PUMASOK kami sa isang opisina rito sa underground fight club namin. Naupo si Zeke sa isang couch, interlacing his hands. Tiningnan ko lang siya sandali bago sumunod sa kanya. I sit across him.
“Ano bang kailangan mo—”
“The club reported that you killed almost half of our best fighters here, Yago,” panimula ni Zeke. Ang kanyang mga mata ay hindi nagbabago ang emosyon—madilim iyon at malamig.
“And so? Does that hurt the business?” I scoffed at him. Nakita ko ang bote ng whiskey sa harapan ko kaya’t kinuha ko iyon. Nagsalin ako sa baso at agad na nilagok ang laman nito.
Zeke is eyeing me cautiously, alam ko na hindi niya gusto ang ginagawa ko but like the man he always is, he will never bat an eye or will never give his opinion. Hindi niya ako susuwayin siguro kung walang nagpuna ng aksyo
