Kendime yeni bir dünya kurma umuduyla çıktığım yolda terk etmek zorunda kaldığım ailemin beni desteklediğini içten içe hissediyordum. Newroz’la evlenmektense bir başına kaçmamın en doğru seçenek olduğunu gün geçtikçe anlıyorlardır emindim ama benden haber alamadıkları için de korktuklarını burulan kalbimde yer edinmişti. Benden bir süre daha haber alamasınlar… Almasınlar çünkü kuytu köşelerde düşüp kalktığımın yalan haberini alacaklardı. Her şeyi anlatsam inanırlardı ama Halis ağa bile bizi görmüş hakkımızda aklında soru işareti kaldığına adım kadar emindim. Beni evinde istemeyecekti. Gitmekten başka çarem yoktu.
“Bana bak! Aşağı in işinin başına geç. Yakanı kimse o mesafede göremez.” diye beni daldığım ağır andan çıkaran sesin sahibine Ciwan’a boş gözlerle baktım. İfadesizliğim sinirini
