CHAPTER 36
Ivy POV
Habang nakaratay ako sa hospital bed, unti-unting bumabalik ang aking kamalayan. Pakiramdam ko’y para akong nasa isang madilim na lugar na puno ng kalituhan at kawalan. Nang iminulat ko ang aking mga mata, nakita ko ang mga estranghero sa paligid ko—mga mukha na dapat ay pamilyar, ngunit tila ba napakalayo.
“Sinong mga tao ito?” bulong ko sa aking sarili. "Bakit parang hindi ko sila kilala?"
Isang umaga, habang tahimik akong nakahiga, isang lalaki ang pumasok sa kwarto ko. Hawak niya ang aking kamay at may luha sa kanyang mga mata. “Ivy, mahal ko, nandito ako,” sabi niya, puno ng emosyon. “Ako si Chiaseb, asawa mo. At ito si Caelan, anak natin.”
Pinilit kong ngumiti, ngunit nararamdaman kong malamig ang aking puso. Wala akong maalala sa kanya o sa batang lalaki na
