Başkasının elinde ölmek gibi bir kaderimin var olduğunu hep içten içe hissetmiş kaçmak için de kendime daha çok sığınmıştım. Hissetmek de değildi, biliyordum. Daha küçük bir çocukken annemin Dilşad annemle uzun uzadıya kızımı onlara vermeyin benim yavrum onların kanlı ellerinde iftiraya meyilli dilleriyle yapamaz derdi. Kapı arkasında dinlediğim sözlerin korku verdiğini ama neyden korktuğumu bilmeden yılları geçirmiştim. Şimdi Ciwan’ın ellerinde annemin ne demek istediğini anlıyordum. Zalimin elinde fiziken ölmek belki buralarda kurtuluştu ama bu zalim vicdansızlığını çekinmeden can yakmak için devamlı kullanmaya başlarsa içten içe ölüneceğini yaşarken kefenin içinde çürüyeceğini çürük et kokusunu alarak öğrenmiştim şu kısacık anda.
Ciwan kendini kaybetmiş gözlerime tarifi imkansız bir n
