19​ ความรู้สึก

1117 Words

บอดี้การ์ด​พวกนั้นเลิ่กลั่กทันทีคงกำลังคิดว่าควรจะเลือกข้างไหนดีในเมื่อเป็นแบบนี้ฉันคงต้องพูดขู่ให้พวกนี้กลัวสักหน่อย " ในเมื่อป้ายก็อยู่ในมือคงไม่มีใครกล้าทรยศ​ แต่ถ้ามีคุณก็แค่สั่งลูกน้องของคุณจับพวกนั้นตัดน้องชายควักลูกตาตัดลิ้นตัดแขนโยนศพให้จระเข้​กินก็สิ้นเรื่อง" "!!!!!!" ทันทีที่บอดี้การ์ด​พวกนั้นได้ยินที่ฉันพูดก็พากันยืนก้มหน้าตัวสั่นบางคนถึงขั้นเอามือมากุมน้องชายตัวเองไว้อย่างน่าขำขัน​ ไม่คิดว่าสิ่งที่ฉันพูดไปจะได้ผลดีเกินคาด "พ​ พวกเราไม่มีใครกล้าทรยศ​นายใหญ่ตั้งแต่นี้พวกเราจะติดตามรับใช้นายใหญ่ครับ! " " ดี! ในเมื่อพวกมึงพูดแบบนี้กูก็จะไว้ชีวิตพวกมึงแต่ถ้าใครที่ยังไม่ยอมกลับใจคิดจะต่อต้านกูก็เตรียมตัวเป็นอาหารจระเข้​ได้เลย!" ฉันหันมองอีกคนอย่างนึกขำคิดไม่ถึงว่าเขาจะเอาคำพูดฉันมาขู่พวกนั้น พูดจบคุณวินท์ก็เดินผ่านพวกนั้นเข้าไปในบ้านดูอีกทีเขาก็เท่ส์เหมือนกันนะ " คุณชาย! " " ล

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD