"อ่า... ให้ตายสิมารั่วอะไรเอาตอนนี้เนี่ยไอ้รถบ้า!" วีวี่ที่มีความตั้งใจว่าจะเร่งความเร็วของรถมอเตอร์ไซค์เข้าไปในซอยเล็กๆ เพื่อหวังให้เฟย์ตันที่ยังคงขับติดตามเธอมาด้านหลังนั้นยอมที่จะล่าถอยกลับไปเสียที หลุดสบถออกมาอย่างรู้สึกอารมณ์เสียเมื่อจู่ๆ รถของเธอก็เกิดการโยกคลอนเพราะลมยางรถรั่วเสียจนเธอทนขับเคลื่อนต่อไปอีกไม่ได้
"บอกแล้วว่าให้ฉันไปส่ง"
"เงียบหน่อยได้ไหมคนกำลังจะโทรศัพท์" วีวี่ถลึงตาใส่ผู้ชายบางคนที่กำลังเดินตรงมาหาเธอ จนอีกคนเกิดความอยากที่จะรู้เห็นขึ้นมาว่าหญิงสาวกำลังจะโทรศัพท์ไปขอความช่วยเหลือจากใคร...
(พีช...ฉันรถเสียอยู่ตรงสามแยก... แกช่วยมารับฉันหน่อยจะได้ไหม โอเค...)
วีวี่กดวางสายโทรศัพท์จากเพื่อนที่รู้จักก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายผู้ชายตรงหน้า ด้วยถ้าหากไม่ติดตรงที่ว่าเขายืนอยู่ตรงนี้เธอก็คงจะโทรศัพท์ไปขอความช่วยเหลือจากสาลี่กับแซนดี้ได้แล้วนั่นเอง...
"ฉันก็ยืนอยู่ตรงนี้แล้วเธอจะโทรไปขอความช่วยเหลือจากไอ้ห่านั่นทำซากอะไรวีวี่" เฟย์ตันเบะปากคว่ำอย่างรู้สึกหมั่นไส้ผู้ชายปลายสายที่ชื่อว่าพีชขึ้นมาเอาเสียดื้อๆ
"ใครมันจะโง่ไปขอความช่วยเหลือจากอันธพาลแบบนายกันเฟย์" วีวี่ตอบกลับอย่างเจ็บแสบและแน่นอนว่าเฟย์ตันก็ถึงกับชะงักไปกับคำพูดนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย...
"เอ๊ะ! เอามือถือฉันคืนมานะเฟย์!"
"อย่ามาจุ้นวีวี่ ไม่อย่างนั้นเธอจะหาว่าฉันไม่เตือนเธอไม่ได้นะ!" เสียงเข้มกัมปนาทขึ้นพร้อมด้วยหางตาที่ตวัดขึ้นมาเพื่อให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่าตัวเองกำลังโกรธมากแค่ไหน จนวีวี่ที่เห็นท่าไม่ดีต้องรีบเก็บมือกลับมาแนบกับลำตัวและยอมที่จะปิดปากของตัวเองให้สนิทแต่โดยดี
(ครับ...น้องวีวี่)
(น้องบ้านแม่มึงสิไอ้ควาย! เธอเป็นแฟนกู! แฟนกูที่แปลว่ามึงไม่ต้องมาเสือกเข้าใจที่กูพูดปะไอ้ห่า!)
ติ๊ด.
"ใครมันจะอยากไปเป็นแฟนนายกันเฟย์" วีวี่กล้าที่จะต่อปากต่อคำอย่างไว้ตัวเมื่อเธอเริ่มที่จะรับรู้ได้แล้วว่าผู้ชายคนนี้นั้นหลงเข้ามาติดในกับดักมนต์เสน่ห์ของเธอเข้าให้แล้วจริงๆ
"ฉันรู้ว่าเธอเก่งพอที่จะจำได้ว่าใครเป็นแฟนเธอวีวี่"
"ฉันเองก็เกลียดการถูกผูกมัดไม่ต่างไปจากนายนะเฟย์ เราไปกันต่อไปได้หรอกเชื่อฉันเถอะ...ให้มันจบลงที่ครั้งเดียวนั้นก็พอแล้ว อีกอย่าง... ไอ้ฉันมันก็เบื่อง่ายเอาซะด้วยสิ..." วีวี่ว่าอย่างไม่ใส่ใจว่าอีกฝ่ายนั้นจะรู้สึกเช่นไร เพราะสิ่งที่เธอสนใจในตอนนี้คือการได้เดินทางกลับไปถึงบ้านโดยสวัสดิภาพอย่างรวดเร็วที่สุดต่างหาก
"ฉันเองก็ขี้เบื่อวีวี่ แต่คำว่าเบื่อของฉันมันใช้ไม่ได้ผลกับเธอ" ยอมรับว่าเขานั้นติดใจในความหยาบกร้านของเธอ ด้วยว่าไม่ได้มีเด็กหญิงในช่วงวัยนี้คนไหนที่จะใจกล้าใจเด็ดเหมือนกันกับวีวี่ให้ได้เห็นบ่อยนัก จนทำให้เฟย์ตันเกิดความรู้สึกอยากที่จะสานสัมพันธ์กับเธอไปในขั้นที่มากกว่าการเป็นเพียงแค่คู่นอนชั่วข้ามคืน...
"อยากได้มากกว่าสถานะคู่นอนONS นายก็ต้องจีบฉันใหม่ค่ะเฟย์ตัน... เพราะถึงฉันจะไม่ซิงแต่ถ้าฉันไม่ถูกใจฉันก็ไม่เอาของใครหน้าไหนมาใส่รูฉันมั่วซั่วด้วยเหมือนกัน" ปลายเท้าเล็กเขย่งขึ้นเพียงนิดก่อนจะโอบรัดต้นคอนั้นเอาไว้และประทับริมฝีปากลงไปบนแก้มสากหล่อนั้นเบาๆ อย่างจงใจที่จะให้อีกฝ่ายอยากได้ตัวเธอเสียจนควบคุมสติสัมปชัญญะของตัวเองเอาไว้ไม่ไหว...
"นายจุดติดง่ายกว่าที่ฉันคิดนะเฟย์" วีวี่ลูบไล้บางสิ่งที่คัดตึงขึ้นมาใต้ร่มผ้าของอีกฝ่ายจนชายหนุ่มถึงกับครางกระเส่าเพราะความเสียววาบตรงส่วนปลายหัวหยัก...
"วีวี่...ขอฉันเอาเธอจะได้ไหม ฉันอยากเอาเธอ ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ" วงแขนแกร่งรวบร่างเล็กนั้นเข้าหาตัวก่อนจะซุกไซ้ไปตามลำคอขาวผ่องดั่งแตงร่มใบของน้องนางด้วยแรงแห่งความปรารถนา
"วีวี่...ได้โปรด" ยอมรับว่าเขาไม่เคยที่จะขาดการยับยั้งชั่งใจของตัวเองได้มากถึงขนาดนี้มาก่อน เธอเป็นคนแรกที่ทำให้เขามีความต้องการอยู่เสมอในตอนที่มีโอกาสได้ชิดใกล้กัน และเธอเป็นเพียงคนเดียวที่ทำให้เขามีความรู้สึกที่ว่าพร้อมจะถอดเขี้ยวถอดเล็บของไอ้เสือยามราตรีออกไปให้หมดสิ้นและมอบตัวแทบอยู่กับปลายเท้าคู่สวยของเธอ...
"ทุเรศน่ะเฟย์... ช่วยเลือกที่บ้างเถอะถือว่าฉันขอ"
"ไม่ไหว...ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ วีวี่" พูดเพียงเท่านั้นก็รีบรวบร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะสาวเท้าไปยังคูมาเรียลคันหรูที่ถูกจอดอยู่ด้านหลังและส่งตัวคนน้องไปประจำอยู่ที่นั่งข้างคนขับก่อนตัวเองจะแทรกตัวตามเข้าไปในระยะเวลากระชั้นชิดกัน
"มันเมื่อยนะเฟย์" วีวี่ออกปากบ่นไปเรื่อยตามประสาคนที่ไม่ได้มีอารมณ์ร่วม ในขณะที่อีกฝ่ายก็มีเพียงความรู้สึกปรารถนาในตัวของหญิงสาวเสียใจใบหูคู่นั้นไม่สัมผัสถึงเสียงคัดค้านอันใดได้ทั้งสิ้น
"ของเธอใหญ่มากเลยวีวี่... ขอฉันดูด...เธอจะได้ไหม"
"ถ้านายคิดว่าอย่างนายจะมาปลุกความต้องการของฉันได้ ก็ลองดูสิเฟย์..."
"โอ้...แม่เจ้า...แพ้แล้วอีแซนดี้ เราแพ้อีวีวี่แบบราบคาบก็ทีนี้แหละ" เพื่อนสาวของวีวี่ที่ขับขี่รถมอเตอร์ไซค์ตามจีพีเอสที่ถูกติดไว้กับรถของหญิงสาวมา ถึงกับต้องยกมือขึ้นมาปิดปากปิดตาของตัวเองเมื่อได้เห็นว่าวีวี่นั้นกำลังยกขาขึ้นเป็นรูปตัวเอ็มจนเผยให้เห็นของสงวนของเพศหญิง โดยมีใบหน้าของฝ่ายชายที่แนบชิดติดอยู่ตรงกึ่งกลางนั้นอย่างไม่ยอมที่จะออกห่าง
"ไปเถอะอีสาลี่...อีวีวี่มันก็คงจะมีคนคอยดูแลมันแล้วแหละ"
"กูเห็นด้วยกับมึงอีแซนดี้..."
โอ๊ย! อยากจนไม่สนสี่สนแปดอะไรกันเลยทีเดียวนะอีเฟย์! 🤣🤣🤣