CHAPTER 37
CHIARA POV
Mula nang araw na iyon sa hotel, ang mga sandali namin ni Sebastian ay tila naging isang magandang panaginip na hindi ko nais na magising. Sa bawat sandali na kasama ko siya, ang pagmamahal ko sa kanya ay tila lumalim at lumalawak, hanggang sa puntong hindi ko na maipaliwanag kung paano at kailan nagsimula.
Sa bawat araw na lumilipas, ang pagmamahal ko kay Sebastian ay patuloy na lumalago at lumalim, na parang isang puno na unti-unting sumusulong at sumasayaw sa ritmo ng hangin. Ang kanyang mga ngiti, ang bawat titig niya, at ang kanyang mga halik ay nagbibigay sa akin ng ligaya at kasiyahan na hindi ko naaalala kailan pa man.
Kahit na may mga sandaling nagdududa ako sa aming relasyon, ang pagmamahal ni Sebastian para sa akin ay patuloy na nagbibigay ng lakas at l
