บทที่ 17 ลองเดินหนีอีกดิ

2025 Words

“กูชอบมึง” ผมถึงกับตัวแข็งทื่อด้วยความตกตะลึงยังไม่พอ ริมฝีปากยังถูกครอบครองด้วยริมฝีปากของไอ้กรอีก มันดูดดึงริมฝีปากของผมเบา ๆ มือที่เคยกำชายเสื้อเอาไว้แน่นค่อย ๆ คลายลงตรงข้ามกับแรงจูบที่ดูดดื่มขึ้นเรื่อย ๆ ผมถูกดันจนไปติดกับขอบอ่างล้างมือ สายตาเริ่มพร่ามัวแต่พอจะเห็นว่าคนที่เดินผ่านไปมามีท่าทีตกใจกันเล็กน้อยผมถึงได้สติขึ้นมาว่าบนโลกนี้มีคนอื่นนอกจากผมกับมันด้วย ผมรีบดันอกมันออกแม้ว่ามันจะพยายามเผยอปากมาจูบผมอีกไม่รู้ว่าหิวโหยมาจากไหนจูบจนผมรู้สึกเจ็บปากไปหมดแล้ว “อะไรอีก” “ยังมีหน้ามาถามว่าอะไรอีก” ผมดันไหล่มันเอาไว้ไม่ อย่างนั้นมันคงจะเข้ามาจูบผมอีกแน่ ๆ ดูสายตามันดิเยิ้มเชียวนะก่อนจะเปลี่ยนมากุมมือมันเอาไว้แล้วลากให้มันเดินตามผมออกมายังหลังร้านในที่ที่จะมีแค่เราจริง ๆ “นึกว่าจะเดินหนีกูอีกซะแล้ว” ผมปล่อยมือมันออกใน ทันที “อยากให้กูหนีอีกไหมล่ะ” “มึงก็ลองเดินหนีกูอีกรอบดิ คราว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD