CHAPTER 34
CHIARA POV
Nang lapitan ko si Mr. Sebastian, bigla niyang hinawakan ang aking kamay at hinila papunta sa kanya. Sa pagkilos na iyon, nadama ko ang init ng kanyang palad na bumabalot sa aking balat, na tila nagpapahiwatig ng lungkot at pangungulila na hindi niya kayang ipahayag sa salita.
Nang makita ko ang kanyang mga mata, tila ba ang mga ito ay naglalaro ng mga damdamin na hindi kayang ibahagi ng kanyang mga labi. Sa bawat pagtingin ko sa kanya, tila ba ang buong mundo ay napapalibutan ng isang malalim na misteryo na hindi ko kayang maunawaan.
Sa pagitan ng aming mga mata, walang salita ang kailangang ibahagi. Ang bawat tingin at galaw ay nagpapahayag ng mga damdamin na hindi namin kayang ipahayag sa simpleng salita. Sa ganitong mga sandali, ang pinakamahalaga ay ang pagka
