Alas otso ng umaga nang magising ako. Sa una’y parang lumulutang pa ang isip ko mabigat ang bawat galaw, para bang bawat kalamnan sa katawan ko ay may sariling alaala ng gabing nagdaan.
I kept my eyes closed, trying to memorize the gentle warmth left on my skin. Hindi ko mapigilang mapangiti, sariwa pa sa isipan ko ang bawat bulong, bawat haplos, bawat sandaling ipinagkaloob namin sa isa’t isa ni Tito Frederick kagabi.
Dahan-dahan kong kinapa ang kanan kong bahagi ng kama, umaasang mararamdaman ko pa ang init ng kanyang balat ang bigat ng bisig niyang nakayakap sa'kin. Pero ang sumalubong sa akin ay malamig na kumot at walang laman na espasyo. Walang bakas na may humiga roon. Parang biglang may humila sa dibdib ko.
Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko, takot ang pumapaibabaw sa posib
