“Lütfen.”
Keyifli Okumalar!!!
“Yüce dağ başından aşırdın beni
Neydem neydem yâr beni
Tükenmez dertlere düşürdün beni
Dağlar kışımış yolcum üşümüş nasıl edem ben” diyordu kadın.
Otururken her zaman dik duran omuzları bu sefer düşmüştü. Kadın en çok sevdiği türküyü yangıyla söylerken gözlerini kapatarak burun kemerini sıktı. Ona yaklaşarak haksızlık etmişti. Kendisini uzaktan sevmesine izin vermeliydi. Hiç dokunmamalıydı güzel tenine. Tatmamalıydı dudaklarını. O kendisini uzaktan öyle güzel severken kendisi de güzel seven kadın için uzaktan yanmalıydı.
Hayatının yanlışını yapmıştı.
İyilik dolu, mutlu bir kalbi paramparça etmişti.
Hiç acımadan hem de...
Düşüncelere dalmış kadının sesini dinlerken kulaklarına hırıltılı, içten bir fısıltı ilişti.
“Leylam” diyordu o ses. O
