MAUREEN's POV
Habang nasa byahe kami papunta sa bahay ng aking mga magulang ay pilit kong pinipigilan ang aking mga luha, ang kaso ay ayaw talaga maampat sa pagtulo sa aking mga mata.
Pagnaiisip ko na palapit ng palapit ako sa lugar namin ay nadudurog ang puso ko dahil paubos ng paubos ang oras ko na makasama ko ang asawa ko. Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong lumunok sa sakit. As much as I do ay ayaw kong makita niya ako na ganito. Pero hindi ko talaga magawa. Magang-maga na ang aking mga mata sa pag-iyak simula pa kanina.
Siya naman ay mabigat ang paghinga at sunod-sunod na nagpakawala ng malalim na buntong hininga kasabay ng pagpisil sa palad ko at paghalik sa buhok ko.
Durog na durog ako sa sobrang sakit. Ganito pala kasakit sa pakiramdam na huling sandali mo na makaka
