Kitabı içine düştüğüme hemen inanıp, olayı idrak etmiştim. Çünkü başından beri, anlam veremediğim şekilde hızlı büyüyor, serüvenler yaşıyordum. Bazen iradem dışı kararlar veriyordum. Sanki ben değilde bir başkası benim yerime kararlar veriyor gibiydi. Aklıma gelen tek şey, geleceğim olmuştu. Katerina’ya bakarak, sorularımı sıraladım. “Şimdi eğer kitabın kahramanı bensem, beni neler bekliyor?”Karşımdaki kıza bakıp, bir soru daha sordum. “ Senin adın ne?” Kız bana gülümseyip “ Katerina” dedi. Ne kadar da uzun bir isimdi. Kıza dönerek bir soru daha sordum. “ Peki Kate, söylesene kitaptan nasıl çıkabilirim? Ya da başıma daha neler gelecek?” Kate, bana bir şey bilmiyormuş gibi baktıktan sonra “ Adım Katerina ve kitaba hapsolan benim. Sen zaten buraya aitsin.” Ne demek istediğini anlamamıştım.
