Bir yerde büyük bir hata yapıyorduk. İşlerin istediğimiz gibi gittiğini sanmıyordum. Sanmak değil! İşler istediğimiz gibi gitmiyordu. En başından beri çarkımız hata üstüne hata yalan üstüne yalanla dönüyordu ve sonuçlarını ağır bedellerle ödüyorduk. Şimdi Ciwan’ın göz göre yaptığı hatadan nasıl dönecektik? İkimiz de bede ödeyemezdik.
“Sen ne yaptın?” diye sordum arabayı çalıştırıp sessizlikle sürmeye başlayan adama bakarak.
Ciwan bana cevap vermedi. Sinirli olmasını bekliyordum ama rengini belli etmeyen yüzüyle ne diyeceğimi bilemedim.
“Ciwan bu yaptığın çok fazlaydı. Sonuçlarını düşünmedin mi hiç?” Sesim incelmiş gözlerim yanmaya başlamıştı. Beni kendine mecbur etmişti anlamıyor muydu?
Gözlerini yola dikmiş bana aldırış etmeden arabayı kullanıyordu. Öfkem sadece bir saniyede büyüdü
