ตอนที่ 4 ความเมาเป็นเหตุ
1029 Words
พอใกล้ถึงเวลานัดเธอก็ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว วันนี้เธอสวมชุดเดรสสั้นเลยเข่าสีขาว เมื่อเช็คความเรียบร้อยเสร็จเธอก็ก้าวเท้าออกจากห้องนอนแต่พอออกมาแล้วเธอก็ต้องหยุดชะงักทันที ใช่เขามาจะใครอีกล่ะ
" พะ.... พี่อี้หยาง มาตั้งแต่เมื่อไหร่ค่ะ " เขาเข้าห้องเธอได้ก็เพราะเขามีคีการ์ดสำรองที่เธอเอาไว้ให้เขา เพราะช่วงหลังๆ เขาไปทำงานที่จีนบ่อย พอกลับมาก็จะมาค้างที่นี่ประจำจนเธอคิดว่าเขาไม่มีบ้านให้กลับแล้วทั้งที่มีเพ้นท์เฮ้าส์อยู่ใจกลางเมือง
" ตั้งแต่หกโมงครึ่งค่ะ พี่เห็นหนูหลับอยู่เลยไม่ได้ปลุก " เขาเอ่ยบอกเธอ ก่อนจะสำรวจชุดที่เธอใส่ทันที
" มีอะไรหรอค่ะ ชุดนี้ไม่สวยหรอค่ะ " เธอเอ่ยถามเขาอีกรอบ แต่เขากลับไม่ตอบเอาแต่นั่งกอดอกมองหน้าเธออยู่นั่น
" หนูชุดนี้มันสั้นไปค่ะ ไปเปลี่ยนเลยค่ะ " นั่นไงอีกแล้ว
" ไม่เอาค่ะ ใส่ชุดนี้แหละจะถึงเวลานัดแล้วค่ะ ต้องไปแล้วค่ะ ไม่งอแงนะคะ " เธอเดินไปนั่งลงข้างๆ เขาแล้วพูดบอกพลางจุ๊บปากไปหนึ่งที
" เฮ้อ ก็ได้ๆ พี่ยอมหนูแค่วันนี้วันเดียวนะคะ " เธอพยักหน้ารัวๆ วันนี้เธอต้องไปพร้อมเขาแล้วค่อยบอกทุกคนว่าบังเอิญเจอกันที่ด้านหน้าก็แล้วกันหวังว่าพี่โซนคงไม่รายงานพี่ชายเธอหรอกมั้งใช้เวลาเดินทางประมาณชั่วโมงนิดๆ ก็มาถึงสถานที่ที่นัดหมายกันแล้ว
K&K Club
พอมาถึงหน้าผับก็เจอเพื่อนสนิทเธอ ทั้งมาติน ชวินทร์ ธารา ซีซี ซัน และริน
" มาติน วิน ธารา ซี ซัน ริน มาถึงกันนานแล้วหรอ ? " เธอเอ่ยถามทุกคน แค่คนด้านข้างดูจะไม่ถูกกับชวินทร์ซะแล้ว ส่วนมาตินนั้นเธอไม่ห่วงเพราะเขาคบอยู่กับริน คบกันตั้งแต่มัธยมจนถึงปัจจุบันแม้จะเรียนกันคนละมหาวิทยาลัยก็เจอกันบ่อย
" พี่อี้หยาง อย่ามองวินแบบนั้นสิค่ะ เขาจะกลัวเอานะ " ใจบรรดาเพื่อนสนิททั้งหมด6คน ชวินทร์ถือเป็นคนที่มีฐานะค่อนข้างปานกลาง
" เข้าไปกันเถอะ " เขาเอ่ยชวนทุกคนก่อนจะเดินนำเข้าไป
ห้อง VIP ชั้น 3
" พี่ๆ สวัสดีค่ะ / ครับ " พอทุกคนมาถึงก็ทักทายขึ้น เธอกับเพื่อนผู้หญิงจึงเดินไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งก็อยู่ในห้องข้างกัน
" พี่คามิล น้องไปนั่งที่ VIP 32นะ " VIP 32 ก็คือ ชั้นสาม ห้อง 2 นั้นเอง ชั้นนี้มี 2 ห้อง
" ได้ ไปเถอะ " เพราะพวกเขามีเรื่องต้องคุยกันพวกเธอจึงต้องออกมาจากห้องนั่น
ด้านหนุ่มๆ แก๊งค์ทายาทมาเฟีย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
" ขออนุญาตครับนาย คุณหวังมาแล้วครับ " ราคินเข้าบอกเจ้านายตน คามิลพยักหน้า ใครไม่รู้บ้างในวงการมาเฟียนั้นกล่าวถึงทั้งหกคนที่เป็นเพื่อนกันและร่วมทำธุรกิจสีเทาด้วยกันว่าอย่างไร ' 5 ดาวพิฆาตแห่งวงการมาเฟีย '
" สวัสดีครับ ผมหวังหยวนซาน " เขาแนะนำตัวก่อนที่คิรินจะสั่งลูกน้องลงไปบอกผู้จัดการว่าให้จัดเด็กขึ้นมาบริการลูกค้า ใครไม่รู้บ้างว่าในแก๊งค์นี้นอกจากฉายา ' 5 ดาวพิฆาตแห่งวงการมาเฟีย ' ยังมีอีกฉายาก็คือ ' เมื่อมีลูกค้า ก็ต้องมีเด็กนั่งดริ้ง '
" มาแล้วครับนาย " รวดเร็วทันใจ
" ออกไปเถอะ " พอเจ้าสั่งลูกน้องก็ออกไปเฝ้าด้านหน้าทันที ส่วนสาวๆ ก็เดินไปนั่งลงด้านชายหนุ่มทั้ง 7 แต่ดูเหมือนจะมีคนหนึ่งที่ทำหน้าไม่พอใจอยู่จนเพื่อนสนิทอย่างคามิลเอ่ยถาม
" เป็นอะไรอี้หยาง ทำอย่างกับคนกลัวเมียไปได้นะมึง "
" ไม่ได้มี แต่วันนี้กูขอบาย " แต่ยังพูดไม่ทันจบสาวสวยนาม เซย่า ก็เอ่ยขึ้นพลางเกาะแขนเฉินอี้หยาง
" ให้เซย่าบริการคุณเถอะนะคะ นะคะอีัหยา.... " แต่เธอพูดยังไม่ทันจบก็โดนด่าด้วยน้ำเสียงดุดันซะแล้ว
" ออกไป !! อย่าให้ต้องพูดซ้ำ !!! " เขาพูดน้ำเสียงเย็นชาประหนึ่งบนโลกนี้ไม่มีความอ่อนโยนสำหรับเขา ซึ่งห้องด้านข้างได้ยินซัดเจนจนควีนต้องเข้ามาดู
" เกิดอะไรขึ้นค่ะพี่คามิล ? " แต่ก็ไม่มีใครตอบเธอสักคนก่อนพี่ชายคนรองของเธอจะบอกให้คนที่ชื่อเซย่าออกไป
" เธอออกไปเถอะเฮียเขาไม่ชอบ ก็อย่าไปวุ่นวายระหว่างจะไม่ได้หายใจ ! " คิรินพูดขึ้น เพราะรู้จักนิสัยของเพื่อนพี่ชายคนนี้ดี ถ้าพูดครั้งที่สองคงได้ตายก่อนพูดแน่
" ค...ค่ะคุณคิริน " มีเพียงเธอที่ต้องออกไป ส่วนคนที่เข้ามาถามก็เอ่ยขึ้นอีกครั้งว่า
" เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นค่ะ ทำไมเสียงดังกันจัง ? " เธอกวาดสายตามองเหล่าพี่ๆ ทุกคน
" ไม่มีอะไรตัวเล็กกลับไปหาเพื่อนเถอะ " เปเปอร์ตอบน้องสาวเพื่อนเธอก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรจึงเดินกลับห้อง 2 ไปหาเพื่อน
พวกเธอฉลองกันจนถึงเวลาเกือบตี1 ถึงได้แยกย้ายเธอนั้นไม่ค่อยได้ดื่มแอลกอฮอร์สักเท่าไหร่สภาพก็เลยเป็นแบบที่เห็น เมาเละ พอกลับถึงห้องโดยการมาส่งของเพื่อน พอเข้ามาในห้องก็ต้องสะดุ้งโหยง เมื่อมีคนนั่งอยู่โซฟาในห้องนั่งเล่น
" คุณเป็นคราย ? " เธอเอ่ยขึ้น
" เดี๋ยวพี่ดูต่อเอง รินกลับไปพักเถอะ " คนตัวสูงบอกเพื่อนที่ขึ้นมาส่งยัยเด็กซนคนนี้
" ค่ะ ฝากยัยควีนด้วยนะคะ " พอเพื่อนกลับไปแล้วเขาก็พาเธอเข้าไปอาบน้ำ แต่เธอนี่ซิไม่รู้ไปเอาความกล้ามาจากไหน นั่นแหละมันไม่จบที่อาบน้ำ ใครจะไปทนได้ล่ะเขาก็ผู้ชายทั้งแท่งนะ
- Writer
