2 YIL ÖNCE...
Emre bir eli direksiyonda bir eli dirseğini cama yasladığı elinde ağır akan trafikte ilerliyordu. Kafasında dönen anılarla arada gülümseyip başını iki yana sallıyordu. Hızlı gençlik yılları iş hayatına dalmaları ve Cem'in ani bir kararla İzmir'e yerleşmesi ile biraz yavaşlamıştı. Bekâr olmanın avantajı ile arada Ulaş ile yaptıkları İzmir kaçamakları zevkli geçse de aynı şehirde aldıkları tat gibi olmuyordu. Birde annesinin senin artık evlenme zamanın geldi demeleri yok muydu? İşte tam sinirlerini zıplatan kelimelerdi. Bir gün "Nereden bulayım evlenecek kızı?" diye çıkışmış hemen ardından da annesinin gözlerinde gördüğü parlama ile söylediğine pişman olmuştu. O günden beri annesi gelin avına çıkmıştı. Emre her ne kadar ilgilenmese de bir gün karşısına işte bu diye birini çıka
