บทที่8 ฝีเข็มที่เร่งเร้า Nc20+

2002 Words

บทที่8 ฝีเข็มที่เร่งเร้า Nc20+ ‘ตอนแรก...ก็แค่มาดูอาการข้อมือ’ นทีคิดในใจ ขณะบดขยี้ริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวตรงหน้าอย่างเร่าร้อน ‘แต่พอเห็นหน้าเธออีกครั้ง...ผมกลับอยากจะกลืนกินเธอทั้งตัว’ ตอนนี้มิลาไม่ได้หลบหนี ไม่ได้แม้แต่จะปฏิเสธ หนำซ้ำยังสอดแขนโอบรัดลำคอเขาแน่น ราวกับต้องการดึงให้เขาเข้ามาลึกกว่านี้ ลมหายใจของทั้งคู่ประสานกันอย่างร้อนรุ่ม เสียงจูบหนักแน่นดังสะท้อนในความเงียบของห้องตรวจ ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความหิวกระหายที่ไม่มีใครยั้งไว้ได้ “อื้ม...” มิลาครางต่ำในลำคอ ร่างบอบบางสั่นเล็กน้อย แต่กลับยิ่งกดตัวแนบชิดเขามากขึ้น นทีจ้องเธอด้วยสายตาหลี่ยมจัด ก่อนเอ่ยเสียงพร่าซ่านใกล้ใบหู “คืนนั้น...คุณเมา” เขาขยับริมฝีปากแตะผิวเนียนแล้วกระซิบต่อ “แต่คืนนี้...ผมเอาจริง” เพียงชั่วขณะ มือใหญ่ที่เคยโอบเอวไว้เลื่อนสูงขึ้น ไล้ผ่านแผ่นหลังเนียนละเอียดด้วยจังหวะเชื่องช้าแต่หนักแน่น ปลายนิ้วอุ่นจัดลากทิ้งร่องรอยความสั่นสะท้านไปตามผิวกายจนมิลาเผลอกัดริมฝีปากแน่น เสียงหายใจของเธอเริ่มติดขัดเมื่อเขาสอดมือเข้าถลกเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งขึ้นโดยไม่รีรอ เพียงเสี้ยววินาที ตะขอเสื้อในถูกปลดออกพร้อมเสียง แกร๊ก แผ่วเบา ผืนผ้าชิ้นเล็กหลุดออกจากการกักรั้ง เผยให้เต้าอวบอิ่มสั่นระริกปรากฏต่อสายตาคมดุดัน ร่างสูงโน้มเข้าประชิดพร้อมดันให้เธอเอนตัวเล็กน้อย ก่อนถกเสื้อขึ้นสูงจนความอ่อนนุ่มแนบชนเข้ากับใบหน้าของเขา ริมฝีปากหยักเลียช้า ๆ ราวบุรุษที่ได้สัมผัสผลไม้ต้องห้าม ก่อนครอบงับเม็ดชบาสีระเรื่อด้วยแรงดูดอุ่นร้อน สลับกดหนักและผ่อนเบาอย่างยั่วเย้า เสียงครางหวานพรั่งพรูจากริมฝีปากสั่นระริกของมิลาโดยไม่ทันห้าม “อ๊ะ… คุณหมอ…” เธอเผลอเรียกเขาด้วยเสียงแผ่วพร่า ขณะที่ร่างกายสั่นสะท้านไปตามจังหวะเร่าร้อน “เรียกผมอีกสิ” เขายกยิ้มที่มุมปาก เสียงต่ำพร่าและแฝงความท้าทาย นทีผละจากอกอวบเพียงชั่วครู่ ใบหน้าคมเงยขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบส่องลึกเข้าไปในดวงตาหวานที่กำลังพร่าเลือนของเธอ แววตานั้นทั้งดุดันและอบอุ่นในคราวเดียวกัน เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยช้า ๆ ราวคำท้าทาย “บอกให้หยุด...แล้วผมจะหยุด” หัวใจมิลาเต้นรัวจนแทบทะลุออกมาจากอก ริมฝีปากอ้าออกเพื่อเปล่งคำ แต่เสียงกลับติดอยู่ที่ลำคอราวถูกกักกั้นด้วยความหวั่นไหว เธอควรจะผลักไส...แต่ปลายนิ้วกลับเคลื่อนไหวตรงข้าม สอดมือเข้าจับข้อมือเขาไว้แน่น ไม่ใช่เพื่อปัดป้อง หากแต่คล้ายกำลัง นำทาง ให้เขาไปต่อแทน แววตาคมลึกของนทีฉายประกายที่ยากจะคาดเดา มุมปากหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจเธอร่วงหล่น “งั้นผมถือว่า...คุณอนุญาตแล้ว” สิ้นเสียงทุ้มพร่าของเขา ความร้อนวูบวาบก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ริมฝีปากหนักแน่นจะกดทาบลงมาอย่างไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว ความเร่าร้อนปะปนกับความอ่อนโยนที่สอดประสานกันจนมิลาแทบละลายอยู่ในอ้อมแขน มิลาเม้มปากแน่น ดวงตาไหวระริกเหมือนจะขัดขืน แต่กลับสอดมือขยุ้มเส้นผมของเขาแทน นทีไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า ปากและลิ้นยังคงซุกซนที่ยอดอก ขณะที่มืออีกข้างค่อย ๆ เลื่อนต่ำลง… มือใหญ่ที่ร้อนจัดเลื่อนผ่านเอวคอดของมิลา ลากลงสู่สะโพกกลมมน นิ้วโป้งกดแผ่วเหมือนหยอก ก่อนค่อยๆ สอดปลายนิ้วเข้าใต้ขอบกางเกงผ้าเนื้อบาง “อ๊ะ...” เธอเผลอกัดริมฝีปากแน่น พยายามขืนตัวเล็กน้อย แต่กลับถูกเขารั้งเอวไว้แนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง เขาโน้มลงมาประกบจูบอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เพียงจูบ…แต่เป็นการ ช่วงชิงลมหายใจ ลึกและร้อนแรงจนมิลาแทบละลาย ลิ้นร้อนของเขาสอดลึกเข้าไปกวาดชิมรสหวานในโพรงปากอย่างย่ามใจ ทุกแรงกด ทุกการกวาดไล้ล้วนเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่ปิดบัง มือแกร่งอีกข้างเลื่อนไล้ไปตามเรียวขาอ่อน ลูบผ่านเนื้อผิวเนียนละเอียดอย่างเชื่องช้า ก่อนหยุดลงตรงต้นขาด้านใน ปลายนิ้วหยอกวนอยู่เหนือเนื้อผ้าบางเบาที่เป็นเพียงกำแพงสุดท้ายกั้นกลางระหว่างเขากับความร้อนรุ่มของเธอ “คุณหมอ...ตรงนั้น...” เสียงเธอขาดห้วง ลมหายใจร้อนผ่าวสั่นสะท้านไปตามสัมผัสที่ยิ่งเร่งเร้า “ตรงนี้เหรอ...” เขากระซิบต่ำแนบหู น้ำเสียงทุ้มพร่าเจือความยั่วเย้า ก่อนกดปลายนิ้วแผ่ว ๆ ลงตรงกลางความร้อนนั้นทันที “อ๊ะ...” ร่างบอบบางสะดุ้ง หัวคิ้วขมวดแน่นด้วยแรงซ่านที่แล่นปราดจากหว่างขาขึ้นสู่ยอดอก ปลายเท้าของเธอเกร็งงอตามแรงปรารถนาที่ถาโถม นทีชะโงกหน้ามองเธอเพียงเสี้ยววินาที สายตาคมวาวสะกดร่างน้อยให้ไร้เรี่ยวแรง ก่อนโน้มลงไปซุกฝังริมฝีปากร้อนผ่าวลงที่อกอวบอีกครั้ง เสียงดูดแผ่วพร่าผสานกับเสียงหอบหายใจเร่งเร้าของทั้งคู่ มือแกร่งเริ่มเคลื่อนไหวหนักแน่นขึ้นทีละน้อย ปลายนิ้วทั้งกด ทั้งลาก จนเสียงครางหวานพรั่งพรูจากริมฝีปากเธออย่างไม่อาจห้าม “อื้ม...พอ...พอแล้ว...” เสียงที่เอ่ยออกมาช่างสั่นไหว ขาดห้วงเกินกว่าจะเป็นคำสั่งจริงจัง เขาหัวเราะแผ่วในลำคอ แววตาคมทอประกายความเจ้าเล่ห์ที่หื่นกระหาย “ปากบอกพอ...แต่ร่างกายคุณกลับเรียกร้องให้ผมไม่หยุดเลยต่างหาก” คำพูดนั้นเหมือนคมไฟที่จุดประกายความร้อนให้ลุกโชนไปทั้งกาย ความทรงจำคืนนั้นในรถ พลันหวนกลับมา ทว่าในค่ำคืนนี้...ไม่มีเหล้าให้โทษ ไม่มีข้ออ้างใด ๆ มีเพียงความจริงแท้แห่งความปรารถนาที่ทั้งสองต่างยอมปล่อยให้มันครอบงำ และยิ่งปล่อย ยิ่งถูกกลืนหายไปในเปลวไฟที่ต่างฝ่ายต่างก่อขึ้น เสียงครางหวานแผ่วพร่าของมิลาดังก้องสะท้อนท่ามกลางความเงียบในห้องตรวจ เมื่อริมฝีปากร้อนแรงของนทีครอบครองยอดอกอิ่มแน่นด้วยความกระหาย มือใหญ่ไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาลูบไล้ไปทั่วทุกสัดส่วน—ตั้งแต่แนวแผ่นหลังโค้งอ่อน เอวเล็กที่สั่นระริก จนถึงสะโพกมนที่ถูกบีบเคล้นอย่างยั่วเย้า ความร้อนซ่านแผ่กระจายไปทั่วร่างจนมิลาเผลอบิดกายเร้าอย่างหมดหนทางหนี กลิ่นยาฆ่าเชื้ออ่อน ๆ คลออยู่ในอากาศ ห้องที่ควรจะเป็นพื้นที่ปลอดภัยกลับกลายเป็นสนามปรารถนา เสียงหอบหายใจและเสียงครางหวานปะปนกับเสียงเสียดสีกายกับเตียงตรวจสีขาวสะอาด ยิ่งทำให้ทุกอย่างยิ่งต้องห้าม…และยิ่งเร้าใจ นทีผละริมฝีปากออกจากอกอวบ ริมฝีปากชุ่มฉ่ำของเขาเปล่งประกายจากร่องรอยที่ทิ้งไว้ สายตาคมมืดมนจับจ้องไปยังใบหน้าหวานที่กำลังเต็มไปด้วยอารมณ์ปรารถนา เขาโน้มตัวลงบดจูบเธออีกครั้ง—คราวนี้หนักหน่วงและล้ำลึก ราวจะกลืนกินทั้งลมหายใจของเธอไปจนหมดสิ้น มิลาแทบไม่ลังเลที่จะตอบรับ จูบนั้นดูดกลืนความคิด ความยับยั้งชั่งใจ จนมือเรียวโอบคล้องรอบลำคอแกร่ง ดึงเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น “อื้อ...” เธอครางประท้วงเบา ๆ เมื่อริมฝีปากเขายอมผละออกเพียงชั่ววินาที “อยาก...มากกว่านี้ไหม” เสียงพร่าทุ้มต่ำเอื้อนกระซิบแนบชิดริมฝีปากเธอ กลิ่นอายอุ่นร้อนของเขาแผ่ซ่านจนหัวใจเธอสั่นระรัว มิลาไม่อาจตอบคำด้วยปาก แต่สายตาหวานพร่าที่ฉ่ำวาวไปด้วยแรงปรารถนาก็เพียงพอให้เขาเข้าใจทุกอย่าง นทีหัวเราะแผ่วในลำคอ มุมปากยกยิ้มร้าย ก่อนแขนแกร่งจะช้อนร่างบางขึ้นแนบอก แล้วดันตัวเธอลงบนเตียงตรวจที่เย็นเฉียบอย่างนุ่มนวล สัมผัสของแผ่นโลหะและผ้าปูสะอาดตัดกับความร้อนเร่าร้อนในอก ทำให้มิลาเผลอขนลุกวาบ ความรู้สึกต้องห้ามในห้องตรวจที่เงียบสงัด กลับยิ่งทำให้ไฟปรารถนาโหมแรงขึ้นอย่างไม่อาจหยุดยั้ง... เตียงแคบๆ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ เมื่อรับน้ำหนักร่างของทั้งคู่ นทีไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไป เขาเร่งรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด เผยให้เห็น แก่นกาย ที่ตั้งตระหง่านอย่างน่าเกรงขาม มิลาเบิกตากว้างเมื่อเห็นขนาดที่ชัดเจนของคุณหมอ มันดูใหญ่โต และยาวมาก นทีเห็นความกังวลในแววตาของเธอ แต่ความปรารถนาที่มีอยู่เหนือกว่าทุกสิ่ง เขาดึงผ้าจากข้างเตียงมาผูกแขนข้างที่เจ็บของมิลาไว้กับหัวเตียงอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้เธอขยับไปโดนแผล “ไม่ต้องกลัวนะ” นทีกระซิบเสียงแหบแห้ง ก่อนจะแทรกตัวเข้าไประหว่างเรียวขาขาวของเธออย่างช้าๆ เสียงครางหวานกระเส่าของมิลาดังก้องสะท้อนอยู่ในห้องตรวจอันเงียบงัน เมื่อปลายแก่นกายใหญ่โตของนทีแตะเข้ากับกลีบเนื้ออ่อนนุ่ม ความตึงแน่นแล่นปราดเข้ามาจนเธอหายใจสะดุด เสียงครางสูงหลุดออกมาโดยไม่ทันกลั้น “อ๊า...” นทีค่อย ๆ กดดันเข้าไปทีละน้อย ผนังอุ่นรัดรึงแน่นจนเขาเองยังต้องกัดฟันกลั้นเสียงคำรามต่ำ ๆ ในลำคอ “แน่น…เหลือเกิน” เขาพึมพำพร่าชิดใบหูเธอ ก่อนเริ่มขยับสะโพกอย่างเชื่องช้า กดย้ำทุกจังหวะเสียดสีราวจงใจทรมานทั้งเธอและตัวเขาเอง เสียงเตียงตรวจเอี๊ยดอ๊าดดังรับกับแรงกระแทกที่เพิ่มถี่ขึ้นเรื่อย ๆ เสียงหอบหายใจสับสนปนเสียงครางหวานของมิลา ทำให้บรรยากาศในห้องตรวจที่ควรจะเงียบสงบกลับกลายเป็นสถานที่ต้องห้ามอันร้อนระอุ นทีถอนแท่งเนื้อออกจนเกือบสุด ก่อนกระแทกกลับเข้ามาเต็มแรงจนสุดลำ ความรุนแรงทำให้มิลาเผลอร้องครางออกมาอย่างไม่อาย “อ๊ะ… อื้อออ!” เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตั่บ! ตั่บ! สะท้อนแข่งกับเสียงเตียงที่โยกไหวถี่ระรัว “ไหนว่าเจ็บไงครับ…” เขาถามเสียงพร่าทุ้มอย่างยั่วเย้า “ทำไมผมได้ยินแต่เสียงคราง” “อ๊ะ…ใหญ่เกินไปแล้ว…จุกไปหมด…” มิลาเอ่ยเสียงสั่นพล่า สายตาที่เยิ้มฉ่ำเหลือบมองเรือนร่างกำยำของเขาด้วยแรงปรารถนาจัดเต็ม มือบางจิกลงบนไหล่แกร่งจนขึ้นรอยแดง นทีโน้มลงกระซิบข้างหูเธอ เสียงพร่าแหบสั่น “ของผมแค่ เก้า นิ้วเองครับ…คุณจะไหวมั้ย” “อ้าาาาา” คำพูดนั้นทำให้มิลาแทบจะละลาย เสียงครางพร่าหลุดออกมาพร้อมกับแรงสั่นสะท้านที่วิ่งพล่านไปทั้งร่าง เขายิ้มร้าย ก่อนพลิกร่างของเธอให้นอนคว่ำอย่างแผ่วเบา มือหนายกสะโพกกลมกลึงขึ้นเล็กน้อย จากนั้นกดแก่นกายร้อนผ่าวกลับเข้าสู่ความคับแน่นอีกครั้งอย่างช้า ๆ ร่างบางสะท้านเฮือก สะโพกเด้งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ‘หุ่นของเธอ…สมบูรณ์แบบเกินไป’นทีคิดในใจ ‘ในฐานะหมอศัลยกรรม ผมกล้ายืนยันได้ว่าส่วนโค้งเว้าของเธอคือสัดส่วนทองคำที่หาไม่ได้ง่าย ๆ สะโพกสวยกระชับแบบนี้ ไม่มีใครเทียบได้เลย’ “ท่านี้…เป็นยังไงครับ” เขาถามเสียงพร่า ขยับสะโพกเน้นย้ำทุกแรงกระแทก “มันลึกกว่าใช่ไหม” “อ๊ะ…อื้ม…คุณหมอ…” มิลาครางพล่าพร้อมขยับสะโพกตอบรับ จัดท่วงท่าให้เข้ากับแรงกดดันของเขาอย่างสวยงาม นทีเร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้น เนื้อกายแข็งแกร่งกระแทกเข้ากับสะโพกงามที่เด้งรับอย่างลงตัว ราวกับเรือนร่างของเธอถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ ความงามและความร้อนแรงเบื้องหน้าเป็นดั่งงานศิลป์มีชีวิต ที่เขากำลังครอบครองจนแทบลืมหายใจ…

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more