“เอ่อ ขอบใจมากนะ งั้นเราขอตัวขึ้นไปเก็บของก่อนนะ สองคนคุยกันดีๆ นะ”
ฟ้าใสรีบเดินขึ้นไปเก็บข้าวของ ไม่อยากเป็นก้างขวางคอ เอ๊ะ ใช้คำนี้ถูกมั้ยน่า แต่ช่างมันเถอะ รีบไปเก็บของดีกว่า
ระหว่างนั่งรอฟ้าใส ปกรณ์ก็ถือโอกาสทำท่าทางของท่านประธานออกมาเพื่อหวังข่มขู่ลูกน้องหนุ่ม ที่ตัวเองเชื่อว่าแอบชอบว่าที่แฟนของตัวเองอยู่
ฝ่ายพีทหนุ่มหล่อประจำบริษัท CTM เมื่อเห็นท่าทางแบบนั้นของประธานหนุ่มก็ขำออกมาเสียงดัง
ปกรณ์ขมวดคิ้ว และมองหน้าไปที่ชายหนุ่มรุ่นน้องเขม็ง
“หัวเราะอะไร”
พีทยกคิ้วขึ้นอย่างกวนบาทามาก
“ก็เปล่าครับ แค่ตลกคนตั้งท่าเฉยๆ”
ประธานหนุ่มรู้ดีว่าตัวเองโดนแขวะก็โมโหขึ้นมา ยังไม่ทันได้พูดอะไร
“ท่านประธาน วันนี้วันหยุดนะครับ ผมว่าคุณเพลาๆ การวางท่าเป็นท่านประธานหน่อยเถอะครับ ทำบ่อยๆ ฟ้าจะเบื่อเอานะ เพราะนึกว่าต้องทำงานทุกวัน”
ว่าแล้วก็ยกยิ้มออกมาอย่างกวนๆ
เมื่อได้ยินดังนั้น ปกรณ์ก็คิดขึ้น
