Warning SPG❗️
Isang buwan na ang lumipas mula nang italaga sa akin si Angkol. Sa bawat araw na dumaraan, unti-unti ko nang nakasanayan ang aking bagong tungkulin ang maging tagapag-alaga niya. Mula sa kanyang mga gamot, pagkain, hanggang sa pagtitiyak na maayos ang kanyang pahinga, lahat ay aking ginagampanan nang buong puso at pagtitiyaga. Tuwing umaga, sinisiguro kong nasa tamang oras ang pag-inom niya ng gamot, sinasabayan ko pa ito ng tahimik na dasal na sana’y patuloy siyang gumaling.
Sa tanghalian, ako mismo ang naghahanda ng kanyang pagkain malambot na ulam, sopas, at prutas na inirerekomenda ng doktor.
Madalas ay tahimik lamang siyang nakaupo, pinagmamasdan ako habang inaayos ko ang mesa. Minsan ay nahulihan ko siyang ngumingiti ngunit naging seryoso naman agad.Kahit ganito ang
