กับแสงรัตติกาลหลังจากซูเหมยอิงกลับมาจากจวนสกุลหลิว เถียนซูหลินก็ถูกมารดาสั่งให้อยู่แต่ในเรือน ไม่ให้ออกไปไหนทั้งสิ้น เถียนซูหลินย่อมไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมรับชะตากรรม แต่การอยู่ในเรือนนางย่อมเบื่อจึงสั่งให้อาม่านไปที่จวนสกุลหวัง ไปแจ้งข่าวและให้หวังโสว่เหรินนำเปาเป่ามาให้นางเลี้ยงแก้เหงา ในช่วงระหว่างที่นางถูกทำโทษ และนอกจากนี้นางยังสั่งให้อาม่านไปสืบดูว่าหลิวถานซวงเก่งกาจเรื่องใดบ้าง อาม่านรับคำทำตามที่นายสั่ง
เปาเป่ากลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเถียนซูหลินในช่วงที่นางถูกกักบริเวณ เมื่อมีเปาเป่านางก็ไม่โวยวายหรือหาเรื่องออก เมื่อเปาเป่าหลับนางก็หาอะไรแปลกๆมาทำ
"คุณหนู นี่คืออะไรหรือเจ้าคะ" อาม่านเห็นนางพับกระดาษ ก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะนางเห็นว่าเถียนซูหลินพับกระดาษผิดจากเดิมที่เคยพับให้นางดู
"กังหัน พับเสร็จเจ้าก็ลองเป่าดูว่ามันหมุนไหม และถ้าพับให้มากขึ้นหน่อยเจ้าก็ลองไปวางริมหน้าต่
