บรรดาทหารชายต่างมองสตรีสองร่างด้วยความกังขา เพราะแต่ไหนแต่ไรจวนฝึกแห่งนี้ไม่เคยเปิดกว้างให้ผู้ใดเข้ามาง่ายดายโดยเฉพาะสตรี และที่น่าแปลกใจคือสตรีทั้งสองเดินตามผู้ออกกฎทำให้ข้อกังขานี้แพร่กระจายราวกับเชื้อโรค
เสียงกระซิบกระซาบและสายตาที่มองมาที่หวังโสว่เหรินและสตรีทั้งสองล้วนเต็มไปด้วยคำถาม ยิ่งเขาถูกจ้องมองสลับกับสตรีน่าตายด้านหลังยิ่งสร้างความหงุดหงิดใจให้เขาจนมิอาจห้ามได้
"หากไม่มีงานทำ ก็ไปวิ่งรอบหุบเขา" ทหารหลายนายต่างแสร้งทำเป็นไม่เห็นเมื่อเจอนายใหญ่ตวาดเช่นนี้และไม่แน่ว่าประโยคเมื่อครู่อาจจะเป็นจริงในไม่ช้า
ต่างคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานในมือของตนเองทว่ายังแอบชำเลืองเมื่อเห็นว่าตนเองรอดพ้นสายตาพิฆาตของหวังเฟิ่งเฉินแล้ว ทว่าจู่ๆ ผู้ที่ทำลายความสงสัยของเหล่าพลทหารในจวนก็ปรากฏกายขึ้นพร้อมเสียงทักทายอย่างกล้าหาญให้กับคนทั้งสามเขาคือคุณชายน้อย หวังโสว่เหริน
เมื่อเถียนซูหลินเห็นคนที่ตนเองร
