MALIWANAG ang liwanang ng buwan sa buong parke ng Springville. Ang liwanag na ginagawa nito ay tama lamang upang makita ng lebel ng mata ang bawat hugis sa paligid. Mula sa di kalayuan ay isang pigura ang unti unting lumabas sa isang parte ng kadiliman. "Patawad at nahuli ako sa pagdating kamahalan." Wika ng isang babae.
Isa pang pigura ang kanina pa pala naghihintay sa parteng iyon. Hindi masyadong makita ang kanyang kasuotan dahil kakulay ito ng mga madilimang berde na kinatatayuan nito. "Kahit kailan talaga Gracia ay palagi kang nahuhuli sa mga tagpuan natin."
Napangiti naman ito. "Ikaw rin hindi ka parin nagbabago. Mababa parin ang tono ng boses mo.
HIndi lamang ito umimik. "Pwes. Hindi nako magpapaliguy liguy pa. Kamusta na ang pamangkin ko?"
"Maayos naman siya. Katulad ng inyong
