"หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปนางก็วนเวียนอยู่ที่ลานฝึก ตินั่นตินี่โดยเฉพาะอาหารของเหล่าทหารที่ทำออกมาเองแต่ละมื้อ จนนางทนไม่ไหวสั่งทหารให้ทำโน่นทำนี่โดยนางกำกับเอง เมื่อเห็นพลทหารมีท่าทางเก้ๆ กังๆ นางก็พับแขนเสื้อลงมือทำเองทว่าปากยังบ่นไม่หยุด อาม่านที่ยืนอยู่ด้วยยังอดสงสัยว่านายของตนเองทำครัวเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ พอนางเอ่ยถามกลับได้รับคำตอบว่า 'ข้าเดาเอา' อาม่านแทบจะสำลักน้ำลายตนเองเพราะคำตอบของเถียนซูหลิน เดา? แต่กลับทำให้อาหารที่ออกมานั้นอร่อยยิ่ง นางจะเชื่อได้อย่างไรว่าการเดาของเถียนซูหลินกลับทำให้อาหารที่ออกมานั้นอร่อยยิ่ง
สองอาทิตย์นางเริ่มรู้จักทหารบางคน และกล้าพูดจานินทาแม่ทัพหวังต่อหน้าพวกเขา แต่เมื่อถูกจับได้นางกลับยิ้มส่งให้เขา และเอ่ยกลบเกลื่อนเรื่องที่นินทาไปเมื่อครู่ 'ข้ากำลังอยากจะเจอท่านอยู่พอดี' เมื่อนางกล่าวจบก็หันมายักคิ้วหลิ่วตาให้กับทหารเมื่อเห็นเขาไม่พอใจนางและเดินจากไป การกระท
