Takılı kalmış bir kaset gibi aklım Ciwan’a takılı kalmıştı. Çarşının ortasında insanların gözleri önünde yüzüne hak ettiği tokadı atmak için gözlerimi kararttığım anlarda tutuşundan bir hışım kendimi çekmiş ve telefoncuya girmiştim. Sinirliydim ve ne yapacağımı bilmeden küçük dükkanda telefon kılıfların arasında ufak tekinsiz adamlar atıyordum. Haşimoğlu konağındakiler bana gözü kapalı güvenmişken bu adamın güvensizlik içerisinde beni hırpalayıp gururuma ve onuruma saldırması sabrımı zorluyordu. Ona gerçekleri anlatsam asla evinde istemezdi hem böyle konularda kimse bir genç kızın mesuliyetini almaz ailesine haber verirdi. Babamlar beni bulursa eğer Newroz’da bulur, bütün kaba kuvvetiyle ailemi ezer beni alırdı. Kimseye bir şey bir olsun istemediğim için dayanmak zorunda oluşumu Newroz’un
