Kendimi mağazadan nasıl attığımı bilmiyorum çünkü Ciwan’la kasa önünde tartışmış kendi elbisemi kendim almak istediğimi söylediğimden beri sanki küfretmişim gibi sinirlenmişti. İnatla kabul etmemiş elimi avuçlarına alarak sıkmıştı. Bize yardımcı olan zavallı kadın ise gözlerini şaşkınlıkla açmış bize bakıp durmaktan gözleri kayıp duruyordu. Ağayla oyun olmaz falan mı diyordu içinden tam emin olamamıştım ama Ciwan siyah kartından ödeme yapıp birde nakit para çıkartarak kızlara ver demesinden sonra yüzünde güller açmıştı. Ayaklarımı yere vura vura Ciwan’ı beklemeden çıkışa doğru yürümeye başlamıştım ki kadın Ciwan’a kısık sesle ‘Düğün içinde bekleriz ağam.’ demesiyle sinirlerim iyice tepeme çıkmış kendimi hemen dışarı atmıştım.
Kendime de sinirlenmiştim. Kabinde Ciwan’ın öpücükleriyle ken
