HIS DARK LOVE

Chapter 2

THIRD PERSON POV

Nagising si Maureen sa sinag ng araw na tumatama sa balat niya. Bigla siyang napaupo sa kama nang bumalik sa alaala kung nasaan siya at ang nangyari kagabi. Kaagad siya na tumingin sa kabilang bahagi ng kama at wala ng Sandoval na naroon. Unti unting bumalong ng luha buhat sa mga mata niya. She couldn't believe that the man who molested her sister was the first man with her.

Sumikdo ang galit sa dibdib niya. At umiyak ng umiyak.

Hindi ka dapat pumayag Maureen na angkinin ng hayop na 'yon! Sana hinayaan mo na lang siya na patayin ka kaysa nagpa- angkin ka sa kanya!

Pinahid niya ang mga luha. At sinimulang kumilos, hindi siya dapat magpadala sa takot niya sa Sandoval na iyon! Tama di bali ng mamatay na lang siya basta makatakas lang siya sa kamay ng demonyong lalaki na iyon.

Kahit mabigat at masakit ang katawan niya. Sinikap niya na kumilos para pumasok sa loob ng banyo at naligo. Halos maubos na yata niya ang isang bote ng shower gel na naroon upang ilinis sa katawan niya.

Muli ay bumalong ang kuha sa mga mata niya. Seeing those marks around her breast makes her weaker, and feel pity for herself. Ang p********e na pinag ka ingat ingatan niya ay basta na lang kinuha sa kanya ng hayop na lalaki na 'yon! Nasa ganoon siyang scenario sa loob ng banyo nang may marinig siya na nagbukas ng pinto ng kwarto na kinaroroonan niya. Makaraan ang ilang sandali ay narinig din niya kaagad na lumakad palabas ang tao pumasok roon. Minadali niya ang paliligo at kaagad na lumabas ng kwarto. Bumungad sa kanya ang umuusok at masarap na amoy ng pagkain na naroon. Dumako rin ang mga mata niya sa mga naglalakihang paper bags na may laman na mga mamahalin at branded na mga damit. Hindi siya nag aksaya ng oras na tignan pa isa isa ang mga iyon. Tanging isang underwear lang ang kinuha niya at muli isinuot ang mga damit niya sa katawan. Umupo siya sa kama at sinimulan kumain. Kailangan niya na kumain para lumakas siya, dahil hindi pwede na magtagal siya roon. Panigurado na nag-aalala na ang mga magulang niya sa kanya. Pagkatapos niya na kumain, sumilip siya sa bintana. Nakita niya ang lalaki na dumukot sa kanya kagabi. Pinaikot pa niya ang paningin sa lugar na natatanaw ng mga mata niya. Kailangan niya na mag isip ng paraan para makaalis siya doon. Pero paano? Ang daming bantay na nakapalibot sa labas.

Hindi ka dapat panghinaan ng loob Maureen. Kaya mo 'yan. Matapang ka, kaya lakasan mo ang loob mo!

Mabilis siyang bumalik sa pagkakaupo sa kama nang makarinig ng sunod sunod na katok sa pinto.

Tahimik niya na pinanood ang isang lalaki na pumasok at mabilis rin lumabas matapos kunin ang kinainan niya. Mabilis siyang lumapit sa pinto upang i-check kung hindi iyon naka-lock. Inuga uga niya ang seradura ng pinto at malakas na sumigaw.

"Palabasin n'yo ako rito! Parang awa n'yo na, palabasin n'yo ako rito!"

Paulit-ulit na sigaw niya hanggang sa kusa na siyang tumigil sa pagod. Napaupo siya sa lapag at umiyak na lang. Hindi na niya alam kung ano pa ang naghihintay sa kanya. Dala ng pagod ay hindi niya namalayan na nakatulog na pala siya. Nagising siya nang may kamay na tumapik tapik sa balikat niya.

"Miss. Gising na oras na ng hapunan. Kumain ka na,"

Anang lalaki sa kanya.

"Hindi ako nagugutom, ilabas n'yo na 'yan,"

"Hindi pwede, kailangan kumain ka, kung hindi kami na naman ang malilintikan ng dahil sa 'yo,"

Tila nauubusan ng pasensya na sabi ng lalaki sa kanya.

"Pwes, palabasin n'yo na ako rito para matapos na 'to! Hindi ko isusumbong sa mga police. Kaya please lang nagmamakaawa na ako sa 'yo palabasin mo ako!"

"Pasensya kana miss, hindi kita maaaring patakasin dito dahil buhay ko ang magiging kabayaran nun pag nagkataon. Kung ako sa 'yo makisama ka na lang, tutal tiba tiba ka naman kay boss! Lahat ng gusto mo kaya niyang ibigay sa 'yo—"

"Well, I don't need anything from him. I want to get out of here!"

Giit na sabi niya sa lalaki.

"Tsk! Bahala ka nga sa buhay mo! Basta kumain ka na r'yan para hindi ako mapagalitan ng dahil sa 'yo! Bwisit!"

Inis na sabi nito sa kanya at patabog na sinara ang pinto. Napatitig na lang siya sa naka sarado na pinto at muling umiyak.

Pasado alas onse na ng gabi nakabalik si Sandoval sa bahay bakasyunan niya sa Zambales. Kaagad siya pumasok sa silid na kinaroroonan ni Maureen. Kumunot ang noo niya nang makita ang pagkain na hindi kinain ni Maureen. Mabilis siya na lumabas ng silid at lumapit sa mga tauhan.

"Bakit hindi ninyo siya pinakain ng hapunan?!"

Galit na tanong niya sa mga ito.

"Naku. Boss. Nakailang balik na nga po ako sa kanya para pakainin siya. Ang kaso ayaw talaga niyang kumain—"

"Pwes! Sana pinilit mo siya para kumain!"

"Eh. Kasi boss. Ang sabi niya sa akin. I don't need anything. I want to get out of here!"

Dumilim ang mukha ni Sandoval sa narinig. At marahas na hinawakan ito sa kwelyo.

"Pag sinabi kong pakain n'yo siya, pakainin n'yo kahit anong mangyari!"

Mariing sigaw niya sa mga tauhan.

"Ipaghanda mo siya ng makakain n'ya!"

Kapagkuwan ay sabi ni Sandoval at iniwan ang mga tauhan.

"Tsk! Pambihira talaga 'tong si boss, oh. Kasalanan ko pa ba kung ayaw kumain ng babae na 'yon!"

Palatak ng lalaki at sinimulan buhayin ang kalan upang mag init ng ulam.

"Sa dami naman ng mga babae na nagustuhan ni boss. Natatangi ang babae na 'yan at pinadukot pa talaga niya makuha lang 'no?"

Sabi ng isang lalaki sa kasamahan na nagmamadali mag init ng pagkain.

"Maputi at maganda kasi pre, alam mo naman 'yan so boss. Mapili sa babae, tsaka syempre virgin pa!"

"Syempre! Naman pre! Iba talaga pag virgin. Kaya hanggang tingin lang tayo sa babae na 'yan kung hindi patay tayo kay boss!"

Nagtatawanan na biruan ng dalawang tauhan ni Sandoval.

"Oh. Teka lang pre, ah. Dalin ko lang muna 'tong hapuna ng chicks ni boss,"

Banayad na hinaplos ni Sandoval sa labi ang natutulog na si Maureen. Tinignan niya ang mga damit na pinamili niya para sa babae pero hindi man lang nito iyon ginalaw.

I'm sorry my little kitty, hindi ko sinasadyang saktan ka. Mahal kita, Maureen. Mahal na mahal kita…

Banayad niya na hinalikan ito sa labi, unti unting nagising ang diwa ni Maureen sa ginagawang paghalik ni Sandoval sa kanya. Kaagad niyang minulat ang mga mata at marahas na itinulak ang lalaki.

"Lumayo ka sa 'kin hayop ka!"

Mariing sigaw niya at sinampal ito.

"Demonyo ka palabasin mo ako dito!"

Muling sigaw nito.

"Bakit hindi ka kumain ng hapunan? Magpapakamatay ka ba sa gutom?"

Kapagkuwan ay iba ang sinagot ng lalaki sa kanya. Dahilan para mas lalong tumindi ang galit niya rito.

"Bakit hindi ba papatayin mo rin naman ako? Baka nakakalimutan mo na kilala ko ang likaw ng bituka mo, Isa kang masama kang tao! Kapag ako naka-alis dito, ipapahuli kita sa mga pulis!"

"Do whatever you want, my little kitty. 'yon eh kung makakalabas ka pa sa apat na sulok ng kwarto na 'to,"

Hinawakan nito sa braso si Maureen.

"Hindi ka na makakaalis pa sa puder ko, sa akin ka hanggang sa huling hininga mo,"

Sabi niya rito. Sumikdo ang galit ni Maureen sa lalaki at malakas ito na pinaghahampas sa dibdib.

"Demonyo ka talagang hayop ka!"

Marahas siyang hinila nito sa braso at walang puso na winarak ang suot niya na damit at mapusok na siniil ng halik.

"Yes, my little kitty, I'm a monster, but only in bed!"

Anito matapos iwanan ang nangangapal niya na labi sa tindi ng paghalik na ginawa nito sa kanya.

Muling pinaghahampas ni Maureen ang lalaki, napatigil lang ito nang may kumatok sa pinto.

"Boss, ito ba po 'yun pagkain na pinadadala mo,"

Anang tauhan ni Sandoval sa labas ng pinto.

"Ipasok mo na dito 'yan,"

Sagot ni Sandoval sa tauhan. Mabilis na pumasok ang lalaki dala ang tray ng pagkain at kaagad rin na lumabas ito ng maramdaman na may tensyon sa pagitan ng dalawa.

"Magsuot kana ng damit para makakain ka,"

Kapagkuwan ay mahinahon na sabi ni Sandoval kay Maureen.

Hindi kumilos si Maureen sa kinatatayuan. Bagkus ay pilit nitong inayos ang sirang damit sa katawan.

Malalim na bumuntong hininga si Sandoval. Inabot nito ang isang paper bag at pumili ng damit roon. Pagkatapos ay inilang hakbang nito ang kinaroroonan ni Maureen at walang sabi sabi na hinablot ang sirang damit nito. Nanlaki ang mga mata ni Maureen sa ginawa nito sa kanya.

"Isusuot mo ba 'to? O, baka gusto mong ako na ang magsuot sa 'yo?"

Nakangisi na sabi nito sa babae.

Hindi sumagot si Maureen sa lalaki. Nanlilisik ang ang mga mata na kinuha niya ang damit sa kamay nito at isinuot iyon sa katawan.

"Good, masunurin ka naman pala. Now eat up!"

Utos ni Sandoval at parang hari na umupo ito sa kama. Habang pinapanood ang bawat kilos ni Maureen.

Palihim na sinipat ni Maureen ang seradura ng pinto, nabuhayan siya ng loob na makakaalis siya sa lugar na iyon. Mabilis niyang binuksan ang pinto at tumakbo palayo sa roon. Kumakabog ang dibdib niya na tinunton ang pinto ng malaking bahay na iyon. Ganun na lang ang pagkadismaya niya ng makita na naka lock ang pinto.

"Sa Palagay mo ba makakatakas ka pa kay boss?"

Gulat siyang napa baling ng tingin sa lalaki na nag salit sa buhat sa likod niya.

"D'yan ka lang! Huwag kang lalapit sa akin!"

Sigaw niya rito nang makita na papalapit ito sa kanya.

"Ang tigas talaga ng ulo mong babae ka 'no, pati kami pinahihirapan mo!"

Anito at binuhat siya palayo sa pinto.

"Bitawan mo 'ko! Palabasin n'yo ako dito!"

Nagpupumiglas na sigaw niya sa lalaki. Pero kahit anong gawin niya ay hindi ito natinag at binitbit siya pabalik ng silid na kinaroroonan niya kanina.