Bir güzel kelimeyle kalbim fethedilir miydi? Ciwan bana her gün bir kere iltifat etse yeterdi gözüyle bakamıyordum çünkü bana bir yerde yetmeyecek eksiklikriyle pişmanlığımı kalbime daha sonra dilime vuracaktım. Babam annemi nasıl sevdiyse öyle sevilmek istiyordum aynı şekilde sevecektim çünkü.
Amcamların görüş baskıları yüzünden kendimi yeterince kısıtlamış yıllarca aza kanaat getirmiştim. Halbuki olan içimdeki cevhere hayatıma mâl oluyordu. Kimse benim hayatımı yaşadıklarımı yaşamıyordu zorluklarımı sırtlamıyordu sırtlamayacaktı da onu geçtim destek bile olmayıp bir yerin bir kat dibine sokmak için yarışırlardı. Oturdukları yerden hayatıma ahkam kestikleri için ben ailemi kaybetmiştim. Baskıya boğun eğdikçe kendimden parçalar kaybetmek yerine ailemi kısa süreliğine kaybetmeye göz yumma
