**
Minel yaşadıklarının bir kısmını Alpay'a anlattıktan sonra içi rahat etmişti. Nasıl davranacağını bilememişti. Ertesi gün uyandıklarında ise Alpay'ın kendisine olan hareketleriyle bir kere daha sevmişti onu. Dün o konuşmayı yapmamış, ama her şeyin bilince hareket etmesi, bir kere bile olsa sözlerinde hareketlerinde değişiklik olmayışı.. Minel bütün gün bunu düşündü sadece.
Bir de parmağında ki yüzük. Ahh ne de güzeldi o öyle. Şeffaf bir elmas, ışıltılı ve güçlü. Kenarında ki işleme ise işçiliğinin olduğunu gösteriyordu. Yüzüğün tarzı günümüz de ki gibi şık ve gösterişli değil de ailevi bir miras olduğunu gösteriyordu.
Alpay ise annesinin, ona da anneannesinin ve anneannesinin kayınvalidesinden gelen bir yadigarı Minel'i parmağına takmıştı. Kuzenleri ya da diğer akrabalarına değil d
