┈┈┈┈◦•✩•◦┈┈┈┈
-Continuation...
Nanginginig si Aurora, her eyes locked on Darwin habang dahan-dahan itong naglalakad papalapit sa kanila. Parang with every step he took, ramdam niya ang bigat at diin ng bawat pag-apak nito na halos marinig na niya ang dagundong sa sahig sa ilalim ng sapatos nito. At sa bawat hakbang ni Darwin, mas lalo ring bumibilis at lumalakas ang pagtibok ng puso ni Aurora, as if her chest couldn’t contain it anymore.
Hindi na niya alam kung ano ang gagawin, her mind felt blank, parang wala nang mahagilap na kahit anong plano o dahilan para kumilos. She couldn’t run, she couldn’t speak, she couldn’t even breathe properly. Ang tanging nangingibabaw sa kanya ay ang matinding takot at kaba, na parang unti-unting lumalamon sa buong pagkatao niya.
"Hello." Mahinahong ba
