หลังจากสอบวันสุดท้ายเสร็จเธอก็เข้ามาทำงานในตำแหน่งประธานบริหารบริษัท Clara Group บริษัทในนามของหม่ามี๊เธอนั่นเอง ส่วนพี่ชายทั้งสองมีธุระของแดดดี้ให้ต้องแลอยู่แล้วบริษัทนี้เลยมีเธอเป็นผู้บริหารคนเดียว เธอเข้ามารับตำแหน่งได้เกือบสองปีแล้ว หลังจากเรียนรู้งานไปนานกว่าสามเดือน เพราะเธอเป็นเด็กที่มีความจำเป็นเลิศมาตั้งแต่เด็กเห็นผ่านๆ ก็สามารถเข้าใจได้ เดือนแรกๆ ก็มีคนคัดค้านอยู่บ้างเป็นพวกบริหารอาวุโส เพราะเห็นเธอเป็นเพียงเด็กจบใหม่จะบริหารบริษัทให้ก้าวหน้าได้อย่างไร ซึ่งชีวิตรักของเธอตอนนี้ เธอคบกันกับเพื่อนพี่ชายปีกว่าๆ แล้ว เขาชอบมาหาเธอที่คอนโดบ่อยๆ ซึ่งการคบกันนี่ไม่มีใครรู้เลยสักคนแม้กระทั่งเพื่อนสนิท แต่เพื่อนเธอก็คงดูออกจากที่เธอชอบไปไหนมาไหนโดยมีเขาตามติดไปทุกที่แม้กระทั่งการไปช้อปปิ้งกับเพื่อนเขาก็ตามไปถ้าเขามีเวลาว่างซึ่งก็คือเขาว่างเสมอเมื่อเธอบอกจะไปนู้นไปนี่กับเพื่อน วันนี้ก็เช่นกัน หลังเรียนจบมาปีกว่าก็ถึงเวลามาลองชุดครุย วันนี้พวกเธอสี่สาวจึงนัดกันมาที่มหาวิทยาลัย ตามกำหนดของทางมหาวิทยาลัย หลังจากวันนี้ก็คือซ้อมรับปริญญา
" พี่อี้หยาง ไม่ทำงานหรอค่ะ " เธอเอ่ยถามเขาขณะเขานั่งรอพวกเธอ
" ไม่ค่ะ วันนี้พี่ว่าง " ว่างอะไรกันล่ะพอมาถึงก็เห็นก้มหน้าก้มตาทำงานยิกๆ
" ค่ะ ว่างก็ว่าง หนูขี้เกียจเถียงพี่แล้วนับวันยิ่งเหมือนพี่คามิล " ประโยคหลังเธอบ่นเขาเบาๆ เขาไม่ได้ว่างขนาดนั้นเธอรู้ ตารางงานยาวเป็นหางว่าวยังจะมาโกหกเธออีก
" ควีน ถึงตาแกแล้ว " ชญาณ์นินท์ เพื่อนสาวเธอเอ่ยเรียกเพื่อนที่นั่งอยู่กับอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเธอที่เดี๋ยวนี้มักจะเห็นหน้าคาตาบ่อยๆ
" ทำงานไปนะคะ หนูไปหาเพื่อนแล้ว " พูดจบเธอลุกขึ้นแล้วเดินไป
" เดี๋ยวนี้อาจารย์ดูติดแกมากเลยนะควีน ฉันล่ะกลัวจริงๆ ว่าสักวันพี่ชายแกจะรู้ " รินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนมาแล้ว
" นั่นซิควีน ฉันล่ะกลัวจริงๆ พี่ชายแกแต่ละคนหวงอกขนาดนั้น ถ้ารู้นะฉันไม่อยากจะคิดเลย " สี่สาวสนิทกัน และเรื่องที่ทั้งสองคบกันเธอก็พึ่งบอกเพื่อนไปได้ไม่นาน
" ไม่ต้องห่วงหรอก " เธอเอ่ยบอกกับเพื่อนทั้งสามคนแต่ในใจกลับกระวนกระวายอยู่ไม่น้อย ถ้าหากพี่ชายทั้งสองรู้เรื่องฉันกับเขาคงต้องโดนจับแยกจากกันแน่
หลายวันต่อมา
วันรับปริญญา ณ. มหาวิทยาลัย
วันนี้คือวันรับปริญญาของเธอ เธอตื่นแต่เช้าลุกขึ้นมาแต่งหน้า แต่งตัวแล้วขับรถมุ่งตรงไปที่มหาวิทยาลัยทันที คณะเธอรับในช่วงเวลาเที่ยงตรง
พอรับปริญญาเสร็จก็ออกมาถ่ายรูปรวมที่คณะเพื่อเก็บเป็นภาพรุ่น ของนักศึกษาทุกคน
" ริน ซัน ซีซี ควีน นี่ของขวัญวันรับปริญญาพวกแก ยินดีด้วยนะ " เพื่อนที่เรียนด้วยกันตอนมัธยมปลาย นั่นก็คือ มาติน ชวินทร์ ธารา
" ไอ้ติน ไอ้วิน ยัยธารา คิดถึงพวกแกจัง " เจ็ดคนกอดกันกลม ห้าสาวกับสองหนุ่ม เป็นเพื่อนสนิทตอนมัธยมปลายก่อนจะผละออกแล้วยิ้มให้กัน จากนั้นจึงหันไปขอให้รุ่นน้องที่คณะช่วยถ่ายรูปให้พวกเธอทั้งเจ็ดคนเพื่อเป็นที่ระลึก
" ขอบคุณนะชะเอม " เธอขอบคุณน้องรหัสของตัวเอง
" ไม่เป็นไรค่ะพี่ควีน ยินดีด้วยนะคะพี่บัณฑิตของหนู พวกพี่เก่งมากเลยได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งกันทุกคนเลย " เด็กสาวตรงหน้าเป็นเด็กต่างจังหวัด เธอสอบเข้าที่นี่และได้ทุนการศึกษาเต็มจำนวน
" สู้ๆ นะ อีกแค่ปีเดียว อดทนเอา มีอะไรก็ไปหาพี่ที่บริษัทได้ Clara Group ยินดีตอนรับน้องสาวพี่เสมอ " เธอเอ่ยบอกกับเด็กสาวตรงหน้า
" ค่ะพี่ควีน ขอบคุณพี่ที่ช่วยเหลือเอมตลอด " ถ้าชะเอมไม่ได้แก๊งค์ควีนช่วยคงไม่ได้เรียนที่นี่ตั้งแต่ปีสองแล้ว เพราะแม่ป่วย
" พี่ไปก่อน ไว้เจอกัน " เธอเอ่ยลาเด็กสาวแล้วจึงแยกย้ายกับเพื่อนเพื่อไปหาครอบครัวที่รออยู่
ครอบครัวของควีน
" หม่ามี้ พี่คามิล พี่คิริน หนูทำตามสัญญาได้แล้วนะคะหม่ามี๊ " เธอวิ่งไปกอดทั้งสามคนแน่น
" คุณน้า พี่คามิล พี่คิรินสวัสดีค่ะ / สวัสดีครับ " เพื่อนเธอที่ตามมาทีหลังก็เอ่ยทักทายมารดาของเธออย่างเป็นกันเอง
" ตัวเล็ก !!! " ไนท์ และมิวนิคเอ่ยเรียกน้องสาวบุญธรรมก่อนที่จะเดินมาหา ด้านหลังยังมี เปเปอร์ วาโย และเฉินอี้หยาง มาด้วย
" ยินดีด้วยครับบัณทิตตัวเล็กของพี่ " ไนท์เอ่ยบอกก่อนจะแจกของขวัญให้สี่สาวตามด้วยคนอื่นๆ
" นี่ของน้องริน น้องซัน น้องซีซี ครับ " เปเปอร์เอ่ยขึ้น
" ขอบคุณนะคะเฮียเปอร์ พี่ไนท์ พี่มิวนิค พี่วาโย ขอบคุณอาจารย์ด้วยนะคะ " สามสาวเอ่ยขอบคุณหนุ่มๆ
" ของเธอ " เฉินอี้หยางไม่ลืมนำดอกไม้ซ่อใหญ่ยื่นให้คนตัวเล็ก
" ขอบคุณค่ะอาจารย์ " เธอต้องทำตัวเป็นปกติ
" ถ่ายรูปกันดีกว่านะครับ เชิญครับคุณน้า " เปเปอร์เอ่ยบอกกับทุกคน เขาเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องที่เฉินอี้หยาง และน้องสาวของเพื่อนคบกัน
พอถ่ายรูปเสร็จก็พากันไปกินเลี้ยงที่ร้านอาหารซึ่งทุกคนก็ไปด้วยกันพอกินข้าวเสร็จก็แยกย้ายเพราะวันนี้ยังมีงานเลี้ยงตอนเย็นอีก พวกเธอนัดฉลองกันที่ K&K Club กันตอนสองทุ่ม