EPISODE10

1701 Words

วิศวะขย้ำรัก (Engineer’nTaboo SS3) EPISODE10 “พี่ถามว่าจะรับดีล ‘อุดรูรั่ว’ จากพี่ หรือจะให้พี่ ‘อุ้ม’ ไปที่โขดหิน เลือกครับโซดา อย่าให้พี่ต้องนับหนึ่งถึงสาม” สายตาของแผนไม่ได้มีความล้อเล่นอยู่ในนั้นแม้แต่น้อย ทำเอาเบลซและสุดเขตต์ที่ยืนอยู่ในแถวถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ พลางภาวนาในใจให้โซดารีบตัดสินใจก่อนที่รุ่นพี่จอมเจ้าเล่ห์คนนี้จะเปลี่ยน ‘บทลงโทษ’ ให้กลายเป็นอย่างอื่นที่ระทึกขวัญกว่าเดิม โซดาที่เริ่มรู้สึกถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมา โดยเฉพาะสายตาเย็นชาจากกลุ่มพี่ว้ากในเสื้อช็อปสีเทาด้านหลัง ท่ามกลางความกดดันที่บีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออกโซดาเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ดวงตากลมโตสั่นระริกขณะจ้องตอบลึกเข้าไปในแว่นกันแดดสีเข้มของแผน เจ้าของรองเท้าชมพูสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ราวกับจะเรียกขวัญที่กระเจิดกระเจิงให้กลับคืนมา ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าวใหญ่ ท่ามกลางเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกของเพื่อนร่วมรุ่นที่ยืนลุ้นจนตัวโก่งอยู่เบื้องหลัง “หนูยอมเป็นหัวหน้ากลุ่มค่ะ!” เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างสั่นเครือแต่ทว่าหนักแน่นพอที่จะเรียกความสนใจจากทุกคนบนหาดทราย แผนยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เขาขยับถอยหลังออกไปเล็กน้อยเพื่อให้พื้นที่คนตัวเล็กได้เดินออกมาจากแถว เสื้อช็อปสีเทาอ่อนของเขาไหวไปตามลมทะเลที่เริ่มพัดแรงขึ้น ร่างสูงยืนกอดอกมองร่างบางที่เดินตรงไปหาถังพลาสติกสีเหลืองใบเก่าที่มีรูรั่วรอบด้านด้วยสายตาพึงพอใจ “ดีมากครับ กล้าหาญกว่าที่พี่คิดไว้ซะอีก” แผนเอ่ยเสียงทุ้มพลางหันไปพยักหน้าให้เกียร์และอินน์ที่ยืนมองอยู่ไกล ๆ เป็นสัญญาณว่า ‘เหยื่อ’ ติดกับแล้ว เกียร์ที่ยืนพิงโขดหินอยู่ขยับแว่นกันแดดลงมาที่ปลายจมูก สายตาคมปรายมองโซดาที่กำลังก้มลงหยิบถังขึ้นมาอย่างทุลักทุเล ก่อนจะหันไปสบตากับอินน์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ “ยอมออกไปจนได้นะ” อินน์เปรยขึ้นเบา ๆ “แต่เค้าว่าแผนมันไม่ได้อยากอุดรูรั่วให้จริง ๆ หรอกมั้ง ดูหน้ามันสิ” “มันอุดให้แน่” เกียร์ตอบเสียงเรียบพลางกระตุกยิ้มที่หาได้ยาก “แต่อาจจะอุดด้วยเงื่อนไขที่น้องคนนั้นต้องแลกมาด้วยอะไรที่ ‘แพง’ กว่าเหงื่อสักหน่อย” เกียร์เอ่ย ทางด้านหน้าแถว แผนเดินตามโซดาไปที่ริมน้ำทะเลที่คลื่นกำลังม้วนตัวเข้าหาฝั่ง เขาจงใจหยุดยืนอยู่ข้างหลังเธอจนเงาสูงใหญ่ของเขาบังร่างบางมิด “ในเมื่อเธอยอมออกมาเป็นหัวหน้าแล้ว พี่จะทำตามสัญญา” แผนโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูโซดาจนคนตัวเล็กสะดุ้งโหยง “จะช่วยอุดรูรั่วให้หนึ่งใบ แต่เธอต้องเดินไปตักน้ำทะเลพร้อมกับพี่...ทุกรอบ จนกว่าหลุมทรายนั่นจะเต็ม” นิ้วเรียวของแผนชี้ไปที่หลุมทรายขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปเกือบสามสิบเมตร ซึ่งถ้าต้องใช้ถังรั่วตักน้ำไปเติมเพียงลำพัง โซดาคงต้องวิ่งทั้งคืนถึงจะเต็ม “ว่าไงโซดา พร้อมจะ ‘เปียก’ ไปกับพี่หรือยัง?” สายลมทะเลพัดแรงขึ้นจนเส้นผมสีแดงเพลิงของพันไมล์ปลิวสยายเด่นชัดท่ามกลางกลุ่มรุ่นพี่ในเสื้อช็อปสีเทาอ่อน มือหนาของเขายังคงวางอยู่บนกลุ่มผมนุ่มสลวยของยัยจิ๋วซินอย่างถือสิทธิ์ พลางปรายสายตาคมกริบมองไปยังสถานการณ์ริมหาดที่แผนกำลังต้อนเด็กปี 1 ที่ชื่อโซดาจนเกือบจะตกน้ำทะเล “ไอ้แผนมันเล็งเด็กนั่นชัด ๆ” บีเบสท์ที่ยืนอยู่ถัดไปเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง สายตามองตรงไปยังเพื่อนรุ่นน้องปี 3 ที่กำลังทำตัวเป็นพี่ว้ากจอมเผด็จการแต่แฝงไปด้วยนัยแอบแฝง...เหมือนพวกกำลัง ‘ตามหาเมีย’ “มึงทายกับกูไหมไอ้เบสท์ มึงว่าน้องคนนั้นจะตามน้ำไอ้แผน หรือเธอจะหาทางออกอื่น” องศาเสริมขึ้นมาพลางขยับตัวยืนบังแดดให้สาวสวยอย่างควีนที่กำลังยุ่งกับการเตรียมน้ำดื่มให้รุ่นน้องอยู่อีกด้าน “กูว่าน้องเขาดูซื่อ ๆ นะ เจอไอ้แผนรุกหนักขนาดนั้นจะรอดเหรอวะ” บีเบสท์พยายามวิเคราะห์เล่น พันไมล์กระตุกยิ้มมุมปาก สายตาที่เคยมองยัยจิ๋วข้างกายอย่างอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นความนิ่งลึกสไตล์พี่ปี 4 ตัวตึงขณะมองดูละครฉากใหญ่ตรงหน้า “ตามน้ำหรือไม่ตาม...มันก็ขึ้นอยู่กับว่าไอ้แผนมันจะยอมปล่อยไปง่าย ๆ หรือเปล่า” พันไมล์เอ่ยเสียงเรียบทุ้ม ก่อนจะก้มลงมองซินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ “ว่าไงยัยจิ๋ว เธอว่าเด็กนั่นจะไหวไหม เจอเสืออย่างไอ้แผนเข้าไปแบบนั้น” “ใครสั่งใครสอนล่ะ” ซินแซะคนข้าง ๆ และเห็นเขายกยิ้มจาง ๆ ทางด้านของแผนที่ยังคงยืนประชิดตัวโซดา เขาไม่ได้สนใจบทสนทนาของเหล่ารุ่นพี่ปี 4 ที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังแม้แต่น้อย เขายังคงกดดันร่างบางตรงหน้าด้วยการยื่นมือไปจับหูถังพลาสติกข้าง ๆ มือของโซดา จนปลายนิ้วแกร่งสัมผัสเข้ากับหลังมือเนียนของเธอเบา ๆ “น้ำเริ่มขึ้นแล้วนะโซดา” แผนกระซิบเตือนพลางหรี่ตามองคลื่นที่ซัดเข้ามาปะทะข้อเท้า “ถังใบนี้พี่อุดให้แล้ว แต่ถ้าเธอยังชักช้า พี่จะถือว่าเธออยากให้พี่ ‘ช่วย’ วิธีอื่นที่มากกว่าแค่ตักน้ำนะ” โซดาที่เริ่มรู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากทั้งพี่ว้ากตรงหน้า และสายตาจับจ้องจากกลุ่มรุ่นพี่ปี 4 โดยเฉพาะรุ่นพี่เจ้าของเส้นผมสีแดงเพลิงที่ดูน่าเกรงขามคนนั้น เธอจะเริ่มตักน้ำทะเลครั้งแรกนี้ยังไงดีล่ะเนี่ย เท้าเล็ก ๆ ของโซดาย่ำลงบนทรายที่ชื้นแฉะตามแรงดึงดูดของกระแสน้ำ เธอตัดสินใจคว้าหูถังข้างหนึ่งไว้แน่น แม้จะรู้ดีว่าการเลือกเดินไปกับแผนในตอนนี้เปรียบเสมือนการเดินเข้าหาพายุ แต่สายตาบีบคั้นจากเพื่อนปี 1 และบรรยากาศกดดันจากเหล่ารุ่นพี่เสื้อช็อปสีเทาทำให้เธอไม่มีทางเลือกอื่น “หนูไปตักเองก็ได้ค่ะ พี่แผนแค่ช่วยอุดรูถังตามที่สัญญาไว้ก็พอ” โซดาพยายามทำเสียงให้ปกติที่สุดขณะก้าวเดินไปที่ชายหาด โดยมีร่างสูงของแผนเดินประกบชิดไม่ห่าง “...” แผนไม่ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่แค่นยิ้มในหน้า ร่างสูงกำยำในเสื้อช็อปสีเทาอ่อนเดินลุยน้ำทะเลลงไปจนถึงระดับเข่าโดยไม่สนว่าขากางเกงจะเปียกชุ่ม แรงคลื่นที่ซัดเข้ามาทำให้โซดาเสียการทรงตัวไปวูบหนึ่ง จนมือหนาของแผนต้องคว้าเข้าที่ต้นแขนของเธอเพื่อพยุงไว้ “บอกแล้วไงว่าต้องตัก ‘พร้อมกัน’ พี่ไม่อยากให้หัวหน้ากลุ่มเป็นตะคริวจมน้ำหายไปซะก่อน” แผนเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะในลำคอพลางดึงร่างบางให้เข้ามาใกล้ตัวมากขึ้น ในขณะที่ริมหาด กลุ่มรุ่นพี่ปี 4 ยังคงจับตามองไม่วางตา พันไมล์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยพลางลูบศีรษะซินเบา ๆ อย่างเคยชิน “หึ! ตามน้ำจริง ๆ ว่ะ” พันไมล์เปรยออกมา สายตาสีหน้าดูนึกสนุก “ไอ้แผนมันร้ายนะมึง ดูมันจงใจประคองน้องเขาขนาดนั้นสิ” “นั่นดิ กูว่างานนี้กิจกรรมรับน้องคงเป็นแค่ข้ออ้างว่ะ” บีเบสท์ ส่ายหัวขำ ๆ พลางหันไปมองเฌอปรางที่กำลังจัดของอยู่ “ไอ้แผนมันกะจะสร้างพื้นที่ส่วนตัวกลางทะเลชัด ๆ” องศาพยักหน้าเห็นด้วย สายตาเหลือบมองไปทางควีนเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาทางโซดา “น้องเขาจะรู้ตัวไหมนั่น ว่ายิ่งยอมทำตามที่มันบอก ก็ยิ่งเหมือนโดนมันต้อนเข้ากรงเข้าไปทุกที” “พวกพี่สนุกกันเชียวนะ” ซินพึมพำ ทำให้ร่างสูงโน้มหน้าลงไปหาเธอ จนปลายจมูกโด่งสัมผัสกับผิวแก้มเนียนใส “ก็สนุกดี...หรือเธออยากให้พี่พาไปสนุกที่อื่น” พันไมล์พึมพำแค่ให้เธอได้ยินคนเดียว นัยน์ตาคู่คมส่อประกายร้ายกาจชัดเจน “ทุบนะ” ซินยกกำปั้นขู่ “หึ...ทุบผัวได้ลงคอ” เขาว่าแล้วกดจูบแก้มเธอครั้งหนึ่งในตอนที่เพื่อนมัวแต่มองกิจกรรมรับน้อง ทำเอาซินแก้มร้อนฉ่าหน้าเลิ่กลั่ก ทางด้านของโซดาที่กำลังก้มลงตักน้ำทะเลใส่ถังรั่ว ๆ ที่แผนใช้มือหนาอุดรูใหญ่เอาไว้ให้ เธอรู้สึกได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของคนข้าง ๆ ที่เบียดชิดเข้ามาขจัดความเย็นของน้ำทะเลไปจนหมดสิ้น “ตักให้เต็มโซดา เพราะถ้ารอบนี้ไม่เต็ม พี่จะให้เธอแบกถังนี้กลับไปที่หลุมทราย ‘คนเดียว’ โดยที่พี่จะไม่ช่วยอุดรูให้แม้แต่นิ้วเดียว” แผนก้มลงมากระซิบจนลมหายใจร้อน ๆ เป่ารดพวงแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อของเธอ...ยิ่งแกล้งก็ยิ่งสนุก โซดาที่เริ่มรู้สึกว่าน้ำในถังมันหนักขึ้นเรื่อย ๆ หรืออาจจะเป็นเพราะสายตาของแผนที่ทำให้เธอใจสั่นจนไม่มีแรง พยายามจะหาทางไปต่อ เธอกัดฟันแน่นอย่างคนที่อยากหยุมหัวเฮดว้าก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more