Hawak ko ngayon ang anak ni ate Dehlia na pinangalanan nina ma’am Lorelay na Raja. Ang ganda ng bata, kamukha ni ate habang si Timber naman ay hawak ni manang Teresita.
Si mama ay umiiyak at nagluluksa ngayon sa harapan. Napa cremate na namin ang mga buto ni ate at labis ang kalungkutan na nararamdaman ko ngayon.
Nilapitan ko si mama at nadudurog ako sa bawat pag-iyak niya.
“Bakit naging ganito? Hindi ko man lang alam. Wala man lang akong ka alam-alam.. Anong klase akong ina?”
Lumapit si Rico sa akin. Binigay ko sa kaniya si Raja.
“Ma.. Sorry po…” Umiiyak na sabi ko.
“Sobrang guilty ko ma. Dahil sa akin kaya nagawa ni PJ ito. Sorry mama..” Umiiyak na sabi ko.
Niyakap ako ni mama. Yakap na sobrang higpit habang pasigaw na umiiyak.
“Hindi.. Kasalanan ko ito lahat.. Naging pabaya akon
