ผมแทบอยากจะเป็นบ้าตาย แทนที่เรื่องคืนนั้นไอ้กรจะทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือไม่ก็จำไม่ได้เหมือนเรื่องที่เราเคยจูบกัน แต่มันกลับหาเรื่องที่จะอยู่กับผมทั้งวันเสาร์อาทิตย์แถมยังมาตีสนิทครอบครัวผมอย่างกับว่ามันเป็นลูกอีกคนของบ้านจนพ่อกับแม่ของผมก็หลงกลมัน
แถมมันยังทำตัวตีสนิทเอาตัวมาใกล้กับผมยิ่งกว่าเก่าจนจากความหวั่นไหวมันกลายเป็นความรำคาญแทนเสียแล้ว
“มึงว่ากูอ่านเล่มไหนดีวะ” ไอ้กรหยิบหนังสือออกมาจากชั้นในห้องของผมแล้วชูให้ผมเลือก
“อ่านเล่มไหนมึงก็หลับอยู่ดีนั่นแหละ” เล่มที่มันยืมผมไปตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่แล้วมันยังไม่คืนผมเลย
“งั้นกูอ่านเล่มนี้ก็แล้วกัน มันเป็นนิยายวายปะวะมึง” ผมรีบเงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกตะลึงรีบวางแล็ปท็อปบนหน้าตักแล้วลุกขึ้นจากเตียงนอนไปคว้าเล่มนั้นออกจากมือของมันอย่างไว
“เล่มนี้ไม่ได้” อุตส่าห์ซ่อนไว้เสียดิบดีมันมาหาเจอได้ไงวะ ผมแอบซื้อนิยายวายมาอ่านตอนที่รู้ตัวว่าช
