Miss Tough meets Devon

Chapter 17.

Bumalik bigla ang isang ordinaryong babae sa

katauhan ni Rebeca bagay na naroon parin ang kanyang tapang sa pagpapalakad at pagpapalakas ng

kumpanya Iba talaga ang may inspirasyon.

Napangiti siya.Tinawagan siya ni Leonard at susun-duin daw siya nito mamayang uwian at sabay silang magdidiner sa labas.

Muntik ng matawa ai Rebeca kanina ng pagpasok niya

sa buong hotel ay nakitaan siya ng kanyang tauhan

ng mumunting ngiti na nakasabit sa kanyang

labi.Kapag pala nginitian din ang mga ito ay parang

isang chain reaction na ngingitian karin nila.Masarap

pala sa pakiramdam.

Nuon kasing nag umpisa siya bilang isang Lady

Tough ay ganito na kasi kaagad ang kanyang

panimula,matapos palang kasi siyang iwan noon ng

kasintahan.

Para siyang isang teenager na kinikikiliti na di

mawari ng sumapit na ang oras ng itinakda niyang

pag uwi.Iniwan niya sa parking lot ang kanyang

kotse.Pag labas nya'y natigilan siya bigla sa lalaking

nakatayo sa harap ng hotel.Nakaparada ang isang

midnight black na sports car sa harapan ng buillding.

Sinisino niya ang lalaking animoy parang halimaw sa

dilim.Dahil gaya nito ay naka black din ito pati ang

polo sa loob ng coat ay black din.Pinagmamasdan

niya itong maigi dahil kapag ganitong gabi na ay

hirap na siyang makakita ng mukha lalo na sa

bandang madilim.

Hindi na ito nahintay ang paglapit niya hirap na siyang makakita ng mukha lalo na sa

bandang madilim.

Hindi na ito nakapaghintay sa paglapit niya.Ito na ang unti unting lumapit sa kanya.

"Ikaw?? Anong ginagawa mo rito?"Nagulat na sabi ng dalaga.

"Sinusundo ka!"

Nakangising sagot nito sa kanya.

"Ha?sorry kasi'y may hinihintay ako."

Sabay sulyap niya sa likod nito.

"Alin si pogi ba?"

Hindi niya ito pinansin habang tumitingin siya sa

orasan na pambisig.

Muntik niya ng mabitawan ang attache case niya ng

hilahin siya nito sa isa niyang braso.

"What do you think you are doing?"

Sabi niya rito ng may pagtataka.

"Hindi na siya darating at huwag mo ng

hintayin."

"At paano mo namang nalaman?!"

"Dahil sigurado ako."

"Ano ba?hindi kaba sasagot ng maayos?

nagtatanong ako ng maayos sana naman

sagutin mo ng maayos.At teka muna sandali,

Sino ang nagbigay sayo ng karapatang

tratuhin ako ng ganito ?Baka nakakalimutan

mo kung sino ako at sino ka?"gigil niyang sabi sa lalaki.

Bigla parang kumulimlim ang mukha nito sa sinabi niya.

"Dahil bigla siya pinatawag ng BIG BOSS!"

Nagulat siya sa bigla sa naging sagot nito sa

kanya.Bigla siyang nagtaka.

"What do you know?"

tinignan lamang siya nito ng matiim.

"Get in."

Walang pakielam na sagot nito.

Sa hitsura ng lalaki ay mukhang wala itong planong

magpatalo kaya pinagbigyan niya ito sa gusto.

Pagpasok niya sa kotse ay nakita niyang hindi ito

basta basta lang at mukha itong bagumbago at tila

mamahalin din.Hindi napigilang magtanong ni Rebeca. "Kanin0 mo hiniram to?"

Hindi muna siya sinagot nito.

Ikinabit muna nito ang kanyang seat belt na

ikinailang niya dahil halos sumayad na sa mukha

niya ang mukha ng lalaki.Parang napakatagal ng

tatlong segundo para sa kanya.

Lalo pa't ang bango nito ay humalo sa loob ng kotse

at tila bagong paligo ito base sa buhok nitong medyo

basa pa.

"Saan mo ba ko dadalhin?

"Makikita mo nalang pag dating doon."

Nagpatugtog muna ito sa gitna ng kanilang

katahimikan.

Para namang nanunukso ang tugtog na pinili

nito"beyonce ,Crazy in love the,"FIFTY SHADES OF

GREY"slow version.

Dahil patok na patok ang palabas na ito.Nabasa niya

rin ang libro ng nasabing palabas.

Oh oh,oh oh oh oh,

oh noh noh...

Pakiramdam nya'y nababaliw na siya sa mga

pumapasok sa kanyang isip.

Ayaw niyang tumingin dito. Kapag nakita niyang

nakatingin ito ay matuyuan siya ng laway.Ano ba

itong nangyayari sa kanya?.

Siguro nga'y totoo ang mga sabi sabi tungkol sa

lalaki"Once you tasted him you'll beg for more"

At hindi siya nabibilang sa mga babaeng

'yon.Malamang sa pipila na muna siya.

Ano ba itong bigla niyang naiisip?

Hindi nya alam na meron siyang side na ganito!.Sa

isiping yon ay kinilabutan siya lalo na ng biglang

gumuhit sa isip niya ang lalaki sa dilim..

Ang kilabot nya'y kumalat mula ulo hanggang paa.

Muntik na siyang masamid ng bigla siyang

napasulyap dito ay titig na titig ito sa kanya.

"YOU WANT ME?...

"Huhhhhhhh? (nanigas siya bigla).

"I said,were here!"Hindi parin inaalis ni Devon ang titig sa kanya."I said,we're here!"

Hindi niya na ito hinintay pa at nagpatiuna na siyang

lumabas.Nabibingi narin siguro siya sa pagkakailang.

Siguro'y pagod lang siya kaya nakakaramdam siya ng

ganoon.Hiningal tuloy siya na di niya mawari.

Nakangisi itong tiningnan siya.Nagbawi naman

kaagad siya ng tingin.Hindi siya mapakali sa kanyang

sarili.Hindi niya malaman kung ano ang gagawin

niya at kung paano ito pakikitunguhan.

Malamig ang simoy ng hangin ngunit

nakapagtatakang mainit ang kanyang pakiramdam.

Binalewala niya iyon at nag umpisang magtanong.

"So bakit tayo narito?anong ginagawa natin

dito?"tanong nya sa binata.

"Para makapag relax."

Sabi nito na nilingon siya.

Nagtatakang napatingin siya rito bigla.

"Come here."

Aya nito sa kanya.

"Hindi ko kailangang magrelax.Marami ang

mahahalagang bagay na dapat asikasuhin na

higit dito."

"Oras na ng pahinga pero trabaho parin ang

iniisip mo?Come on!

Nang makita nitong wala siyang plano na lumapit ay

hinila nito ang kanyang braso at muntik na siyang

sumubsob sa dibdib nito kung hindi lang niya

naagapan.

"Masyado kang stiff.Relax and enjoy the

view."

Sabi ulit nito sa kanya.

Sa pagkabigla ay iniangat siya nito sa hood ng kotse

at mula roon ay kitang kita ang malawak na

lugar.Kita rin ang langit.Hindi man niya aminin ay

nag eenjoy siya sa nakikita.

Ngayon lamang siya nakapunta rito.Hindi niya

akalaing sa simpleng ganito lang ay narerelax nga

siya.Puro kasi buildings at mga papapeles ang

nakikita niya araw araw sa harap niya.Bigla siyang

napatingin rito na ngayon ay nakiupo sa tabi niya.

"See?hindi ba tama ako?nakakarelax.Dont try

to deny it."

Napabuntunghininga siya.

"Wala naman akong balak na ideny eh.Sa

araw araw na buhay ko,nawalan na ako ng

oras para sa ganito.Masyado akong naging

abala sa negosyo.Hindi ko napupunang unti

unti na akong nagiging robot.Ang mga

simpleng bagay na katulad nito ay matagal ko

ng nakalimutan.

Salamat."

Agad itong lumapit sa kanya at walang sabi sabing

sinibasib siya ng halik.Nanlaki ang kanyang mga

mata dahil sa ginawa nito.Itinulak niya ito sa dibdib

at matatalim ang mga tingin na ipinukol niya rito.

"Why?that's my way of saying you're

welcome."

"Diba sinabi kona sayo na huwag mo itong gagawin uli?"again?."

Namumula ang kanyang mukha sa galit ng sinabi

iyon ni Rebeca.

Ipinagkibit balikat lamang nito iyon.At hinawakan

nito ang isa niyang kamay na nanlalamig.Pilit niyang

binabawi iyon ngunit ayaw bitawan ng lalaki.Kaya sa

bandang huli'y pinabayaan niya nalamang ito sa

ginagawang pagpisil pisil sa kamay niya.

"Dont do this again."

Sabi niyang hindi tumitingin rito.

"Why? I dont see anything wrong with this."

"You know what Im talking about Devon!don't

try to to act that you don't have a motive doing

some crazy things like this."

"You know what?sometimes crazy things are

exciting because it brings out something in

you!"

"I dont get it."

Balewalang sabi niya rito.

"You will,later.,"

Makahulugang sabi naman ni Devon.

Kaysa isipin ni Rebeca ang kahulugan ng sinabi nito ay mas gugustuhin niya pang ienjoy ang nakikita niyang magandang tanawin na abot tanaw niya ngayon.

From the Author:Pls follow me here and click the heart icon in every ep.Kung nais nyo akong suportahan sa ABOT ng inyong makakaya ay narito po ang G-cash ko 09998134482 under the name of Sarah U.again,this is not obligatory!any ammount will do.