EP.3 ข้อแลกเปลี่ยน
1307 Words
EP.3
@คอนโดเจอาร์
“ฝันดีนะครับ”มาเฟียหนุ่มบอกกับลูกชายที่หลับไปแล้ว เขาหอมหน้าผากและห่มผ้าให้เพื่อให้ลูกนอนหลับสบาย นอนกอดลูกสักพัก หลังจากนั้นเขาก็ลงมาทำงานต่อที่ชั้นสอง
“ฉันเอานมมาให้”ทำงานได้ไม่นาน สมาธิในการทำงานที่มีก็หมดไป จารุณีถือวิสาสะเดินเข้าห้องทำงานของเจอาร์โดยไม่ได้ขออนุญาต เธอนำแก้วนมมาวางไว้ที่โต๊ะ เขาจะดื่มหรือไม่ดื่มก็แล้วแต่เขา
“ขยันนะ พักผ่อนได้แล้วมั้ง”
“นายแม่มีอะไรก็ว่ามา”เขาถามคนที่นั่งตรงข้ามอย่างรู้ทัน
“คือฉันรู้จักกับเด็กคนหนึ่งชื่อณาลัลน์ เด็กคนนี้เป็นผู้หญิงใสซื่อและก็น่ารักมาก”
“…”
“เพิ่งรู้จักกันเมื่อเย็น เด็กคนนี้เก่งเรื่องการเล่นดนตรีแทบทุกชนิด โดยเฉพาะเปียโนน่าจะเก่งสุด”
“…”
“เด็กคนนี้ต้องการใช้เงินฉันเลยช่วยซื้อคอร์ส ฉันอยากให้อคินเรียนเปียโนเพราะจะได้มีความสามารถติดตัวไว้ไม่เสียหาย”
“ลูกผมเหมาะกับการจับปืนมากกว่า ไม่ทำอะไรปัญญาอ่อนแบบนั้น”
“ความสามารถไม่จำเป็นต้องมีอย่างเดียวนะ ฉันชอบเด็กคนนี้และสงสารเธอที่ไม่ค่อยมีเงินใช้ ฉันก็เลยยื่นข้อเสนอให้ไปว่าจะให้มาเป็นพี่เลี้ยงอคินและสอนอคินเล่นเปียโนด้วย และที่สำคัญเด็กคนนั้นคือคนที่แกมีเรื่องด้วยเมื่อเย็น”
“พี่เลี้ยงอคิน?หมายความว่าไง”
“ก็หมายความว่าให้ลัลน์มาดูแลอคินแทนแกไงในตอนที่แกไม่ว่าง หรือตอนแกว่างก็ได้ ดูแลแกด้วยก็ดี ห้องนอนชั้นสามก็ว่างอยู่ห้องหนึ่งเดี๋ยวฉันบอกให้คนของฉันจัดห้อง….”
ปึง!
ไม่ทันพูดจบจารุณีกลับต้องชะงักไปเพราะเจอาร์ตบโต๊ะอย่างแรง จนนมในแก้วกระฉอกออกมาเปียกเปื้อนโต๊ะทำงาน
“มุกตื้นดีเนอะ”เพราะเขารู้ทันความคิดของแม่ตัวเอง ที่สำคัญเขาเป็นพ่อที่ดีเลี้ยงลูกคนเดียวได้ไม่จำเป็นต้องมีใครเข้ามาเพิ่ม ซึ่งได้บอกไปหลายครั้งหลายครา แต่จารุณีไม่เคยฟัง “ทำไมแม่ไม่จับผมแต่งงานกับเด็กนั่นให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยล่ะ จะได้ไม่ต้องปวดหัวนั่งคิดคอนเทนต์ปัญญาอ่อน”
“เจอาร์! แกคิดว่าฉันเป็นใคร แกถึงกล้าท้าทายฉัน”
“แล้วแม่คิดว่าแม่เป็นเจ้านายผมงั้นดิ ถึงคิดจะบงการชีวิตผมได้”
“ฉันขายผู้หญิงคนนั้นให้แกสิบล้าน”
“เก็บเงินปัญญาอ่อนของแม่ไป ผมไม่ต้องการ ผมไม่ใช่เด็กสามขวบที่แม่จะป้อนอะไรให้ก็ได้ ”
“แต่ตอนนี้แกทำตัวยิ่งกว่าเด็กสามขวบอีก ฉันแค่หวังดีกับแก ฉันถึงอยากให้แกเริ่มต้นใหม่”
“หวังดี? นักธุรกิจอย่างคุณหญิงจารุณีเนี่ยนะจะทำอะไรไม่หวังผลตอบแทน”
“ ใช่ ฉันลงทุนกับเด็กคนนี้ไปเยอะแล้ว กรุณาให้ความร่วมมือด้วย”
“…”
“ที่ฉันต้องเป็นคนหาผู้หญิงคนใหม่ให้แกก็เพราะไม่อยากให้แกเลือกเอง หากแกเลือกเองก็เลือกห่าเหวอะไรมาก็ไม่รู้ แกถึงได้เป็นบ้าอยู่จนถึงทุกวันนี้”จารุณีรีบเปลี่ยนประเด็นในตอนที่เจอาร์หยัดกายลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและกำลังจะเดินออกไป มันได้ผลเจอาร์หยุดฝีเท้าโดยอัตโนมัติเมื่อจารุณีพูดจาจี้จุดของเขา เขาเดินกลับมาประชิดตัวผู้เป็นแม่
“จะซ้ำเติมทำไมวะ!”เจอาร์ตวาดกลับดังลั่นห้องทำงานพร้อมกับปาแก้วนมบนโต๊ะเข้ากับกำแพงจนแตกเป็นเสี่ยงๆ มันกระจายเต็มพื้น ท่ามกล่างความตกใจของจารุณี เขากำหมัดแน่น ดวงตาแดงก่ำมองหน้าผู้เป็นแม่ที่มองกลับอย่างท้าทาย
“ฉันไม่ได้ซ้ำเติม แค่บอกให้แกรู้ไว้ว่าสิ่งที่ฉันเลือกให้มันดีที่สุด”
“ผมรับข้อเสนอของนายแม่ก็ได้ แต่ผมมีข้อแลกเปลี่ยน” เจอาร์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ส่วนคำพูดของเขานั้นก็ทำให้จารุณีคลี่ยิ้มกว้างด้วยความพึงพอใจ “ถ้าเอาผู้หญิงคนนี้เข้ามาในชีวิตผม นายแม่ต้องออกไปจากชีวิตผม เลิกยุ่งกับผมสักที ตกลงไหมครับ”เขาพูดไว้แค่นี้แล้วรีบออกจากห้องทำงานไปโดยไม่รอฟังคำตอบจากผู้เป็นแม่
@ผับพัตเตอร์
เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มไม่ช่วยบรรเทาอาการหงุดหงิดของมาเฟียหนุ่มได้เลยสักนิด ผู้คนรอบข้างดูสนุกสนานแต่เขาไม่รู้สึกแบบนั้นเลย แค่ไม่อยากอยู่คอนโดแต่ก็ห่วงว่าอคินตื่นมากลางดึกไม่เจอเขาจะทำยังไง
นิ้วเรียวยาวหมุนวนรอบแก้วที่มีน้ำสีอำพันที่เขาจิบไปเพียงนิดเดียวไปมา เหม่อลอยคิดเรื่อยเปื่อยจนเจ้าของผับที่นั่งด้วยกันต้องรีบดึงสติ
“เฮีย!”
เสียงเรียกของพัตเตอร์ทำให้เจอาร์ตกใจเล็กน้อย“ว่า”
“เป็นอะไร แล้วนี่ฝากลูกไว้กับเจ๊นิวเหรอ”
“แม่”พัตเตอร์เบ้ปากทันที คำตอบสั้นๆก็พอทำให้พัตเตอร์รู้ได้ว่าเจอาร์ทำไมถึงเป็นแบบนี้
“เรื่องเดิมๆ?”พัตเตอร์ถามพลางรินเครื่องดื่มใส่แก้วให้ตัวเองและเจอาร์
“มุกใหม่”หลังจบประโยคนั้นเจอาร์ก็พรั่งพรูให้พัตเตอร์ฟังถึงเรื่องก่อนหน้า ระบายให้พัตเตอร์ฟังทำให้อารมณ์ดีขึ้น เขาสั่งเครื่องดื่มมาเพิ่มอีกหลายชนิด ดื่มไปคุยไปอย่างออกรส
“แต่กูว่าเมียที่ดีคือเมียใหม่นะเฮีย จะลองดูก็ไม่เสียหาย”
“…”
“หรือมึงยังรักอีนั่นอยู่”
“ไม่ กูแค่เข็ด”
“ฮ่าๆๆๆๆๆ แต่มึงเชื่อกูนะ ไม่มีใครเหี้ยไปกว่าอีนั่นแล้ว เชื่อกูเถอะ”
“กูเชื่อ แต่สิ่งที่มันทำกับกูไว้มันพากูหลอน”
“ลัลน์พี่อยู่นี่”บทสนทนาของโต๊ะข้างๆ ทำให้เจอาร์หันไปมองบุคคลในการสนทนาไม่ใช่แค่ชื่อคล้าย เธอคนนั้นก็คือคนเดียวกับเมื่อเย็น
“โทษทีนะคะวันนี้ลัลน์คุยธุระนานไปหน่อยเลยมาสาย”
“กินไรมายัง”
“กินแล้วค่ะ วันนี้ลัลน์มีอะไรมาเล่าให้ฟังเยอะเลย เตรียมป๊อปคอร์นไว้กินด้วยก็ดีนะคะ”
เจอาร์จับใจความบทสนทนาได้เพียงแค่นี้ก่อนที่ณาลัลน์จะเดินออกห่างไป เธอไม่เห็นเขาแต่เขาเห็นเธอเดินคล้องแขนไปกับชายที่เรียกชื่อเธอ
“ผู้หญิงใสซื่อ…ไม่จริง”เจอาร์พึมพำกับตัวเอง
“มึงมองใครวะเฮีย”พัตเตอร์มองตามไปแต่ก็ไม่อาจรับรู้ได้ว่าเจอาร์มองใครเพราะผู้คนที่มากมายภายในผับ เขาหันมามองเจอาร์อย่างกดดันอยากรู้คำตอบ
“ผู้หญิงที่สะพายกีตาร์ไฟฟ้ามาด้วยน่ะ”
“อ๋อ ผู้หญิงคนนี้เป็นมือกีตาร์ของวงที่จะเล่นถัดไปว่ะ เห็นมากับผู้ชายบ่อยๆ รู้แค่นี้ว่ะ ไม่ชอบเสือกเรื่องคนอื่น มึงสนใจเหรอเฮีย”
“เปล่า”
“อย่าบอกนะว่าคนนี้”
“เออ”
“นางก็ฮอตพอตัวนะ แล้วเฮียจะไม่ไปทักทายว่าที่เมียหน่อยเหรอ”
“ใครบอกว่ากูจะเอาทำเมีย”
“ร้ายว่ะ นั่งกับกูแป๊บเดียวติดนิสัยกูแล้วว่างั้น”
“…”
“จะรอดูน้องเขาโซโล่กีตาร์หน่อยไหม”
“….”
“หรือจะลองเช็คของเลย”
“….”เจอาร์กระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะกระดกน้ำรสขมบาดคอเข้าไปหลายอึก
……………………………...........
พี่เจเป็นเด็กมีปัญหา คูมแม่ก็เลยต้องหาน้องลัลน์มาควบคุมใจ ขอให้น้องลัลน์โชคดีมีชัย
- Writer
