CRY OF RELEASE

ELEVEN

"Take a shower, now."

Ginamit nya na naman ang himig na parang tauhan nya ako at kailangan kong sundin ang mga sinasabi nya. It's cold and I cant feel any emotions in his words. Kaya napabitiw ako sa pagkakayakap sa kanyang likuran. Kasabay ng paglabas nya ng banyo at iniwan akong nag-iisa.

Wala akong nagawa kundi ang pumwesto sa ilalim ng shower, binuksan iyon at hinayaang pumatak ang malamig na tubig na nagmumula roon sa aking kahubaran. Napayakap na lang ako sa aking sarili.

I look at my reflection in the mirror.

"Sino ba talaga ako?" I whispered to my self.

Alam ko naman kung bakit ayaw ako galawin ni Alesandro. Dahil ayaw nyang makipagtalik sa isang babaeng walang maalala kundi ang pangalan nya at ang mga asul nyang mga mata, yes I am very familiar with his deep blue eyes na parang he is already part of me.

I have no past, or let say I don't know my past. I cant remember it.   Damn. Nagising na lang akong nasa bisig na ni Alesandro, and he said I am his soon to be wife before I got into an accident that put me into a deep slumber.

Kaya noong nalaman ko iyon ay kaagad kong napagdesisyunang ipagpatuloy ang naudlot naming kasal. Without thinking about our past, kung meron man. Ni hindi ko nga sya tinanong kung paano kami nagkakilala at naging mag-fiance, mga ganung tanong. And I never did feel doubtful towards him, lahat ng salita nya ay pinaniniwalaan ko, yun lang ay sapat na para sa akin, sya at sya lang, enough na para ipagpatuloy ko ang buhay ko may nakaraan man ako o wala.

Ikinasal kami, its just a simple ceremony, just the two of us and Pierre, his loyal bodyguard as a witnessed.

The night of our wedding, I want something to happen between us. I badly want all of him that night, gusto kong maramdaman sya sa loob ko. I want to be connected with him through our bodies.  And he is about to enter me, and also consume all of me. But then he stopped himself of doing so. He said he loves me but he cant take a woman with no memories. I saw fear and doubt in his deep blue eyes, ayaw nya daw pagsisihan ko ang mga mangyayari balang araw na magbalik ang alaala ko. I cant understand him. We are married and we should think about the present and the future ahead of us, right? Bakit nya pa gustong maalala ko ang nakaraan ko na hindi ko nga na maalala. At wala na akong pakialam pa roon, Cant we just build more memories again together?

Kaya nakuntento na lang ako sa ginagawa namin, what do you call this? Make out, make out lang? Hanggang make out session lang kami, tamang pleasure release lang. And I dont want this anymore, I want him inside me, I want him to fill me, I want him, I just want all of him. Kung mamahaling droga man si Alesandro, I am willing to give all my riches, kung meron man just to have him and consume him.

I am addicted to him, to his touch, kisses, and to his body that gives me warmth every time I feel cold; he is always there for me.

********************************

(VANILLI'S POV)

Napadako ang tingin ko sa dalawang taong nasa back seat ng  nirentahan kong sasakyan.

"Could you please stop fighting?" Sambit ko sa mga ito. Para kasing mga bata kung umasta. Ni hindi ko nga alam kung bakit sumama pa ang dalawang yan sa akin..

"Sigurado ka ba kasing pupunta tayo roon? tawagan kaya muna natin si Alesandro?" Tugon naman ni Dexter, tss. Edi paniguradong haharangan nya ang pagdating namin. I want to know who is the girl, he is keeping with him in that mansion. Pagnapatunayan ko lang na si Dominica Falcon nga ito ay hindi ko alam ang magagawa ko kay Sandro. Napahigpit ang hawak ko sa manubela, nang maisip ko na hawak nya ang babae habang parang nababaliw na ang lahat sa kakahanap kay Dominica.

One year... Isang taon na ang lumilipas nang mangyari ang aksidente sa Falcon University, ang simula ng pagkagulo ng lahat.. A month after that day, nalaman ko ang pagkawala ni Nica. I did tried looking for her but I failed. I cant even saw any sign kung saan sya napunta o kung patay na nga talaga ito.

Pero hindi ako tumigil, I want to know where she is, I want to know more. Kung anong nangyari sa kanya. Dahil imposibleng naglayas lang ito.. I even showed myself to Lt. Sergio Falcon just to offer my service in helping them to find her. Doon ko rin nakilala ang mga taong malapit kay Nica, nakita ko kung paano sila mag-alala dahil sa pagkawala na lang nito.

Limang buwan kaming hindi tumigil sa paghahanap sa kanya. We even keep her lost sa kanyang magulang, lalo na sa mata ng media.. But not until, Sen. Fontanilla opened up the issue about it in front of the media men.  Kaya nagkagulo gulo ang lahat, hindi namin naisip na gumagalaw na rin pala ang gagong senador ng ikakasira ng pamilyang Falcon and that is the best thing he did to ruin everything.

Nawala sa focus si Sen. Falcon para sa paghahanda sa darating na presidential election. Mas naging focus ito sa paghahanap sa kanyang unica iha.

Hanggang dumating ang pontong lumabas na naman ang issue tungkol sa Drug den na nasa loob ng Falcon University. Andoon ako nun, nasa tabi ng pamilya Falcon ng dumating ang araw ng pagbagsak ni Sen. David Falcon.. I saw how innocent he is sa lahat ng nangyayari.. But then wala syang ibang ginawa kundi manatiling tahimik at magtiwala sa proseso ng gobyerno.

At kahapon nga ay lumabas ang hatol sa kanya, ang habang buhay na pagkakakulong. Grabe ang bilis ng mga kaganapan.. Kaya napagdesisyunan naming makialam na, Kaya nagkaroon kami ng meeting kahapon sa England head quarters.

Actually, its Sandro's idea, na bumalik na sa bansa at unti unting sirain si Sen. Fontanilla bago pa man maging huli ang lahat.. para kay Sen. Falcon at sa kalagayan ng katahimikan sa bansa.

Pero bago iyon, I want to know kung si Dominica Falcon nga ang itinatago ni Sandro rito sa Switzerland. At syempre kung sakaling tama nga ako ay gusto ko pang malaman, kung bakit. Sandro is my bestfriend after all, I just cant judge him about something na hindi ko din naman alam ang puno't dulo.

*************************************************************************************

Narating namin ang labas ng lupain ni Sandro. Mataas na gate ang sumalubong sa amin, pero tanaw na tanaw na sa labas palang ang sobrang lawak na lupain nito at ang ganda lalo na ang malaking Mansion na nakatayo sa gitna ng malawak na hardin.. Hindi ko inasahan ang ganitong pagmamay-ari ni Sandro Estevan. I have been in his properties in different countries except here in Switzerland.

"Wow, just Wow? Sandro owned a paradise like this? Com'on! Ang swerte naman ng kung sino ang naninirahan sa loob nyan. Its like where in a fairytale." Hindi rin makapaniwalang komento ni Exael.

"Ang tanong makakapasok kaya tayo? We are uninvited here, just to inform you again, guys!" Buntong hininga naman ni Dexter. tss. We need to try our luck, ofcourse.

Bumaba ako sa sasakyan at lumapit sa doorbell na meron sa may gate. Walang mga guwardya roon, so meaning lahat ng andito ay computer-generated. Wow.

Pinidot ko ang doorbell, and suddenly it opened, the gate opens just like that. Kaya kaagad akong sumakay sa sasakyan at nagmaneho na papasok.

"The gate opened just like that, dude?" Takang tanong ni Dexter.

"I think, he already knew that we our coming here." Sambit ko na lang at mabilis na pinarada ang sasakyan sa harap ng mismong harapan ng Mansion.

Pagkababa namin ay kaagad may lumapit na kasambahay sa amin.

"What are you here for, Sir?" Tanong ng isa.

"We are friends of Alesandro... Alesandro Estevan." pakilala naman ni Exael na tinanguan lang ng isang kasambahay at iginayak kami sa harap ng malaking pintuan.

Pero bago pa man kami makapasok sa loob ay parang biglang tumigil ang mundo ko. Nang marinig ko ulit ang boses na iyon.

"Did I heard it right? You are friends of Sandro?" 

Sabay sabay kaming napalingon nina Exael at Dexter sa babaeng nagsalita na nasa likuran namin. At ganun na lang ang pag-freeze ng lahat ng nasa paligid ko.

"Dominica?" Mahinang sambit ko. Na ikinagulat naman ng babae.

"Ow? Do you know me, Mr?" huh? At doon biglang naramdaman ko ang pag-galaw ng lahat ng nasa paligid ko. Parang biglang binuhusan ako ng malamig na tubig. She doesn't know me. Anong nangyari.......... sayo, Nica?

"What are you three doing here?" 

Bigla kaming napaharap ulit ng may magsalita sa aming harapan, and its Cold poker face of Sandro that welcomed us. Pero bago pa man kami makasagot sa kanya ay lumapit na si Nica sa kanya at ipinalupot ang kanyang mga kamay sa braso ni Sandro.

"Sandro! What's with the tone, baby. They are your friends. You shouldn't be like that to them, okay." Sambit naman ni Nica na hinalikan lang ni Sandro sa kanyang ulo, wow! what a sweet gesture, dude. gusto ko sanang sambitin ngunit damn! Bat ganito ang nararamdaman ko, I'm hurt.

Buti na lang at nagsalita si Dexter na nagpaalis ng uneasiness ng paligid.

"Wow, dude! You really are inlove, man! And with this Beauty.. What a lucky Beast, you are! Saan mo nakilala ang magandang binibining ito?" 

Tinignan naman ng masama ni Sandro si Dexter dahil sa pagiging vulgar nito. Ako? pinili ko na lang manahimik at nakamasid lang. I want to know everything, paano napunta si Dominica Falcon sa lungga ni Alesandro Estevan.

"Hi. I am Dominica....... Dominica Estevan, Sandro's wife."

Out of nowhere na pakilala ni Nica na mas lalong nagpaguho ng mundo ko. s**t! Napatingin ako ng masama kay Sandro na walang emosyon lang ding nakatingin sa akin.

Hindi ko mapigilang ibulong ang mga katagang.

"I hate you, dude."