CHAPTER 46
Sebastian POV
Hindi ko maiwasang titigan si Silvia habang naglalakad siya papunta sa kwarto namin. Ang kanyang kagandahan ay tila isang magnet na humihila sa akin. Hindi ko matanggal sa isip ko ang bawat kurba ng kanyang katawan, ang kanyang mga mata na nagliliwanag tuwing ngumingiti, at ang kanyang mga labi na laging nag-aanyaya.
Nang magising ako kinabukasan, si Silvia ay mahimbing na natutulog pa rin sa aking tabi. Ang mga nangyari kagabi ay parang panaginip lamang, ngunit naramdaman ko ang init ng kanyang katawan sa tabi ko, ang bawat detalye ay nagpaalala sa akin na totoo ang lahat.
Tahimik akong bumangon, siniguradong hindi ko siya magugulat. Bago ako lumabas ng kwarto, tinitigan ko muna siya. Ang kanyang mukha ay tila anghel na natutulog, walang bakas ng mga alalahani
