"คุณหนู!" อาม่านรีบสาวเท้าตาม แต่ไม่ลืมหันมาต่อว่า
เจิ้งชิวยี่และหลิวถานซวงสักเล็กน้อย "คุณหนูเจิ้ง...ท่านร้ายกาจมาก ส่วนท่านคุณหนูหลิว ทั้งที่รู้ว่าเขามีคู่หมายแต่ยังวนเวียนอยู่กับคุณชายสามไม่เลิก มันเป็นสิ่งสมควรแล้วหรือเจ้าคะ" นางกล่าวจบก็รีบเดินออกจากร้านไป
เถียนซูหลินเดินเท้าเปล่ากลับมาถึงจวนโดยไม่พูดไม่จา จน
อาม่านรู้สึกเป็นห่วง คุณหนูเจิ้งก็ร้ายกาจไม่เบา ไม่ชอบคุณหนูเถียนยังพอเข้าใจแต่ดึงคนทั้งสกุลมาต่อว่าต่อขานคุณหนูของตนด้วยว่าไม่ชอบนี่ใครกันจะรับได้ ส่วนคุณชายสามเจิ้งนี่ก็กระไร ไม่ชอบคุณหนูแต่ก็ให้ความหวัง ทั้งๆที่รู้ว่าคุณหนูเถียนทั้งรักเอาใจใส่เขาและยอมลงให้เขาตลอด หากเปรียบเทียบคุณชายน้อยแซ่หวังยังทำให้คุณหนูของตนมีชีวิตชีวา และยิ้มออกจากใจจริงเสียมากกว่าแต่เสียดายที่เขาอายุน้อยกว่านางและเป็นไปไม่ได้แน่ เพราะเขาเป็นปีศาจผมขาวนี่นา
"คุณหนูล้างเท้าก่อนเถอะเจ้าค่ะ" อาม่านเดิน
