Ride with me

KABANATA 3

“This is the first time you asked for me, Señorita. Is this a secret job?” He asked. Napangisi naman ako sa matigas niyang ingles.

“Sí, don’t tell Dad about this. Hindi na’ko mapapaligoy-ligoy pa, I need you to make a research about these people. Anong connection nila sa nangyari sa Tenjiku vs. Toman, Kanto Incident, and everything. I’ll send you the names after this call. When I say make a research, dig deeper. I want to know everything about them. Got it?” Malinaw na paliwanag ko. Si Arthur ang isa sa pinakamagaling na researcher na kilala ko. Nagta-trabaho siya kay Dad at kay Mom, kasama ang ilan pang secret agents.

“Yes, Señorita. I’ll give the informations asap.”

“Good. I’ll give you the money after you send it.” Pinutol ko ang tawag at agad ibinigay ang mga pangalan sa kaniya. Sano Emma, Kakucho Hitto and Kisaki Tetta. Napabuntong-hininga ako matapos mai-send sa kaniya.

Now what’s my next step? Sumakay ako sa motorbike ko bago pinaandar papuntang sementeryo. Bago dumiretso doon ay dumaan muna ako ng flower shop. Pagkatapos bumili ay pinaandar ko ulit ang bike at dumiretcho sa sementeryo kung saan ko ipinalibing si Izana.

“Hey, it’s been a while. Kumusta ka naman? I’m still looking for some clues, Iza. Don’t worry I’ll keep my promise. You don’t have to worry about me, I can handle this. Ako pa ba?” Napangiti ako ng tipid. Kung nandito ka, edi sana sabay tayong mag-iikot sa buong Japan. I miss seeing your genuine smile, I miss hearing your laughs… I miss you so much.

Tumango ako sa gravestone niya bago tumalikod. Ayoko ng umiyak, dahil alam kong ayaw niya na makita akong nalulungkot. He’s been suffering and depressed for a long time pero ako, ayaw niya miski makita akong malungkot. How ironic.

Just wait and see, Kisaki. I’ll ruin everyone connected to you and your damn plan.

Paalis na sana ako ng mahagip ng mata ko ang isang lalaking bumibisita rin. Kaibahan sa mga nakikita ko, ang isang ‘to ay parang nakangisi pa na animo’y nasisiyahan o hindi mo malaman. Hindi nagtagal ay sumakay siya sa motorbike niya at saka pinaharurot ng mabilis.

Kuryoso akong lumapit sa binisita niya at binasa ang nakasulat. Tetta family grave… what? Tetta… as in Kisaki?

Tiningnan ko ang dinaanan ng lalaki kanina. Pilit kong tinatandaan ang mukha niya. Dali-dali akong sumakay sa bike ko at agad pinaharurot papasunod sa kaniya.

I won’t let you get away. Lumiko ako sa kanan kung saan ko siya nakitang lumiko. Damn it. Bakit niya binisita si Kisaki? Anong connection nilang dalawa? At bakit ganun ang iniasta niya? In the first place, si Kisaki ba ang nakalibing doon?

Pinaharurot ko pa lalo ang motor ko ngunit hindi ko na siya makita. Naiinis na inihinto ko ang motor sa isang tabi. I clenched my jaw. Pilit pinipigilan ang galit na unti-unting namumuo. My instincts never lie. There’s something with that person…

May humintong police car sa gilid ko kaya naman nagtataka ko itong tiningnan. Lumabas ang police at agad lumapit sa’kin.

“Sir, you’re over speeding. If you just come with us in the police station for a bit.” Seryosong sabi niya. Napahimas naman ako sa batok.

“Uh, sorry. I was chasing someone important. Can we just talk here, and let this pass? I’ll pay for the fine.” I smiled at them. Inayos ko rin ang buhok ko bago dahan-dahang tumango sa kaniya. Napatingin siya sa police car bago binalik ang tingin sa akin.

“Okay. Let’s just settle this here…”

After a while, nakawala na rin ako sa mga police. Sinaluduhan ko pa ang sasakyan nila bago ako sumakay sa motor ko at umalis. Tsk. Buti hindi nagtanong ng personal at pinalagpas nalang nila. The power of money nga naman.

Napalinga ako sa paligid, napalayo na pala ako sa city. Nanlaki ang mata ko at agad nag-brake ng may biglang humarang na motor sa harap ko.

Napangisi ako sa sarili. Tingnan mo nga naman, mukhang hindi na ako mahihirapan. Tinanggal ko ang helmet ko. Buti bago ako umalis ng school ay nagsuot ako ng contact lens. Mahirap na.

“So, why are you chasing me? D’you want to die?” Nakangisi niyang tanong. Tingnan natin kung makakangisi ka pa. Sisiguraduhin kong mabubura yan sa pagmumukha mo.

“What’s your connection with Kisaki Tetta?” I asked. Unti-unting nabura ang ngisi niya. He glared at me, tinaasan niya ako ng kilay at pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa.

“Bakit ko sasabihin sa’yo? Sino ka ba?” Sarkastikong sagot niya. I knew this will never be easy. At tama nga ang hinala ko, si Kisaki ang nalaibing sa puntod na iyon. Noong una ay nag-aalangan pa ako pero ngayon ay nakumpirma ko na.

“I’m your grim reaper.” Ngumisi ako sa kaniya. “What’s your name?” Tanong ko pa. Ngumisi rin siya pabalik bago unti-unting nagseryoso.

“Shuji Hanma. You?”

“Riku.” Sagot ko. Sinuot ko ang helmet ko bago pinaandar ang engine ng motor. “I will see you again, soon. You better get ready.” Sabi ko bago ko siya nilagpasan.

Shuji Hanma… I’ll destroy you.

Pagkarating sa bahay ay agad akong naligo at nagpalit ng comfortable clothes. Kinuha ko ang laptop ko atsaka ko binuksan. Shuji Hanma…

Nag-research ako tungkol sa kaniya. Wala akong masyadong mahanap na information pero mukhang pinaghahanap siya ng mga police. He’sthe right-hand and confidant of Kisaki Tetta, I’m sure alam niya lahat ng plano ni Kisaki. Maybe he’s one of the planner pa.

Napahimas ako sa sintido. Akalain mo nga namang madali kitang makikita. Sayang at patay na si Kisaki, I can’t kill him myself.

Kinuha ko ang cellphone ko at agad nagpadala ng mensahe kay Arturo.

‘I need Kakucho Hitto’s information asap.’

Kailangan kong mahanap kung nasaan siya. Kailangan kong malaman mismo sa kaniya ang nangyari. Napabuntong-hininga ako. Isinara ko ang laptop at agad ibinagsak ang katawan sa kama.

Kailangan ko rin pala ng uniform para sa sarili ko. Gusto ko yung makikita pa lang nilang uniform, alam na nila kung sino ako. Pero bago yun, matutulog muna ako. Masyado nang maraming nangyari ngayong araw. I’ll continue everything tomorrow.