บทที่4 ขอจับหน่อย
แสงไฟนวลตาสาดส่องในรถคันเล็ก เสียงเปิดปิดกระป๋องเบียร์และลมหายใจหนักๆ ประกอบกันเป็นจังหวะดนตรีของค่ำคืน มิลาน่านั่งอยู่เบาะข้าง ๆ อย่างงุนงง งัวเงียเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เริ่มไหลเวียนทั่วร่าง เธอพลันยื่นมือแย่งกระป๋องเบียร์จากนทีมาอย่างไร้สติ ร่างกายเธอเสียหลักเซไปข้างหน้า ก่อนจะถลาเข้าชนอกกว้างแข็งแรงของเขาเต็มแรง
กลิ่นแอลกอฮอล์รุนแรงผสมผสานกับกลิ่นกายหอมละมุนจากสบู่ที่นทีใช้ ทำให้หัวใจของมิลาเต้นถี่รัวจนแทบหลุดออกจากอก ความมึนเมาในร่างกายถูกกระตุ้นให้สูงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เธอพยายามดึงตัวเองขึ้นให้มั่นคง แต่ในสายตาพร่าเลือนของมิลา ดวงตาคู่คมกริบของนทีกลับจับจ้องเธออย่างไม่มีวางตา ทั้งสองหยุดอยู่ในห้วงเวลาที่ไร้การเคลื่อนไหว หัวใจของทั้งคู่กระแทกเต้นรัวราวกับกำลังส่งสัญญาณเตือน
“คุณมิลา...คุณเมามากแล้วนะครับ”
น้ำเสียงของนทีแฝงด้วยความอ่อนโยนและความห่วงใย ราวกับเสียงกระซิบที่ละมุนละไม
“ผม...ก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งเหมือนกันนะ”
แต่คำเตือนนั้นกลับไม่ได้ทำให้มิลาเบี่ยงเบนความสนใจ เธอค่อยๆ เอื้อมมือสั่นเทาไปจับชายคอเสื้อของเขาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะดึงใบหน้าคมเข้ามาใกล้จนแทบจะสัมผัสกัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยประกายไฟเย้ายวนที่ซุกซ่อนอยู่ในความมึนเมา
“คุณนที...เคยมีอะไรกับใครไหม...ที่ไม่ใช่แฟนของคุณ” เธอถามด้วยเสียงแหบพร่า
นทีเงยหน้าขึ้นสบตาเธออย่างตรงไปตรงมา
“ทำไมครับ...คุณอยากเป็นคนนั้นที่ไม่ใช่แฟนของผมหรือไง”
คำพูดที่เฉียบคมและเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูด ทำให้หัวใจของมิลาเต้นแรงขึ้นหลายเท่า ลมหายใจร้อนระอุของทั้งสองผสานเป็นหนึ่งเดียวอย่างลึกซึ้ง เธอดึงเขาเข้ามาใกล้จนปลายจมูกของทั้งคู่สัมผัสกันอย่างไม่ตั้งใจ
“ลองดูไหม...”
เธอกระซิบเสียงต่ำ ราวกับส่งคำท้าเบาๆ เข้าสู่ใจเขา
แต่ทันใดนั้น สติที่เหลืออยู่ก็กลับคืนมาอย่างรวดเร็ว ทำให้เธอกลั้นเสียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะส่ายหน้าอย่างยียวน
“ไม่...ไม่ล้อเล่นนะ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นกับคนที่มีเมียสิ”
นทียิ้มเจ้าเล่ห์อย่างรู้ทัน พลางใช้ปลายนิ้วปาดเส้นผมที่เลอะหน้าผากของเธอเบาๆ ราวกับปลอบประโลม
บรรยากาศในรถเงียบลงแต่กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความรู้สึกที่อัดแน่น ใบหน้าของมิลาแดงก่ำเหมือนเปลวไฟที่กำลังลุกโชน ขณะที่สายตาของนทีเต็มไปด้วยประกายหวานซ่อนเปรี้ยว ราวกับสัญญาว่าค่ำคืนนี้อาจจะไม่ง่ายเหมือนที่คิด...
มิลารีบดันใบหน้าของตัวเองออกห่างอย่างตื่นตระหนก แต่เธอกลับไม่ทันรู้เลยว่าการเคลื่อนไหวเล็กๆ นั้น ได้ปลุกความกระหายของราชสีห์ผู้ทรงพลังให้ลุกโชนอย่างไม่อาจห้ามใจ นทีรวบเอวเว้าของเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว ดวงตาเปล่งประกายเร่าร้อน ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาเบาๆ กระซิบที่ข้างหูของเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เย้ายวนอย่างสุดขีด
“ลองดู...กับคนที่ไม่มีแฟนก็แล้วกันนะ”
คำพูดนั้นยังไม่ทันลาจากริมฝีปาก นทีก็บดจูบลงมาบนปากอิ่มของมิลาอย่างหนักแน่นและเร่าร้อน รสสัมผัสที่แปลกใหม่ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเขาผสมกับความกระหายที่จุดติดภายในใจ ทำให้เธอเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและความเคลิบเคลิ้มราวกับตกอยู่ในภวังค์ที่ไร้ทางหนี
มือแกร่งของนทีเลื่อนไปกดปุ่มปรับเบาะจนเอนลงอย่างนุ่มนวล ร่างของมิลาไหลไปตามแรงโน้มถ่วง เขาควบคุมได้อย่างสมบูรณ์แบบ จังหวะจูบที่ไม่เคยหยุดชะงักนั้น เขาช้อนตัวเธอขึ้นมานั่งคร่อมบนอกกว้าง มือที่สัมผัสกับต้นขาขาวเนียน ลูบไล้ด้วยความหลงใหลเหมือนกำลังครอบครองสมบัติชิ้นล้ำค่า
มิลาไม่รอช้า เธอยกมือที่ยังเจ็บปวดขึ้นโอบรอบคอของเขาไว้ แต่กลับถูกจับมือไว้แน่นด้วยมืออีกข้างของเขา ก่อนที่มือใหญ่ของนทีจะเลื่อนไปจับน่องขาวนุ่ม แล้วยกขึ้นแนบชิดกับแผงอกกล้ามเนื้อแข็งแรง เธอจึงค่อยๆ คลายปลดกระดุมเสื้อของเขาออกทีละเม็ด ทีละเม็ด เพื่อเผยให้เห็นผิวแผงอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อชัดเจน
ดวงตาของมิลาแอบเหลือบมองแผงอกแกร่งอย่างสนใจ แต่กลับถูกเขาคีบคางเธอขึ้นอย่างอ่อนโยน พร้อมกับจูบแลกเปลี่ยนความปรารถนาอีกครั้งอย่างไม่หยุดยั้ง
ลิ้นร้อนของนทีเริ่มกวนเกลียวพันเกี่ยวในโพรงปากเธอด้วยความซุกซนและเสน่หา จังหวะเร่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเพลิงไฟที่ลามลุกท่วมใจมิลาทีละนิด จนเธอเคลิบเคลิ้มไปกับความหอมหวานของความใกล้ชิด
แต่ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยของคนที่ทยอยออกจากผับดังขึ้นใกล้เข้ามาอย่างไม่คาดคิด นทีรีบผละออกจากเธออย่างรวดเร็ว
“คนมาแล้ว...” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงต่ำที่สั่นเครือ
มิลาเงยหน้าขึ้นถามเสียงงัวเงีย
“แล้วไงคะ...”
“แป๊บเดียวเท่านั้น”
เขาตอบด้วยความรีบร้อน พลางปรับเบาะให้ตรงเข้าที่ จากนั้นค่อยๆ ผลักร่างของมิลาไปนั่งที่เบาะข้างๆ อย่างแผ่วเบาแต่มั่นคง
นทีไม่รอช้า รีบสตาร์ทรถสปอร์ตสีดำเงางามคู่ใจ ก่อนจะขับออกจากลานจอดรถอย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียงไม่ถึงสามนาที รถก็หยุดนิ่งที่หลังคลินิกของเขา ที่นี่คือจุดที่เงียบสงัด ไร้ซึ่งกล้องวงจรที่คอยจับตามอง
นทีหันไปมองใบหน้าที่ยังคงแดงเรื่อของมิลา
“ที่นี่...ไม่มีใครแน่นอน”
มิลาเลื่อนสายตาไปสบตากับเขา ดวงตาเปล่งประกายราวกับประกาศความรู้สึกในใจ
“ถ้าไม่มีใคร...คืนนี้ ฉันจะไม่ยอมให้คุณหนีไปง่ายๆ หรอกนะ”ความเมาของมิลาที่สร้างคำพูดเย้าอารมณ์อีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
นทียิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน ราวกับยอมรับคำท้า
“ก็รอดูสิครับ...คืนนี้ จะเป็นคืนที่ไม่มีวันลืม”
ทั้งคู่สบตากัน ความเงียบเข้าปกคลุมในรถท่ามกลางความร้อนแรงที่ไม่ได้ถูกกล่าวออกมา แต่สัมผัสได้ด้วยใจทุกลมหายใจที่ประสานกัน
คืนนี้...ทุกอย่างเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง...
นทีไม่รอช้า รวบเอวของมิลาเข้ามาแนบชิดอีกครั้ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงบดจูบเธออย่างร้อนแรงและดุดัน สัมผัสของเขาเปี่ยมไปด้วยไฟปรารถนา ทำให้ร่างบางอ่อนระทวยจนแทบหมดสติ
“ไม่คิดเลยค่ะว่าคุณหมอ..จะใส่ใจถึงขนาดนี้...” มิลาเอ่ยด้วยเสียงสั่นพร่า
นทีส่งเสียงกระซิบเย้ายวนข้างหูเธอ ราวกับกระซิบปลุกเร้าหัวใจ
“ใส่ใจ อืม...แต่ผมจะใส่ ‘อย่างอื่น’ ให้คุณด้วยนะสิ”
มือแกร่งค่อยๆ ไล่ปลดกางเกงในผืนจิ๋วของมิลาอย่างช้าๆ จนร่วงถึงข้อขา ความเย็นชาที่สัมผัสทำให้เธอสะท้านไปทั้งตัว แต่กลับไม่ปฏิเสธการกระทำของเขาแม้แต่น้อย หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและความหวาดหวั่นปนกัน
นทีเอนตัวถอยหลังเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มปลดซิปกางเกงของตัวเองอย่างไม่รีรอ มิลาที่คล้อยตามอารมณ์ก็ดีดตัวขึ้นทาบทับเขา ดวงตาสอดประสานกับริมฝีปากที่กระหาย เขาจูบเธออย่างเร่งเร้าพร้อมมือช่วยดึงกางเกงที่เริ่มหลุดออกจากสะโพก
“รีบขนาดนี้เลยเหรอคะ” มิลาเสน่หา ถามเสียงต่ำ
“ใช่...ผมรอไม่ไหวแล้ว”
เสียงพร่าของเขาทำให้เธอขนลุก ซอกคอถูกเลื่อนลิ้นไล้ช้าๆ สูดกลิ่นกายอ่อนๆ ที่ตราตรึงใจ ก่อนที่มือใหญ่จะค่อยๆ ดึงชุดของเธอลงช้าๆ เผยให้เห็นเนินอกกลมกลึงตามธรรมชาติ
แต่แล้วนทีต้องหยุดชะงัก ดวงตาไปสะดุดกับ ‘บราปีกนก’ ที่ประดับบนเนินอกงดงามอย่างไม่ตั้งใจ เขาดึงมันออกอย่างไม่ใยดี โยนลงเบาะข้างๆ แล้วกลับมาทุ่มเทกับการสำรวจเนื้อหนังด้วยริมฝีปาก
เขาดูดดุนเนินอกของมิลาอย่างหนักแน่น มือที่เคยกุมมือที่เจ็บของเธอ ค่อยๆ คลายออกไปกระซิบเสียงแผ่วที่ข้างหู
“มือนั้นอย่าขยับนะ...วางไว้ตรงนั้น”
“ค่ะ...” เธอพยักหน้าอย่างวางใจ
นทีชำเลืองมองใบหน้าเธอเพื่อยืนยันว่าเชื่อฟัง ก่อนจะก้มลงเร่งจังหวะการทำงานของลิ้น เขาค่อยๆ แตะยอดอกด้วยปลายลิ้นอย่างแผ่วเบา พาให้มิลาถึงกับแอ่นอกและครางออกมาเบาๆ
“อื้อ...” เสียงหวานลอยในรถ
ลิ้นร้อนๆ ของนทีค่อยๆ ไล้ไปทั่วเนินอกด้วยความเอาใจใส่ ก่อนจะกลับมาแตะยอดอกด้วยสัมผัสจงใจ เสียงครางที่แทรกเข้ามาเป็นจังหวะคล้ายเพลงบรรเลงกระตุ้นเร้าไฟปรารถนาในตัวเขาให้ลุกโชนยิ่งขึ้น
มือของนทีเริ่มอยากบีบคลึงเต้าอวบกลมอย่างรุนแรงในเวลาเดียวกัน ร่างกายของมิลาเหมือนแม่เหล็กดึงดูดเขาไม่อาจต้านทานได้
“ขอจับได้ไหมครับ...”
น้ำเสียงแหบพร่าราวจะระบายความต้องการอันล้นเหลือ
“คุณดูดขนาดนี้แล้วยังต้องถามอีกเหรอ ...หน้าอกฉันแปลกเหรอคะ”
มิลาถามกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหย และเปี่ยมไปด้วยเสน่หา
นทียิ้มเย็น มือใหญ่ประคองเต้านมทั้งสองข้างอย่างมั่นคงในอ้อมมือแพทย์ผู้ช่ำชองอย่างเขาทันทีที่สัมผัสก็รู้ว่านี่คือผลงานธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบ รูปทรงงดงามได้สัดส่วน ผิวสัมผัสนุ่มเนียนตึงกระชับ ไม่มีร่องรอยของซิลิโคนปลอมแปลง
เขาบีบคลึงอย่างตั้งใจ พร้อมกับเลียยอดอกด้วยปลายลิ้นที่สั่นระริกอย่างเร่าร้อน เสียงครางพร่าที่แผ่วเบาแต่ร้อนแรงของมิลา เป็นเหมือนเชื้อไฟที่จุดไฟความเร่งรีบในตัวเขาให้ลุกโพลง
“อื้อ..”
นทียกเต้านมขึ้นสูง ก่อนจะใช้ปากครอบยอดอกอย่างดูดดื่มจนน้ำเสียงครางดังขึ้นเป็นจังหวะ มือนุ่มของเขากระตุกขึ้นลงอย่างชำนาญ เหมือนศิลปินผู้สร้างสรรค์ผลงานชั้นเลิศที่ไม่มีที่ติ
“อื้ออออ”
ทุกสัมผัส ทุกเสียง ทุกจังหวะกลายเป็นบทเพลงแห่งไฟปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้ นี่ไม่ใช่แค่ความต้องการ...แต่มันคือศิลปะที่เขาเพิ่งค้นพบในร่างกายของมิลาเท่านั้นเอง