera na ibinigay ko sayo. I think that money turned you back to the right doings?” Tanong niya kay Nathalie at bigla itong natauhan.

“Ano pong ibig sabihin niyo?” nalilito nitong sagot at di na umangal si Lord Martin.

“I have to go to work, bumaba kana dito. I want to see your face at my office at exactly 8 A.M sharp”

“My, Lord—“

“Bumaba kana, time is money.” Seryosong sabi ni Lord Martin kay Nathalie at binukan na niya ang pintuan sa kaniyang pagbaba ay sumara ng kusa ang pintuan ng sasakyan, hanggang umandar na ito papalayo sa kinatatayuan niya.

Nathalie is still on the state of shock nang bumaba sa kaniyang sasakyan. “Lord? Is this the one ito na ba magpapabago ng buhay ko?” tanong niya sa may kapal at napansin ang rosas na nakatusok sa gitna ng kaniyang dalawang dibdib.

Madahan niya itong kinuha at tiningnan mabuti ang hugis ng rosas. She hold the semi-bloom petals of it at sumagi sa isip niya ang kaniyang.

“What the?” Napalunok nalang siya sa kaniyang naisip at inalog ang kaniyang ulo sa sobrang gulo na naghahalong init sa kaniyang katawan. Ang magaspang at malalaking kamay ni Lord Martin na humihimas sa kaniya ng gabing iyon ay sariwa padin sa kaniyang kaisipan.

“No, please Mr, Lord”