DEVRİM
Orada olan herkese sarılıp selamlaştıktan sonra, Şükran teyzenin komşusu Özlem hanımla da tanışmıştım. Herkes beni övmeye başladığında şımarmıştım. Serpil teyze biraz soğuk davranıyordu. Oğlunun yaptığı şerefsizliği öğrenmiş olsa gerekti. "Serpil teyzeciğim nasılsın?" şaşırsa da belli etmedi. "İyiyim hayatım, sen nasılsın?" "İyiyim teşekkür ederim, canınız mı sıkkın? Suratınız asık. İyi misiniz?" "İyiyim, iyiyim. Merak etme." gülümsedim. Ayşe teyze "Devrimciğim, Nilay da gelecek birazdan. Nişan için birkaç şey almaya gittiler." "Ya Tebrik ederim. Ne zaman sözlendi?" "Çok olmadı. 2 veya 3 hafta." "Kaçırdım desenize. Ben tatildeydim 1 aydır. Dün döndüm. Annem Nisa teyzenin günü var deyince ne kadar yol yorgunu olsam da, ben de geleceğim, dedim. Özlemişim sizi." gülerek elimi tuttu.
