"Emin misin?" diye sordu. Biraz daha düşündüm ama kararım değişmedi ve "eminim" diye yanıt verdim.
"O halde avukatı arıyorum," dedi, "ara," dedim. Fazlasıyla kararlı olduğumu da fark etti ve bundan memnun olmuş gibi bir yüz ifadesi takındı.
"Ben odamda olacağım," dedikten sonra onun odasından çıkıp kendi odama geçtim ve beni çağırmasını beklemeye başladım. Kendimi fazlasıyla yorgun, bitkin hissediyordum. Yavaşça yatağa yattım, az sonra Sezar da gelip yanıma yattı ve kafasına karnımın üzerine yasladı. Onun bu hareketi içimi yumuşacık ediyordu. O, sadece üzüldüğümü hissettiğinde ulama gibi bir ses çıkartıyordu ve sanki benimle birlikte ağlıyordu. Bunu hangi insan yapardı? Ki sadık bir hayvan bulmak eminim ki, sadık bir insan bulmaktan çok daha kolaydı. Şimdiki nesilde sadakat diye bir şey
