รักข้ามฟาก

ตอนที่ 5 ห่างกัน

เช้าวันต่อมา

เขาตื่นก่อนเธอหลังจากที่เมื่อคืนมียัยเด็กซน ซุกซนจนเกือบไม่ได้นอน ที่ตอนนี้ยังหลับอุตุอยู่บนที่นอน ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกของเขาและเธอมันหลายครั้งแล้วแล้วทุกครั้งก็เป็นเธอที่เป็นคนเริ่ม และก็มีบ้างครั้งที่เขาจะเป็นคนเริ่ม

" ควีนตื่นได้แล้วค่ะ สายแล้วค่ะ " เขาเอ่ยบอกตอนนี้เวลา 11 โมงกว่าแล้ว แต่ถามว่าเธอตื่นไหม ก็ไม่พลิกตัวไปอีกด้านเรียบร้อยแล้ว เขาได้แต่ส่ายหน้าไปมา

" หนูลุกขึ้นมาทานข้าวก่อนค่ะ จะเที่ยงแล้วนะ เดี๋ยวปวดท้องเอานะคะ " ครั้งนี้เธอลุกขึ้นนั่งทั้งที่ตายังหลับอยู่ พร้อมใช้มือขยี้ตาไปมา คนตัวโตอดไม่ได้ที่จะเอ็นดู

" พี่รังแกหนู หนูไม่คุยกับพี่แล้ว หึ ! " และก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง พอตื่นขึ้นมาก็งอแงว่าเขารังแก

" มู่ไป๋ มาดูหม่าม๊าหนูสิ โทษปะป๊าอีกแล้ว " เขาพูดขึ้นเมื่อเห็นเจ้าก้อนสีขาวตัวกลมเดินนวดนาดเข้ามาในห้อง

" ความผิดปะป๊าหนูเลย ทำไมพี่ไม่ห้ามหนูเล่า ไม่รู้ล่ะ หนูไปอาบน้ำดีกว่า ตอนบ่ายหนูมีประชุมที่บริษัทนะ " เธอพูดจบก็วิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำทันที

พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จเธอก็ออกมากินข้าวก่อนจะออกไปทำงาน เพราะมีประชุมตอนบ่าย แต่ก่อนจะออกไปคนตัวโตก็เอ่ยว่า

" หนู พี่จะไม่อยู่นะ ที่บริษัทสาขาใหญ่มีปัญหาต้องกลับไปดูสักหน่อย " เขาเอ่ยบอกสาขานั้นมีคนดูแลก็จริงแต่ก็เป็นน้องชายต่างแม่เขา

" ปัญหาใหญ่รึเปล่าค่ะ แล้วจะไปนานรึเปล่าค่ะ " เธอเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง และไม่ลืมถามเขาเรื่องระยะเวลา ตั้งแต่คบกันมาปีครึ่งนั่นเขากับเธอแทบไม่ห่างกันเลย

" ไม่ใหญ่มาก แต่เป็นโปรเจ็กต์สำคัญเป็นโปรเจ็กต์ที่ต้องเก็บความลับ ข้อมูลรั่วไหลนิดหน่อย ไม่รู้ว่าจะไปนานแค่ไหน " เขาเอ่ยบอกกับคนตัวเล็ก

" เดินทางกี่โมงค่ะ ? " เธอเอ่ยถามเขา

" สี่โมงเย็นค่ะ " เขาตอบเธอ

" อืม หนูน่าจะประชุมเสร็จพอดีงั้นหนูจะไปส่งนะคะ " เธอตอบก่อนจะจุ๊บลาก่อนไปทำงาน

" ค่ะ ขอบคุณนะคะ พี่ไปส่งหนูที่ทำงานแล้วจะกลับไปเก็บของที่ห้อง " เขาเอ่ยบอกเธอก่อนจะไปส่งเธอที่บริษัท ใช้เวลาการเดินประมาณสี่สิบนาทีก็ถึงบริษัทก่อนจะลงไปเธอก็ไม่ลืมกำซับเขาว่าประชุมเสร็จจะรีบตามไป

" ประชุมเสร็จหนูจะรีบตามไปนะคะ " เขาพยักหน้า พอเธอลงจากรถแล้วเห็นเธอเดินเข้าบริษัทถึงได้สั่งลูกน้องออกรถ

ภายในรถ

" นายครับ จะไม่บอกเรื่องนี้กับคุณหนูควีน จริงๆ หรอครับ " อวี่จวิน เอ่ยถามผู้เป็นนายของตน เขาเห็นนายรักรักคุณหนูควีนมาก เหตุใดจึงเลือกทำตามที่ผู้ใหญ่บังคับล่ะ

" แกน่าจะรู้ว่าถ้าฉันไม่ยอม บริษัทที่แม่ฉันเป็นคนสร้างมาก็ต้องตกไปเป็นของไอ้ลูกเมียน้อยนั่นและสิ่งที่ฉันกลัวที่สุดคือคนที่จะเดือดร้อนมากที่สุดก็คือควีน ฉันจะเป็นยังไงฉันไม่สน แต่ควีนคือชีวิตของฉัน ฉันขอสั่งห้ามแกเด็ดขาดห้ามให้ควีนรู้เรื่องนี้ ไม่งั้นฉันไม่เอาแกไว้แน่ " เขาเอ่ยเสียงเรียบ แม่เขาเสียชีวิตไปตั้งแต่อายุ 15 เขาอาศัยอยู่ที่จีน บริษัทนั่นก็เป็นน้ำพักน้ำแรงของมารดาเขา เขาจะยอมให้บิดายกไปให้คนอื่นได้อย่างไร

" ครับนาย " เขาก็ได้แต่รับปากเจ้านายไป แต่ในใจก็นึกสงสารทั้งคู่ ตั้งแต่นายหญิงใหญ่จากไป นายน้อยของเขาก็ต้องทำทุกอย่างจนได้ขึ้นเป็นผู้นำของแก๊งค์เฉินแทนคนเป็นบิดา เป็นประธานบริษัทไอทีในบริษัทมารดา

เพ้นท์เฮาส์

พอกลับมาถึงเพ้นท์เฮาส์แล้วเขาก็สั่งให้มือขวาไปตามลูกน้องอีกคนมาพบ

" เอ่อ... นายครับแล้วต้องส่งคนตามดูแลนายหญิงต่อรึเปล่าครับ " เฉวียนโจวเอ่ยถาม เพราะเขาส่วนใหญ่เวลาอยู่ไทยคือหนึ่งในคนที่ตามดูแลนายหญิงตามคำสั่งเจ้านาย

" ไม่ ทุกคนต้องกลับไปที่จีนกับฉัน จะมีแค่แกต้องคอยดูแลควีนต่อ เฉวียนโจว ดูแลควีนให้ดูห้ามให้ควีนเกิดอะไรขึ้นเด็ดขาด ไม่อย่างงั้นแกไม่ต้องกลับมาให้ฉันเห็นหน้า " เขามองหน้าลูกน้องคนสนิทอีกคนที่ทำงานกับเขามานาน

" ครับนาย " เขารับคำสั่ง แต่ก่อนจะเดินออกไปเจ้านายก็พูดขึ้นอีกว่า

" อ๋อเดี๋ยว ตามดูแลห่างๆ ก็พออย่าให้ควีนรู้ " เขาสั่งเสร็จก็เดินไปเก็บของเตรียมตัวกลับจีน