Naging mabilis ang pagdaan ng araw, ngayon na rin ang araw ng pagbalik namin ng Manila. Tanging si Lola Emilda lang ang malungkot sa pag-alis namin. Wala rin masyadong nangyari kahapon dahil nandito lang kami sa loob ng bahay. Medyo naiilang pa rin ako dahil sa mga pagpapanggap ni Liam kahapon. Kung titingnan mo para talaga kaming mag-asawa sa mga ginagawa niya sa akin. Muli niyang pinakita sa akin ang dating Liam, ang Liam na nakasama ko sa loob ng isang bahay. Hindi ko dapat ito nararamdaman dahil puro pagpapanggap lang ang lahat pero hindi ko maiwasan. Napabuntong hininga na lamang ako, matapos ang araw na ito ay hindi na kami mag-uusap pa. Kakalimutan na namin ang isa’t isa at iyun ang nararapat.
“Wala ka na bang nakalimutan?” tanong niya sa akin ng makapasok na siya sa loob ng kotse
