งานเทศกาลชุนเจี๋ยผ่านพ้นไป ดอกไม้ใบไม้ตามสถานที่ต่างๆก็เริ่มผลิบาน เหมือนชีวิตคนที่เริ่มวันใหม่ทุกๆวัน เถียนซูหลินได้รับของขวัญจากคนในครอบครัวก่อนงานเทศกาลและวันนี้นางก็ค่อยๆ แกะออกมา
"อาม่าน กล่องไหนของโหย่งเฉียน" นางถามและพยายามรื้อดู เพราะปีนี้ดูแล้วของขวัญที่นางได้รับจะมากเป็นพิเศษ เพราะบรรดาทหารกล้าของจวนฝึกทหารต่างพากันส่งของขวัญมาให้ อาจเพราะเป็นคำสั่งของหวังเฟิ่งเฉินหรือไม่ก็เพราะพวกเขารู้สึกว่านางมีบุญคุณที่ทำอาหารอร่อยๆ ให้พวกเขาทานก็เป็นได้
"อยู่ตรงนั้นมั้งเจ้าคะ เพราะกล่องด้านนั้นเป็นของคนสกุลเจิ้งกันหมด" อาม่านตอบทั้งๆ ที่ตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากล่องไหนเป็นของเจิ้งโหย่งเฉียน หรือเขาอาจจะไม่ส่งมาก็ได้เพียงให้คนที่จวนเป็นผู้จัดการ ใครเล่าจะมีเวลาหาของขวัญได้ทั้งที่ตัวอยู่ในสนามรบ
"คุณหนูเจ้าคะ ข้าน้อยได้ยินมาว่ากระดาษที่คุณหนูพับแล้วไปวางที่อารามต่างมีคนชื่นชมกันหมดเลยนะเจ
