BACHELOR'S SECRETS #boyxboy

Kabanata 3: Sleeping Monster

ZEF POINT OF VIEW

"Please." ang pakiusap niya ang nagbigay ng tindig balahibo sa akin. Patay na.

"Hindi pwede, late na din mahihirapan aklng sumakay pauwi. Magpahinga ka nalang ng mabuti." bulong ko sa kanya. Nabigla ako nang may narinig akong paghikbi. "Simon..." Wait- umiiyak ba siya- umiinyak nga siya. Siguro sobra na ang nainom namin na beer kaya nagiging emosyonal siya.

Napabugtong hininga nalang ako. Kailangan ko na talagang umuwi.

Tatabigin ko sana kamay niya nang bigla niya akong hinila palapit sa kanya. Bumagsak ang katawan ko sa kama, malapit sa kanyang tabi. Halos isang pulgada ang layo ng muka naming dalawa.

Langhiya, hindi ko akalaimg magiging malapit ng ng ganito.

Kitang kita habang nasisinagan ng liwanag ng buwan ang mapulang labi, mapungay na mata, at mainit niyang hininga, amoy alak.

"Simon.." gising ko sa kanya pero hindi siya kumibo. Hindi ko ba alam kung gising ba siya o hindi, nakapikit lang siya. Pinilit kong tangalin ang kamay niya pero lalo pang humigpit ang kapit niya sa braso ko. "Pambihira naman."

Nabigla pa ako nang yakapin niya ako habang nakatalikod sa kanya, ang init ng katawan niya.

"Hmm.. Zef..." at lalo pang humigpit ang pagkakapulupot niya sa akin. Baka umaatake na naman ang pagiging sleeping monster niya.

"Simon- nanaginip ka lang." sambit ko habang tinatapik ang braso niya, tulad kanina hindi siya sumagot. "Simon!"

Hindi siya nagpatinag, humigpit ang yakap noya sa akin halos ramdam ko ang hininga niya sa batok ko. Marahan siyang bumulong sa aking tenga at bumulong nang nakapagpatayo ng balahibo sa katawan ko.

"Zef Nicolson- please be with me tonight- you, me, bed." Tama ba ako ng pagkakarinig? Ako, kasama siya ngayong gabi? Anong pinagsasabi niya? May saltik na itong si Simon! Hindi pwede mangyari iyon, parehas kaming lalaki. Kahit may itsura siya, gwapo at- labag 'yon sa paniniwala ko- "Hnnngh..."

Arggh!

Ayoko ng ganitong pakiramdam, sobrang akward! Hindi ko ma-imagine kung mayroon ngang mangyayari sa pagitan naming dalawa. Alam ko sa sarili ko straight ako, at ganoon din siya sigurado ako.

Ngunit kung sakali ngang ganoon- paano? Paano pa kami makakapagreview ng maayos para sa defense? 

"Simon!" sambit ko sabay tulak sa kanya palayo, kahit papaano nakaalis na ako sa kanya. Sumisigaw na ako lahat-lahat, wala siyang reakayon. Niyugyog ko ulit siya para magising, hindi siya umiimik. Ang himbing ng kanyang tulog pero nang pagkakahawak niya sa aking kamay, sobrang higpit at lalo pang humihigpit habang nagpupumiglas ako. "Pambihira ka naman oh! Wag mo muna ako tulugan!"

"Zef..." rinig ko ang mahina niyang sambit, may pait. Hindi ko alam nararamdaman ito pero bakit ang lakas makakilabot ng pagbangit sa pangalan ko. Nagtatayuan talaga mga balahibo ko kapag tinatawag niya ang pangalan ko. Ang init sa pakiramdam, parang tinitigasan* f**k, bakit tintigasan ako!!?

Kaialangan ko na talaganag makauwi-

Inapik tapik ko siya sa balikat, "Huy Simon! Ano ba! Gumising ka! Aalis na ako walang magsasarado ng gate ninyo baka manakawan ka! Gabi na." pagpupumilit ko sa kanyang gosing siya, pero walang epekto. Talagang mahirap siyang gisingin kapag nakatulog na, asar naman.

At sa pangalawang pagkakataon, hinila niya ang kamay ko payakap sa kanya. Sobrang higpit, at sa pangalawang pagkakataon magkaharap na kaming dalawa- Nararamdaman ko may tumitigas sa pagitan ng hita niya, Jusmeyo! "Simon!" sigaw ko ulit sa kanya habang tinatapik ang pisngi niya pero negative. Kapag nagpupumiglas ako, humihigpit ang yakap niya. Malakas siya kumpara sa akin.

Ugh, hindi ko akalaing nakakapagod gisingin ang taong 'to.

"Please Zef, wag mo ako iwan." bulong niya habang nakapikit. Nakapikit habang nagsusumiksik ang kanyang ulo sa leeg ko.

Ngayon ko lang naramdaman. Hindi ko akalaing mainit ang buong katawan niya at nadadala ako sa sensasyon na nararamdaman ko. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko, parang hihiwalay ang dibdib ko sa katawan ko.

Bakit ba siya ganito?! Bakit niya binabangit ang pangalan ko!? Bakit niya ako niyayakap ng mahigpit ngayon! Daming taong sa isip ko. Hindi ko alam kung nagtutulug-tulugan lang siya't nagpapangap. Hindi ko matukoy, hindi ko rin naman siya kilala.

Lalo akong masisisraan ako ng bait sa lalaking ito! Kailangan ko nang makaalis dito at baka kung ano pang manyari sa aming dalawa labag sa mga naiisip ko.

Sa inis ko, itinulak ko ng malakas ang magkabilang braso niya palayo. Nang matagal ko ng tuluyan, nakahinga ako ng maluwag. Hindi naman ako bastos para iwan siya ng ganoon kata naisipa kong kumutan ko siya bago ako umalis***"Simon!" Masyadong mabilis ang pangyayari. Bigla niya akong hinila at pagdilat ko, nasa ibabaw ko siya. Nakapatong habang nakatungkod ang magkabilang kamay sa gilid ng muka ko na para bang nakapush-up sa ilalim niya. Pikit ang mata't ramdam ko ang singaw ng kanyang dibdib* ang bango.

Nawawala ako sa sarili ko, kailangan kong umayos.

"Tangina naman Simon, umalis ka sa ibabaw ko. Ano ba!" pilit ko siyang itulak palayo pero masyado siyang nagmamaatigas. Ramdam ko ang bato bato niyang dibdib, ang init. Nakapikit parin siya habang nasa ibabaw ko, "Wag ka magtulog-tulugan! Hoy Simon!" sambit ko habang sinasampal ng mahina sa pisngi, hindi parin siya gumigising. Hindi ko alam kung anong tawag sa nangyayari sa kanya pero hindi ko ito nagugustuhan.

"I can't contain this anymore. Please, just one night..." ang bulong na iyon, nakakakilabot. Nagsasalita talaga siya kahit nakapikit. Lumapit siya sa tenga ko at, "Please Zef, hindi ko na kaya 'to. Tigang na tigang na ako. Let me in, let me destroy you. I' promise, i'll be gentel."

Nakakakilabot.

"Hindi magandang biro ito. Umalis kana sa ibabaw ko bago pa ako*" tinakpan niya ang bibig ko saka siya ngumiti. Kahit nakapikit siya sa harapan ko, kitang kita parin ang gandang lalaki niya* hindi ko mapigilang sarili ko, hindi tamaan sa kanya.

Patay, kailanagn kong iayos ulit ang sarili ko.

Hindi na ako nakapagpigil, 5inuntok ko na siya sa balikat. Ni hindi man lang siya umimik. "Gumising kana, wala kana sa sarili mo. You're out of control! Simon, nananaginip ka lang*" natigil ako nang ngumisi siya sa akin.

"Yeah, you're right. I'm out of control." ang muka namin, one inch away, "And this is all because of you.."

Hinampas ko ulit siya ng malakas sa balikat pero bigla niya nahuli ang kamay ko at lalo pang lumubog ang kama sa bigat ng katawan namin. One thing I knew, magkadikit ang katawan naming dalawa at* 

"A simpleng kiss is the begining of erotic canibalism." bulong niya. Hindi lang ang katawan namin ang magkalapit, pati ang mainit niyang labi sa akin. Hindi ko alam kung ano itong nararamdaman ko, hindi ko matangihan.

Nakakahilo, nakakalasing, mainit, nakakaadik.

Walang hingahan habang nasailalim kaming dalawa nang liwanag ng buwan na mula sa bintana. Habang nasa ilalim ako ng kanyang bisig, lumalaban, palaban, naging marahas hanggang sa tuluyang niyang nakontrol ang buong kong katawan. Simon, hindi ko alam kung anong balak mo sa akin* pero sa kabilang sulok ng kukuti ko, nagugustuhan ko ang ginagawa mo.

Mali ito, pero masarap sa pakiramdam.

Tuliro na ako, hindi ko na alam ang gagawin. Para akong asong sumusunod sa ipinag-uutos niya, nakaka-ulol, nakakademonyo. O marahil lasing na ako at kung anu-ano na ang naiisip ko.

Bawat pitik ng halik sa labi naming dalawa, lalong tumitindi ang tagpo, dumidiin, at nagiging mapusok. Walang gusto magpatalo, masyadong mayabang para tumigil sa ginhawa at sarap na hatid ng kademonyohang 'to. Mali ito, pero masarap pakingan aang boses niya sa oagitan ng labi namin. Ang mga mahinang ungol sabay ng init ng katawan na pinagsasaluhan namin, nakakalimutan ko ang paligid.

Kinuwelyuhan, pwersahang tinangal ang suot niyang t-shirt habang sinsuyod nang kanyang dila pababa ang aking balikat. Tulad ng isang bampirang sakin sa dugo, takam na takam. Gustong tumikim ng ibang putahe.

Gindi ako makapagpigil na hindi bangitin ang ngalan niya, "Simon..."

Sira na talaga ang ulo ko, sa sobrang ginhawa na ibinibigay niya****** ko napigilang umalulong habang binibigkas ang kanyang pangalan. Nakakalibog.

Anumang oras ay mauulol sa sarap, mayabang siya. Malapit nang mademonyo, konting pa. Gusto ko siyang sakmalin, sobra iyon sa panaginip niya. Hindi ko alam kung nililinlang lang ba niya ako sa pagpapangap niyang estilo o talagang galaw niya iyon para manatili ako dito? Hindi ko na alam. Mukang nagkamali ako, nakapikit habang nakaharap sa akin, wala talaga.

Hindi na ba ako mag-abala para gisingin pa siya, ano pa? Tutal may saltik na ako ngayon, nagugustuhan ko na ang hinagawa niya. Ngayon ko lang naramdaman ito, at sa lalaki pa. Sobrang sarap.

Hinaplos niya ang aking leeg pababa, sagad sa buto, nakakatuyong halik na para bang bampirang sinasaid ang buong lakas ko. Naramdaman ko nalang na nilalamas niya ang p*********i ko sa loob ng pantalon na suot ko. s**t.

"Ahhh wag.." diang ko. Hindi ko mapigilang libugan sa ginagawa niyang paglamas sa alaga ko, kakaiba sa pakiramdam. "Pakiusap.. Ahhh.." pagmamakaawa ko.

Gusto kong maiyak sa sobrang tindi ng pagkakahawak niya, nakakagalit, nakakatindi ng libog sa katawan, nakakapagpataas ng libido.

Bumulong siya sa tenga ko at binangit ang mga katagang nagpalambot ng buong sistema ko, "You're my guest tonight, I'm yours- and you're mine..." gumuhit ang ngiti sa labi niya. Nakakatakot, pero masarap sa pandinig. Ngayon, napagtanto ko na- kung bakit siya tinawag na Sleeping Monster.

Hindi dahil sa pagkatulugin niya, kundi isa siyang halimaw, at sa tingin ko- Ako lang ang nakakaalam ng sikreto ng classmate ko na si Simon Mondragon.

ITUTULOY...